suplementacja manganu
Suplementacja manganu to proces uzupełniania diety w ten pierwiastek śladowy, który pełni istotną rolę w wielu procesach fizjologicznych organizmu. Mangan jest kofaktorem dla wielu enzymów, uczestniczy w metabolizmie węglowodanów i lipidów, syntezie białek, a także w tworzeniu tkanki kostnej i chrząstki.
Zapotrzebowanie na mangan u dorosłych wynosi około 2-5 mg dziennie. Niedobory tego pierwiastka występują rzadko, ponieważ jest on szeroko rozpowszechniony w żywności, szczególnie w produktach pełnoziarnistych, orzechach, nasionach, liściastych warzywach zielonych oraz herbacie.
Suplementacja manganu może być wskazana w przypadkach udokumentowanego niedoboru, zaburzeń wchłaniania lub w szczególnych stanach fizjologicznych. Nadmierna podaż manganu może prowadzić do objawów neurotoksyczności, szczególnie przy długotrwałym przyjmowaniu wysokich dawek, dlatego suplementacja powinna odbywać się pod kontrolą lekarza.
W praktyce klinicznej mangan jest często składnikiem suplementów multiwitaminowo-mineralnych lub preparatów wspomagających zdrowie kości i stawów. Pierwiastek ten w suplementach występuje najczęściej w postaci siarczanu, glukonianu lub aminokwasowych chelатów manganu, które charakteryzują się różną biodostępnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Manganu chlorek – Wskazania do stosowania
Mangan, jako mikroelement niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu, pełni rolę kofaktora wielu enzymów zaangażowanych w metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów oraz syntezę glikozaminoglikanów. W praktyce klinicznej mangan chlorek czterowodny jest stosowany przede wszystkim w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych, zwłaszcza noworodków przedwcześnie urodzonych, noworodków urodzonych o czasie w pierwszych 24-48 godzinach życia oraz dzieci wymagających długotrwałego żywienia dożylnego. Preparaty takie jak Pediaven NN1 zawierają mangan w dawkach 1,5 µg/250 ml i 6 µg/1000 ml roztworu, natomiast koncentrat Peditrace dostarcza 1 μg/ml (18,2 nmol/ml) manganu(II) chlorku czterowodnego, uzupełniając podstawowe zapotrzebowanie na pierwiastki śladowe. Podawanie odbywa się wyłącznie dożylnie, w ramach kompleksowego żywienia pozajelitowego, które zawiera również aminokwasy, glukozę, elektrolity i inne mikroelementy (np. cynk, miedź, selen, fluor, jod).
cynk chlorek, długotrwałe żywienie pozajelitowe, mangan chlorek, mangan chlorek czterowodny, mangan(II) chlorek czterowodny, miedź(II) chlorek dwuwodny, niedobór manganu, noworodek przedwcześnie urodzony, parametr biochemiczny, pierwiastek śladowy, podanie dożylne, potas jodek, roztwór do infuzji, sód fluorek, sód selenin bezwodny, stężenie elektrolitu, suplementacja manganu, wcześniak, wydolność wątroby, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Mangan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mangan jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, ze szczególnym znaczeniem w okresie ciąży i laktacji, kiedy zapotrzebowanie na ten mikroelement jest zwiększone ze względu na rozwój płodu i zmiany fizjologiczne u matki. W żywieniu pozajelitowym oraz suplementacji stosuje się różne preparaty zawierające mangan w zróżnicowanych dawkach, np. ADDAMEL N (99,0 μg manganu(II) chlorku czterowodnego, 0,5 μmol Mn), Elevit PRONATAL (2,52 mg manganu siarczanu jednowodnego), Supliven (19,8 μg/ml manganu(II) chlorku czterowodnego, 0,10 μmol/ml Mn) czy Tracutil (197,9 μg/ml manganu(II) chlorku czterowodnego, 10 μmol/ampułkę). Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu manganu na płodność, przebieg ciąży oraz bezpieczeństwo stosowania u kobiet karmiących piersią, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza przed podaniem tych preparatów.
działanie niepożądane, karmienie piersią, koncentrat do sporządzania roztworu, laktacja, manganu chlorek czterowodny, manganu glukonian, manganu siarczan jednowodny, mikroelement, mleko kobiece, okres reprodukcyjny, pierwiastek śladowy, produkt leczniczy, przenikanie substancji czynnych, roztwór do infuzji, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, suplementacja manganu, tabletka powlekana, zapotrzebowanie fizjologiczne, żywienie pozajelitowe