nawrót miejscowy raka piersi

Nawrót miejscowy raka piersi to ponowne pojawienie się nowotworu w tej samej piersi lub w okolicy blizny po mastektomii. Występuje u około 5-10% pacjentek w ciągu 10 lat po pierwotnym leczeniu. Ryzyko jest wyższe u młodszych kobiet, przy agresywnych podtypach biologicznych nowotworu, nowotworach o wyższym stopniu zaawansowania oraz przy niestosowaniu leczenia uzupełniającego.

Diagnostyka nawrotu miejscowego obejmuje badanie kliniczne, badania obrazowe (mammografia, USG, MRI) oraz biopsję w celu potwierdzenia diagnozy i oceny statusu receptorowego guza. Wznowy miejscowe mogą prezentować się jako guzki w bliźnie, zmiany skórne, rumień, obrzęk lub naciek w tkance podskórnej.

Leczenie nawrotu miejscowego zależy od pierwotnej terapii. Po leczeniu oszczędzającym pierś standardem jest mastektomia. W przypadku nawrotu po mastektomii stosuje się szerokie wycięcie chirurgiczne, jeśli to możliwe. Leczenie systemowe dobiera się indywidualnie w zależności od charakterystyki biologicznej nawrotu. Radioterapia może być zastosowana, jeśli pacjentka nie była wcześniej napromieniana lub otrzymała tylko częściowe napromienianie.

Rokowanie po wystąpieniu nawrotu miejscowego jest gorsze niż w przypadku pierwotnego raka piersi. Pięcioletnie przeżycie waha się od 45% do 80%, zależnie od czasu wystąpienia nawrotu, jego charakterystyki biologicznej oraz zastosowanego leczenia. Wczesne wykrycie nawrotu poprawia wyniki leczenia, dlatego regularne badania kontrolne są kluczowe dla pacjentek po leczeniu raka piersi.