hemina ludzka

Hemina ludzka to produkt degradacji hemu, który powstaje w wyniku utleniania hemu i odłączenia jednego z ligandów aksjialnych. Jest stosowana w leczeniu ostrych napadów porfirii wątrobowej, w tym ostrej przerywanej porfirii (AIP), porfirii mieszanej (VP), dziedzicznej koproporfirynowej (HCP) oraz ALA-dehydrogenazowej (ADP).

Mechanizm działania heminy polega na hamowaniu syntetazy kwasu δ-aminolewulinowego (ALA-S), enzymu limitującego szybkość biosyntezy hemu. Podawanie egzogennej heminy powoduje redukcję produkcji prekursorów porfiryn, co zmniejsza objawy porfirii. W ostrych atakach podaje się ją dożylnie w dawce 3-4 mg/kg masy ciała dziennie przez 3-4 dni.

Wśród efektów ubocznych stosowania heminy ludzkiej wymienia się: bóle głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żył, tromboflebitis oraz rzadkie reakcje alergiczne. Należy zachować ostrożność podczas podawania heminy ze względu na ryzyko ekstrawazcji i potencjalną nefrotoksyczność. Produkt leczniczy zawierający heminę ludzką jest dostępny pod nazwą handlową Normosang lub Panhematin.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl