rak gruczołowo-torbielowaty
Rak gruczołowo-torbielowaty (adenoid cystic carcinoma, ACC) to rzadki, złośliwy nowotwór, który zazwyczaj rozwija się w gruczołach wydzielania zewnętrznego, najczęściej w gruczołach ślinowych, ale może występować również w innych lokalizacjach, takich jak drogi oddechowe, piersi, skóra czy gruczoły łzowe.
Charakterystyczną cechą raka gruczołowo-torbielowatego jest jego powolny, lecz uporczywy wzrost oraz wysoka tendencja do naciekania nerwów (neurotropizm), co prowadzi do częstych nawrotów miejscowych i przerzutów odległych, nawet wiele lat po pierwotnym leczeniu. Histopatologicznie nowotwór ten charakteryzuje się dwuskładnikową budową z komórek nabłonkowych i mioepitelialnych, tworzących charakterystyczne struktury sitowate lub cylindromatyczne.
Leczenie raka gruczołowo-torbielowatego opiera się głównie na radykalnym wycięciu chirurgicznym z szerokim marginesem zdrowych tkanek, często uzupełnionym o radioterapię pooperacyjną. Chemioterapia ma ograniczoną skuteczność w tym typie nowotworu. Mimo stosunkowo powolnego przebiegu klinicznego, rokowanie długoterminowe jest poważne ze względu na wysokie ryzyko wznowy miejscowej oraz przerzutów odległych, szczególnie do płuc, kości i wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guzy ślinianki przyusznej – Objawy
Guzy ślinianki przyusznej najczęściej manifestują się jako bezbolesne, wolno rosnące zmiany w okolicy ucha, policzka lub górnej części szyi. Około 80% z nich to guzy łagodne, takie jak gruczolak wielopostaciowy czy guz Warthina, które charakteryzują się powolnym wzrostem, wyraźną torebką i brakiem naciekania tkanek otaczających. Objawy sugerujące złośliwość obejmują ból, szybki wzrost guza, osłabienie lub paraliż nerwu twarzowego (obserwowany u 7-20% pacjentów ze złośliwymi zmianami), przytwierdzenie do otaczających tkanek oraz powiększone węzły chłonne szyi. Złośliwe guzy, takie jak rak gruczołowo-torbielowaty czy rak przewodów ślinowych, mogą naciekać nerwy, powodować szczękościsk, dysfagię, ból ucha oraz dawać przerzuty do lokalnych węzłów chłonnych (obecne u około 80% pacjentów z porażeniem nerwu twarzowego), płuc, kości i wątroby. Średni czas przeżycia pacjentów z porażeniem nerwu twarzowego wynosi 2,7 roku, a 10-letnie przeżycie wynosi 14-26%.
bezbolesny guz, czynnik prognostyczny, drętwienie twarzy, dysfagia, gruczolak wielopostaciowy, guz łagodny, guz ślinianki przyusznej, guz Warthina, inwazja nerwowa, komórka nowotworowa, nerw trójdzielny, nowotwór złośliwy, obrzęk, osłabienie mięśni twarzy, paraliż nerwu twarzowego, powiększone węzły chłonne, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, rak gruczołowo-torbielowaty, rak przewodów ślinowych, stadium zaawansowania, szczękościsk, typ histologiczny, wskaźnik przeżycia, złośliwa transformacja - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy nosowej i zatok przynosowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w nowotworach jamy nosowej i zatok przynosowych jest wieloczynnikowe, zależne od stopnia zaawansowania, typu histologicznego oraz cech pacjenta. Najważniejszym czynnikiem prognostycznym jest stadium choroby – 5-letni względny wskaźnik przeżycia wynosi około 85% dla choroby miejscowej, 50% dla regionalnej (zajęcie węzłów chłonnych) i 44-45% dla przerzutów odległych. Przerzuty do węzłów chłonnych występują u 13,2% pacjentów, z wyższym ryzykiem w przypadku nowotworów zatok (19,3%) niż jamy nosowej (7,9%). Typ histologiczny wpływa na rokowanie: rak gruczołowo-torbielowaty i rak płaskonabłonkowy wykazują najlepsze wskaźniki przeżycia (odpowiednio 87,5% i 65,3%), natomiast czerniak błony śluzowej jamy nosowej ma złe rokowanie (5-letnie przeżycie specyficzne dla choroby 32%). Dodatkowo, obecność dodatnich marginesów chirurgicznych, zajęcie węzłów chłonnych (cN+), wyższy wiek (>60 lat) oraz zaawansowane T (cT2) są niezależnymi czynnikami niekorzystnymi dla przeżycia całkowitego (OS) i przeżycia wolnego od progresji (PFS).
