grupa leków przeciwhistaminowych

Leki przeciwhistaminowe stanowią podstawową grupę farmaceutyków stosowanych w leczeniu reakcji alergicznych. Ich mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów histaminowych, głównie H₁, co przeciwdziała objawom wywołanym przez histaminę uwalnianą w procesach alergicznych.

Wyróżniamy dwie generacje leków przeciwhistaminowych. Preparaty pierwszej generacji (np. hydroksyzyna, klemastyna) charakteryzują się działaniem sedatywnym ze względu na przenikanie przez barierę krew-mózg. Leki drugiej generacji (np. cetyryzyna, loratadyna, feksofenadyna) cechują się mniejszym efektem uspokajającym oraz dłuższym czasem działania, co pozwala na stosowanie ich raz na dobę.

Główne wskazania do stosowania leków przeciwhistaminowych obejmują alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, pokrzywkę, reakcje alergiczne skórne oraz obrzęk naczynioruchowy. W cięższych reakcjach alergicznych są zwykle elementem terapii skojarzonej z glikokortykosteroidami i/lub adrenaliną.

Działania niepożądane różnią się w zależności od generacji leku. Dla preparatów pierwszej generacji charakterystyczne są: senność, zaburzenia koordynacji, suchość błon śluzowych oraz zaburzenia widzenia. Leki nowszej generacji wykazują znacznie mniej efektów ubocznych, choć niektóre z nich mogą powodować wydłużenie odstępu QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl