ukąszenie
Ukąszenie to uraz powodowany przez zęby zwierzęcia lub człowieka, który może prowadzić do przerwania ciągłości skóry i tkanek głębiej położonych. W zależności od sprawcy ukąszenia, rany mogą mieć różny charakter – od powierzchownych otarć naskórka po głębokie rany penetrujące z uszkodzeniem naczyń, nerwów, ścięgien czy kości.
Z medycznego punktu widzenia, ukąszenia są szczególnie niebezpieczne ze względu na wysokie ryzyko infekcji. Jama ustna większości zwierząt i ludzi zawiera bogatą florę bakteryjną, która może zostać wprowadzona głęboko w tkanki. Najczęstsze patogeny to Staphylococcus aureus, Streptococcus, Pasteurella (w przypadku kotów i psów), Capnocytophaga (psy), Eikenella (ludzie) oraz beztlenowce.
Postępowanie kliniczne obejmuje dokładne oczyszczenie rany, ocenę uszkodzeń anatomicznych, profilaktykę przeciwtężcową, a w uzasadnionych przypadkach profilaktykę przeciwwścieklizną. Antybiotykoterapia profilaktyczna zalecana jest w przypadku ukąszeń o wysokim ryzyku infekcji (ręka, okolice stawów, twarz) oraz u pacjentów z obniżoną odpornością. Rany po ukąszeniu rzadko są zaszywane pierwotnie ze względu na wysokie ryzyko rozwoju zakażenia w zamkniętej przestrzeni.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polibiotic (5 mg + 5000 j.m. + 400 j.m.)/g
Polibiotic w postaci maści o stężeniu (5 mg + 5000 j.m. + 400 j.m.)/g zawiera trzy antybiotyki: siarczan neomycyny (5 mg/g), siarczan polimyksyny B (5000 j.m./g) oraz bacytracynę cynkową (400 j.m./g), które łącznie zapewniają szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Preparat jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu i profilaktyce zakażeń powierzchownych uszkodzeń skóry, takich jak otarcia, zadrapania, niewielkie ukąszenia, oparzenia pierwszego i płytkiego drugiego stopnia oraz powierzchowne owrzodzenia skóry, gdzie istnieje ryzyko nadkażenia bakteryjnego. Polibiotic jest szczególnie przydatny w warunkach ambulatoryjnych, gdy konieczne jest skuteczne działanie przeciwbakteryjne bez hospitalizacji pacjenta.
bacytracyna cynkowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, działanie przeciwbakteryjne, etiologia bakteryjna, infekcja bakteryjna, nadkażenie bakteryjne, neomycyna, oparzenie, oparzenie drugiego stopnia, oparzenie pierwszego stopnia, otarcie, owrzodzenie skóry, polimyksyna B, profilaktyka zakażeń, rana, roztwór antyseptyczny, spektrum przeciwbakteryjne, ukąszenie, ukąszenie owada, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry, zadrapanie, zakażenie bakteryjne skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Antytoksyna jadu żmij 1 ml zawiera przeciwciała neutralizujące nie mniej niż 130 j. LD50 jadu żmii zygzakowatej; 1 ampułka zawiera przeciwciała neutralizujące nie mniej, niż 500 j. LD50 jadu żmii zygzakowatej
Decyzja o zastosowaniu Antytoksyny jadu żmij powinna być poprzedzona szczegółowym wywiadem alergicznym oraz wykonaniem śródskórnej próby uczuleniowej na antytoksynę końską (białko końskie). Próba polega na śródskórnym wstrzyknięciu 0,1 ml antytoksyny rozcieńczonej 1:10 w 0,9% NaCl i obserwacji reakcji przez 10-20 minut; obecność zaczerwienienia i bąbla wskazuje na uczulenie. W przypadku wyniku ujemnego podaje się domięśniowo całą dawkę z jednej ampułki (zawierającej ≥500 jednostek LD₅₀ neutralizujących jad żmii zygzakowatej), a w razie braku poprawy po 1-2 godzinach dawkę można powtórzyć. Antytoksynę podaje się najlepiej w okolice miejsca ukąszenia, a przed podaniem należy mieć przygotowany zestaw przeciwwstrząsowy. W sytuacjach nagłych, gdy nie ma czasu na próbę uczuleniową, antytoksynę można podać pod osłoną leków przeciwwstrząsowych, decyzję podejmuje lekarz.
antybiotyk, antytoksyna jadu żmij, antytoksyna końska, białko końskie, jad żmii, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwstrząsowy, metoda odczulająca, nawodnienie pozajelitowe, niesterydowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, roztwór chlorku sodu, stan alergiczny, ukąszenie, zatrucie jadem, zestaw przeciwwstrząsowy, żmija zygzakowata - Leksykon substancji czynnych
Bacytracyna cynkowa – Wskazania do stosowania
Bacytracyna cynkowa jest antybiotykiem polipeptydowym o działaniu bakteriobójczym, stosowanym miejscowo w leczeniu powierzchownych uszkodzeń skóry, takich jak otarcia, zadrapania, ukąszenia, oparzenia I i II stopnia oraz przewlekłe owrzodzenia. Preparaty dostępne na polskim rynku, takie jak Maxibiotic i Polibiotic, zawierają bacytracynę cynkową w stężeniu 400 j.m./g, siarczan neomycyny 5 mg/g oraz siarczan polimyksyny B 5000 j.m./g, co zapewnia szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazaniem do stosowania są rany powierzchowne z ryzykiem lub obecnością infekcji bakteryjnej, a także profilaktyka zakażeń w ranach powstałych w warunkach zwiększonego ryzyka, np. u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami odporności. Preparaty te wspomagają proces gojenia poprzez kontrolę miejscowej flory bakteryjnej i zapobieganie nadkażeniom.
antybiotyk polipeptydowy, bacytracyna cynkowa, drobnoustrój chorobotwórczy, dysfagia, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, infekcja bakteryjna, odleżyna, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie skóry, otarcie skóry, owrzodzenie skóry, owrzodzenie tętnicze, owrzodzenie żylne, patogen oporny, preparat przeciwbakteryjny, siarczan neomycyny, siarczan polimyksyny B, ukąszenie, uraz skóry, uszkodzenie powłok skórnych, wysięk ropny, zaburzenie odporności, zadrapanie, zespół stopy cukrzycowej