całkowite przeżycie, chrzęstniakomięsak, czerniak, czerniak błony śluzowej, gruczolakorak, klasyfikacja TNM, margines chirurgiczny, niezróżnicowany rak zatoki przynosowej, nosogardło, nowotwór jamy nosowej i zatok przynosowych, opona mózgowa, podstawa czaszki, przerzut do węzłów chłonnych, przeżycie specyficzne dla choroby, przeżycie wolne od choroby, przeżycie wolne od progresji, rak gruczołowo-torbielowaty, rak płaskonabłonkowy, stopień zaawansowania nowotworu, stosunek neutrofili do limfocytów, wskaźnik śmiertelności, zatoka czołowa, zatoka klinowa, zatoka sitowa, zatoka szczękowa - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Leczenie
Guzy gruczołów ślinowych to rzadkie, heterogenne nowotwory wymagające wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Podstawą leczenia jest chirurgia, której zakres zależy od wielkości, lokalizacji i charakteru guza, z naciskiem na całkowite usunięcie zmiany z marginesem zdrowych tkanek. W przypadku ślinianki przyusznej kluczowe jest zachowanie funkcji nerwu twarzowego, stosując monitorowanie nerwu podczas zabiegu. Radioterapia, głównie teleradioterapia wiązką zewnętrzną, pełni rolę leczenia uzupełniającego pooperacyjnego, szczególnie przy nowotworach o wysokim stopniu złośliwości, dodatnich marginesach, naciekaniu okołonerwowym lub obecności przerzutów w węzłach chłonnych. Zaawansowane techniki, takie jak radioterapia neutronowa i hiperfrakcjonowana radioterapia fotonowa, wykazują większą skuteczność w nieoperacyjnych lub nawrotowych przypadkach. Chemioterapia, oparta głównie na związkach platyny, antracyklinach i cyklofosfamidzie, ma ograniczone zastosowanie i jest stosowana w zaawansowanych stadiach lub leczeniu paliatywnym.
całkowita parotidektomia, chemioradioterapia, inhibitory punktów kontrolnych, inwazja okołonerwowa, leczenie paliatywne, limfadenektomia, nerw twarzowy, nowotwory głowy i szyi, operacja rekonstrukcyjna, parotidektomia, radiosensybilizatory, radioterapia adjuwantowa, radioterapia neutronowa, rak gruczołowo-torbielowaty, rak przewodów ślinowych, rak śluzowo-naskórkowy, receptor androgenowy, ślinianka przyuszna, stopień złośliwości, suchość jamy ustnej, teleradioterapia, terapia antyandrogenowa, terapie celowane, typ histologiczny guza, zabieg operacyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w nowotworach gruczołów ślinowych zależy od wielu czynników, w tym stadium zaawansowania (szczególnie kategorii guza T), typu histologicznego, obecności przerzutów oraz kompletności resekcji chirurgicznej i zastosowanej radioterapii. Wskaźnik 5-letniego przeżycia znacząco spada u pacjentów z guzami T3 i T4, a obecność przerzutów węzłowych lub odległych pogarsza rokowanie, zwłaszcza w nowotworach wysokiego stopnia złośliwości. Rak gruczołowo-torbielowaty (ACC) cechuje się najgorszym rokowaniem ze względu na naciekanie okołonerwowe i tendencję do późnych nawrotów. Wskaźniki przeżycia różnią się w zależności od typu nowotworu: np. 5-letnie przeżycie dla raka śluzowo-naskórkowego przyusznicy (P-MEC) wynosi 84,1%, podczas gdy dla carcinoma ex pleomorphic adenoma (CXPA) jest to 50,3%. Wczesne stadium (T1-2N0M0) nowotworów wysokiego stopnia charakteryzuje się korzystnym 5-letnim przeżyciem na poziomie 93,2%, natomiast obecność przerzutów odległych (M1) obniża je do 21,1%.
czynnik prognostyczny, fragmentacja DNA, guz gruczołu ślinowego, kategoria guza, klasyfikacja TNM, margines chirurgiczny, marker prognostyczny, mięsakorak, naciekanie okołonerwowe, nowotwór gruczołu ślinowego, przerzut odległy, przerzut węzłowy, przeżycie swoiste dla choroby, przeżycie wolne od choroby, radioterapia adjuwantowa, rak gruczołowo-torbielowaty, rak śluzowo-naskórkowy, stadium zaawansowania, stopień patologiczny, stopień zaawansowania guza, stopień złośliwości histologicznej, terapia adjuwantowa, typ histologiczny, wskaźnik nawrotu - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Epidemiologia
Guzy gruczołów ślinowych to rzadkie nowotwory o rocznej częstości występowania około 2,5-3,0/100 000 osób, stanowiące 3-6% nowotworów głowy i szyi oraz 0,2-0,5% wszystkich nowotworów złośliwych. Większość (65%) to guzy łagodne, a 35% złośliwe, z przewagą u kobiet (54%). Lokalizacja ma kluczowe znaczenie dla ryzyka złośliwości: ślinianki przyuszne (59-75% przypadków) cechują się ryzykiem złośliwości 15-32%, podżuchwowe 41-50%, małe gruczoły ślinowe 50-75%, a podjęzykowe niemal 100%. Najczęstsze typy histologiczne to gruczolak wielopostaciowy i guz Warthina wśród łagodnych oraz rak śluzowo-naskórkowy (MEC), rak gruczołowo-torbielowaty (AdCC), rak zrazikowokomórkowy (ACC) i carcinoma ex pleomorphic adenoma (CExPA) wśród złośliwych. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące, wiek, narażenie zawodowe, infekcje wirusowe (EBV), natomiast palenie i alkohol mają ograniczony wpływ poza guzem Warthina.
charakter łagodny, duży gruczoł ślinowy, gruczolak wielopostaciowy, gruczolakorak, guz gruczołu ślinowego, guz Warthina, infekcja wirusowa, mały gruczoł ślinowy, naczyniak, nadzór immunologiczny, nawrót miejscowy, nowotwór głowy i szyi, nowotwór nosogardła, nowotwór tarczycy, nowotwór złośliwy, promieniowanie jonizujące, promieniowanie UV, przerzut odległy, przeżycie specyficzne dla przyczyny, radioterapia, rak gruczołowo-torbielowaty, rak śluzowo-naskórkowy, rak zrazikowokomórkowy, ślinianka podjęzykowa, ślinianka podżuchwowa, ślinianka przyuszna, transformacja złośliwa, wskaźnik przeżycia, zakażenie EBV, złośliwość - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Objawy
Guzy gruczołów ślinowych, choć rzadkie, obejmują zarówno zmiany łagodne, jak i złośliwe, z przewagą guzów łagodnych w śliniance przyusznej (stosunek 4:1). Klinicznie manifestują się jako niebolesne, wolno rosnące masy, lokalizowane zależnie od zajętego gruczołu (np. dyskretna masa w ogonie ślinianki przyusznej, obrzęk podżuchwowy czy pełność w dnie jamy ustnej). Objawy sugerujące złośliwość to ból, parestezje, porażenie nerwu twarzowego, szybki wzrost guza, owrzodzenie skóry czy unieruchomienie zmiany. Szczególnie istotne jest zajęcie nerwu twarzowego, które silnie wskazuje na charakter złośliwy. Typy histologiczne, takie jak rak gruczołowo-torbielowaty, wykazują tendencję do naciekania nerwów, co manifestuje się bólem i porażeniem, natomiast guz Warthina zwykle przebiega bezobjawowo. Progresja nowotworów zależy od stopnia złośliwości i typu histologicznego, z nowotworami wysokiego stopnia charakteryzującymi się szybszym wzrostem i gorszym rokowaniem.
