wady sercowo-naczyniowe

Wady sercowo-naczyniowe to grupa wrodzonych nieprawidłowości w budowie serca lub dużych naczyń krwionośnych, które mogą upośledzać prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia. Występują z częstością ok. 8-10 przypadków na 1000 żywych urodzeń, co czyni je najczęstszymi wadami wrodzonymi u dzieci.

Wady te można klasyfikować ze względu na rodzaj zaburzeń hemodynamicznych (wady sinicze i niesinicze), złożoność anatomiczną (proste, złożone) lub lokalizację (wady zastawek, przegrody międzykomorowej, przedsionkowej, wielkich naczyń). Do najczęstszych należą ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), przetrwały przewód tętniczy (PDA), koarktacja aorty oraz tetralogia Fallota.

Diagnostyka wad sercowo-naczyniowych obejmuje badanie echokardiograficzne (w tym prenatalne), elektrokardiografię, RTG klatki piersiowej, a w bardziej złożonych przypadkach – angiografię, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Wiele wad może być obecnie skutecznie korygowanych zabiegami kardiochirurgicznymi lub interwencyjnymi metodami przezskórnymi.

Etiologia wad sercowo-naczyniowych jest wieloczynnikowa i obejmuje predyspozycje genetyczne (np. zespół Downa, zespół DiGeorge’a), czynniki środowiskowe (ekspozycja na teratogeny, infekcje wewnątrzmaciczne) oraz zaburzenia metaboliczne matki (np. cukrzyca). Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie mają kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl