biotransformacja w organizmie
Biotransformacja w organizmie to zespół procesów biochemicznych, podczas których substancje egzogenne (leki, ksenobiotyki) oraz endogenne (hormony, bilirubina) są metabolizowane w celu ułatwienia ich eliminacji. Głównym celem biotransformacji jest zwiększenie hydrofilności tych substancji, co umożliwia ich wydalanie z moczem lub żółcią.
Procesy biotransformacji dzielą się na dwie fazy. Faza I obejmuje reakcje oksydacji, redukcji i hydrolizy, katalizowane głównie przez enzymy cytochromu P450, które wprowadzają do cząsteczek grupy polarne. Faza II to reakcje sprzęgania (koniugacji) z endogennymi substancjami, takimi jak kwas glukuronowy, siarkowy czy glutationu, prowadzące do powstania metabolitów o zwiększonej rozpuszczalności w wodzie.
Wątroba jest głównym narządem odpowiedzialnym za biotransformację, ale procesy te zachodzą również w jelitach, nerkach, płucach i skórze. Skuteczność biotransformacji może być modyfikowana przez czynniki genetyczne, środowiskowe, stan fizjologiczny organizmu oraz interakcje międzylekowe, co ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w farmakoterapii i toksykologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Valimar 500 mg
Farmakokinetyka metforminy chlorowodorku w postaci tabletek Valimar o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym 7 godzin (vs. 2,5 godziny). Po jednorazowym podaniu 2000 mg metforminy w formie o przedłużonym uwalnianiu, AUC jest porównywalne do podania 1000 mg dwa razy na dobę w formie natychmiastowej. Obecność pokarmu nie wpływa na wchłanianie metforminy z tabletek o przedłużonym uwalnianiu, natomiast podanie na czczo zmniejsza AUC o 30%, bez zmiany Cmax i Tmax. W stanie stacjonarnym nie obserwuje się kumulacji leku przy dawkach do 2000 mg.
AUC, białko osocza, biotransformacja w organizmie, Cmax, erytrocyt, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metformina chlorowodorek, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębuszkowe, stężenie maksymalne, stężenie metforminy w osoczu, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Moviprep –
Produkt leczniczy Moviprep zawiera makrogol 3350 (100 g w saszetce A), który wykazuje minimalne wchłanianie z przewodu pokarmowego i działa osmotycznie w świetle jelita bez istotnej absorpcji systemowej. Wchłonięta niewielka frakcja makrogolu jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Kwas askorbowy (4,7 g) oraz sodu askorbinian (5,9 g) z saszetki B charakteryzują się aktywnym wchłanianiem w jelicie cienkim, zależnym od jonów sodu i podlegającym nasyceniu. Przy dawkach doustnych 30-180 mg wchłania się 70-85% kwasu askorbowego, natomiast przy wysokich dawkach do 12 g wchłania się około 2 g. Po przekroczeniu stężenia 14 mg/l w osoczu, kwas askorbowy jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.
absorpcja systemowa, biotransformacja, biotransformacja w organizmie, działanie osmotyczne, farmakokinetyka kwasu askorbowego, kwas askorbowy, makrogol 3350, profil farmakokinetyczny, przygotowanie jelita, równowaga elektrolitowa, sodu askorbinian, stężenie w osoczu, transport aktywny, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydalanie przez nerki, wydalanie w postaci niezmienionej, zaburzenia elektrolitowe