dysfagia, gruczolak wielopostaciowy, gruczolakorak, guz gruczołu ślinowego, guz Warthina, laryngolog, mały gruczoł ślinowy, nawrót miejscowy, nawrót odległy, nawrót regionalny, nerw twarzowy, nowotwór wysokiego stopnia złośliwości, parestezja, porażenie nerwu twarzowego, przerzut, rak gruczołowo-torbielowaty, rak niezróżnicowany, rak śluzowo-naskórkowy, ślinianka podjęzykowa, ślinianka podżuchwowa, ślinianka przyuszna, szczękościsk, układ limfatyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nosa i zatok przynosowych – Objawy
Nowotwory nosa i zatok przynosowych stanowią 3-5% wszystkich nowotworów głowy i szyi, charakteryzując się początkowo bezobjawowym lub niespecyficznym przebiegiem, co utrudnia wczesną diagnostykę. Wczesne objawy, takie jak jednostronne zatkanie nosa, nawracające krwawienia, upośledzenie węchu czy jednostronna wydzielina podbarwiona krwią, często mylone są z infekcjami zatok. Zaawansowane stadium manifestuje się bólem twarzy, obrzękiem, zaburzeniami widzenia, wytrzeszczem oka, szczękościskiem oraz powiększeniem węzłów chłonnych szyi. Przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych występują u około 20% pacjentów, a przerzuty odległe u 20-40% przypadków opornych na leczenie. Typowe lokalizacje to zatoka szczękowa (najczęstsza), jama nosowa, zatoka czołowa i zatoka sitowa, z różnymi objawami zależnymi od miejsca guza. Histologicznie dominują rak płaskonabłonkowy (50-55%) oraz gruczolakorak (10-15%).
asymetria twarzy, ból głowy, carcinoma in situ, czerniak błony śluzowej, dół skrzydłowo-podniebienny, drętwienie twarzy, drugi pierwotny nowotwór, esthesioneuroblastoma, gruczolakorak, jama nosowa, komórka nowotworowa, łzawienie oczu, nawracające krwawienie z nosa, nerwiak węchowy zarodkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedoczynność tarczycy, nowotwór głowy i szyi, nowotwór nosa i zatok przynosowych, podwójne widzenie, powiększone węzły chłonne, przerzut do płuc, przerzut do węzła chłonnego, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, rak gruczołowo-torbielowaty, rak niezróżnicowany, rak płaskonabłonkowy, rozchwianie zębów, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła, szczękościsk, utrata węchu, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, wydzielina z nosa, wytrzeszcz oka, wznowa miejscowa, zatoka czołowa, zatoka sitowa, zatoka szczękowa - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Guzy gruczołów ślinowych stanowią 6-8% wszystkich guzów głowy i szyi oraz mniej niż 1% nowotworów diagnozowanych rocznie w USA. Występują w dużych gruczołach (przyusznym, podżuchwowym, podjęzykowym) oraz mniejszych gruczołach w jamie ustnej i górnych drogach oddechowych. Większość jest łagodna, z powolnym wzrostem, najczęściej w gruczole przyusznym, manifestując się bezbolesnym guzkiem. Złośliwe guzy mogą powodować objawy neurologiczne, np. osłabienie nerwu twarzowego, co jest złym prognostycznie. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, ultrasonografię, TK, MRI oraz biopsję cienkoigłową (FNA). Leczenie opiera się głównie na chirurgii – od powierzchownej parotidektomii po całkowite usunięcie gruczołu i limfadenektomię szyjną, z zachowaniem funkcji nerwu twarzowego, jeśli to możliwe. Radioterapia pooperacyjna jest wskazana przy guzach o wysokim stopniu złośliwości, dodatnich marginesach, inwazji okołonerwowej lub chorobie węzłowej. Chemioterapia stosowana jest w wybranych przypadkach zaawansowanych lub przerzutowych, a nowoczesne terapie celowane i immunoterapia zyskują na znaczeniu.
biomarker, biopsja cienkoigłowa, dysfagia, gruczoł podżuchwowy, gruczoł przyuszny, gruczoł ślinowy, guz gruczołu ślinowego, guz przyusznicy, immunoterapia, inwazja okołonerwowa, kserostomia, limfadenektomia, margines tkanek, medycyna precyzyjna, nawrót nowotworu, nerw twarzowy, nowotwór głowy i szyi, opieka paliatywna, otolaryngolog, parotidektomia, parotidektomia powierzchowna, przeszczep nerwu, radioterapia neutronowa, rak gruczołowo-torbielowaty, rezonans magnetyczny, terapia celowana, terapia logopedyczna, terapia mowy i połykania, test molekularny, tomografia komputerowa, ultrasonografia, wizyta kontrolna, zespół Frey’a - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy ślinianki przyusznej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w guzach ślinianki przyusznej jest silnie uzależnione od histologii, stopnia zaawansowania klinicznego oraz zastosowanego leczenia. Całkowity wskaźnik 5-letniego przeżycia wynosi około 62%, natomiast w przypadku choroby nawrotowej spada do 37%. Wskaźniki przeżycia różnią się w zależności od stadium zaawansowania: dla stadium I wynoszą 97%, a dla stadium IV jedynie 15%. Dane z programu SEER wskazują na 5-letnie przeżycie na poziomie 95% dla raka zlokalizowanego, 69% dla raka regionalnego oraz 44% dla raka z przerzutami odległymi. Specyficzne podtypy, takie jak rak śluzowo-naskórkowy (P-MEC) wykazują 5-letnie przeżycie całkowite na poziomie 84,1%, natomiast rak w gruczolaku wielopostaciowym (CXPA) charakteryzuje się 5-letnim przeżyciem całkowitym około 50,3%. Mięsaki ślinianki przyusznej mają 5-letnie przeżycie całkowite na poziomie 52%, a rak gruczołowo-torbielowaty cechuje się najgorszym rokowaniem ze względu na naciekanie okołonerwowe i tendencję do nawrotów.
całkowita parotidektomia, choroba nawrotowa, dodatni margines chirurgiczny, guz ślinianki przyusznej, naciekanie okołonerwowe, przerzut do regionalnych węzłów chłonnych, przerzut odległy, przeżycie całkowite, przeżycie specyficzne dla nowotworu, przeżycie wolne od choroby, rak gruczołowo-torbielowaty, stopień patologiczny, system TNM, terapia adjuwantowa, zróżnicowanie histologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Diagnostyka i diagnoza
Guzy gruczołów ślinowych to heterogenna grupa nowotworów o zróżnicowanej histologii i nieprzewidywalnym przebiegu biologicznym, co wymaga kompleksowej diagnostyki obejmującej badanie kliniczne, obrazowe oraz histopatologiczne. Diagnostyka rozpoczyna się od badania fizykalnego i wywiadu, a następnie wykorzystuje techniki obrazowe takie jak USG, CT, MRI (w tym zaawansowane metody jak DWI) oraz PET-CT, które pozwalają ocenić lokalizację, rozległość i potencjalne przerzuty. Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (FNAB) jest podstawową metodą potwierdzającą diagnozę, klasyfikowaną według Systemu Mediolańskiego (MSRSGC) z sześcioma kategoriami diagnostycznymi. Jednak FNAB ma ograniczenia, zwłaszcza w rozróżnianiu typów złośliwych i wykazuje do 33% fałszywie ujemnych wyników w raku gruczołowo-torbielowatym. Biopsja nacinająca oraz badania immunohistochemiczne i molekularne stanowią uzupełnienie diagnostyki, szczególnie w trudnych przypadkach.
badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie obrazowe, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, biopsja nacinająca, dysfagia, fuzja genu, gruczolak wielopostaciowy, guz gruczołu ślinowego, mutacja CTNNB1, obrazowanie dyfuzyjne, pozytonowa tomografia emisyjna, profilowanie molekularne, radiomika, rak gruczołowo-torbielowaty, rak wydzielniczy, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie guza, ślinianka przyuszna, stopień histologiczny, system TNM, tomografia komputerowa, ultrasonografia, węzeł chłonny - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy ślinianki przyusznej – Epidemiologia
Guzy ślinianki przyusznej stanowią około 3-11% wszystkich nowotworów głowy i szyi oraz 0,2-0,3% wszystkich nowotworów, z roczną zachorowalnością w krajach zachodnich na poziomie 2,5-3,0/100 000 osób. Około 80% nowotworów gruczołów ślinowych lokalizuje się w śliniance przyusznej, z przewagą guzów łagodnych (75-80%) nad złośliwymi (20-25%). Najczęstszym łagodnym nowotworem jest gruczolak wielopostaciowy (pleomorphic adenoma), stanowiący 65-85% guzów przyusznicy, natomiast najczęstszym złośliwym jest rak śluzowo-naskórkowy (mucoepidermoid carcinoma), odpowiadający za 35-52% przypadków złośliwych. Zachorowania występują głównie między 40. a 70. rokiem życia, z wyższą częstością u osób powyżej 60 lat w przypadku nowotworów złośliwych. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące, wiek, narażenie zawodowe na pyły metali i minerałów, infekcje wirusowe (CMV, HIV), a także potencjalnie palenie tytoniu i spożycie alkoholu.
aktywny nadzór, badanie epidemiologiczne, biopsja cienkoigłowa, duży gruczoł ślinowy, gruczoł ślinowy, gruczolak wielopostaciowy, guz łagodny, guz ślinianki przyusznej, guz Warthina, guz złośliwy, mały gruczoł ślinowy, nadzór immunologiczny, nowotwór głowy i szyi, nowotwór gruczołu ślinowego, obraz histopatologiczny, parotidektomia, promieniowanie jonizujące, promieniowanie ultrafioletowe, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut odległy, pył krzemionkowy, pył ze stopów niklu, radioterapia głowy, rak gruczołowo-torbielowaty, rak śluzowo-naskórkowy, ślinianka podjęzykowa, ślinianka podżuchwowa, ślinianka przyuszna, stadium zaawansowania choroby, stopień histologiczny, transformacja nowotworowa, transformacja złośliwa, węzeł chłonny, wirus cytomegalii, wskaźnik przeżywalności, zachorowalność, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Kamica ślinianek – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Kamica ślinianek (sialolithiasis) cechuje się dobrym rokowaniem, a większość przypadków można skutecznie leczyć zachowawczo za pomocą sialagogów oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Minimalnie inwazyjne procedury, takie jak sialoendoskopia, wykazują wysoką skuteczność przy niskiej zachorowalności w porównaniu do tradycyjnych metod chirurgicznych, umożliwiając zachowanie funkcji gruczołu ślinowego. Pozytywne czynniki prognostyczne dla endoskopowego usunięcia kamieni to: mały rozmiar, dobra ruchomość, okrągły lub owalny kształt oraz dystalna lokalizacja w przewodzie ślinowym. Objawy niedrożności, takie jak ból i obrzęk podczas posiłków, trwają zwykle 1-2 godziny i mogą ustępować samoistnie lub po zastosowaniu domowych metod (ciepło, masaż, ssanie kwaśnych cukierków). Nieleczona kamica może prowadzić do powikłań zapalnych i ropni, dlatego konieczna jest konsultacja lekarska przy utrzymujących się objawach.
czynnik prognostyczny, gruczoł ślinowy, historia medyczna, inwazja okołonerwowa, kamica ślinianek, kategoria guza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór gruczołu ślinowego, nowotwór wysokiego stopnia złośliwości, przewód ślinowy, rak gruczołowo-torbielowaty, sialadenektomia, sialagog, sialoendoskopia, stadium zaawansowania choroby, technika chirurgiczna, zakażenie