trądzik zaskórnikowy

Trądzik zaskórnikowy (acne comedonica) to łagodna odmiana trądziku zwyczajnego, charakteryzująca się obecnością głównie zaskórników otwartych (czarnych) i zamkniętych (białych). Powstaje wskutek nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowo-łojowych oraz zwiększonej produkcji łoju, co prowadzi do zablokowania porów skóry.

Zmiany skórne w trądziku zaskórnikowym występują najczęściej w strefie T twarzy (czoło, nos, broda), a także na policzkach, plecach i klatce piersiowej. W przeciwieństwie do cięższych postaci trądziku, w trądziku zaskórnikowym nie obserwuje się znaczącego stanu zapalnego, a zmiany zapalne (grudki, krostki) pojawiają się rzadko lub wcale.

Leczenie trądziku zaskórnikowego opiera się głównie na stosowaniu miejscowych preparatów keratolitycznych zawierających retinoidy (tretynoinę, adapalen), kwas salicylowy, kwas azelainowy czy nadtlenek benzoilu. Istotnym elementem terapii jest także odpowiednia pielęgnacja skóry z wykorzystaniem delikatnych środków myjących niekomedogennych. W przypadkach opornych na leczenie miejscowe może być konieczne włączenie doustnych retinoidów lub antybiotyków.

Skutecznym uzupełnieniem farmakoterapii są zabiegi kosmetyczne, takie jak mikrodermabrazja, peelingi chemiczne czy profesjonalne oczyszczanie twarzy. Profilaktyka nawrotów obejmuje systematyczną pielęgnację, unikanie produktów komedogennych oraz regulację gospodarki hormonalnej, zwłaszcza u pacjentów, u których trądzik ma podłoże endokrynologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl