bezsenność nerwowa

Bezsenność nerwowa to zaburzenie snu o podłożu psychogennym, charakteryzujące się trudnościami w zasypianiu, utrzymaniu ciągłości snu lub zbyt wczesnym budzeniem się, pomimo odpowiednich warunków do snu. Jest bezpośrednio związana z czynnikami psychologicznymi, takimi jak stres, lęk, napięcie emocjonalne czy nadmierne pobudzenie układu nerwowego.

W patofizjologii bezsenności nerwowej kluczową rolę odgrywa nadmierna aktywacja układu współczulnego oraz zaburzenia w regulacji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co prowadzi do podwyższonego poziomu kortyzolu i innych hormonów stresu. Nadmierna aktywność poznawcza przed snem, wyrażająca się jako „gonitwa myśli”, stanowi jeden z głównych mechanizmów podtrzymujących ten rodzaj bezsenności.

Diagnostyka bezsenności nerwowej opiera się na dokładnym wywiadzie, dzienniku snu, ocenie psychologicznej oraz wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń snu. W leczeniu stosuje się podejście multimodalne, obejmujące terapię poznawczo-behawioralną bezsenności (CBT-I), techniki relaksacyjne, higienę snu oraz farmakoterapię (benzodiazepiny, niebenzodiazepinowe leki nasenne, leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym) w przypadkach opornych.

Nieleczona bezsenność nerwowa może prowadzić do przewlekłych zaburzeń snu, obniżenia jakości życia, zwiększonego ryzyka depresji i innych zaburzeń psychicznych, a także pogorszenia funkcji poznawczych i obniżenia odporności organizmu. Wczesna interwencja i kompleksowe podejście terapeutyczne są kluczowe dla skutecznego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl