zespół cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek
Zespół cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek (tubulointerstitial nephritis, TIN) to grupa chorób charakteryzujących się zapaleniem oraz uszkodzeniem śródmiąższu i cewek nerkowych, przy względnym oszczędzeniu kłębuszków nerkowych. Zapalenie to może wystąpić jako ostry proces (acute tubulointerstitial nephritis, ATIN) lub w formie przewlekłej (chronic tubulointerstitial nephritis, CTIN).
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek najczęściej jest wywoływane przez reakcje nadwrażliwości na leki (m.in. antybiotyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwdrgawkowe), zakażenia, choroby autoimmunologiczne czy zaburzenia układowe. Typowe objawy to gorączka, wysypka, eozynofilia oraz nagłe pogorszenie funkcji nerek.
Przewlekła postać TIN rozwija się powoli i może być skutkiem długotrwałego działania czynników nefrotoksycznych, chorób metabolicznych (np. cukrzycy), przewlekłych infekcji dróg moczowych, chorób autoimmunologicznych lub wrodzonych zaburzeń nerek. Przewlekły TIN prowadzi do postępującego włóknienia śródmiąższu i zaników cewek nerkowych.
Diagnostyka zespołu cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek obejmuje badania laboratoryjne (ocena funkcji nerek, badanie moczu z oceną osadu, oznaczenie markerów stanu zapalnego), badania obrazowe oraz biopsję nerki, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym. W leczeniu kluczowe jest wyeliminowanie czynnika wywołującego, stosowanie glikokortykosteroidów w wybranych przypadkach oraz leczenie objawowe i zapobieganie progresji do przewlekłej choroby nerek.