duży gruczoł ślinowy

Duże gruczoły ślinowe stanowią istotny element układu pokarmowego człowieka, odpowiedzialny za produkcję śliny. Do dużych gruczołów ślinowych zaliczamy trzy pary: przyusznice, ślinianki podżuchwowe oraz ślinianki podjęzykowe. Największym z nich jest przyusznica (glandula parotis), położona w okolicy zausznej i wydzielająca ślinę surowiczą. Ślinianka podżuchwowa (glandula submandibularis) produkuje wydzielinę surowiczo-śluzową, natomiast ślinianka podjęzykowa (glandula sublingualis) wytwarza głównie ślinę śluzową.

Duże gruczoły ślinowe pełnią kluczową rolę w procesie trawienia, nawilżania jamy ustnej oraz ochrony zębów. Produkowana przez nie ślina zawiera enzymy (m.in. amylazę ślinową), która rozpoczyna proces trawienia węglowodanów. Ślina posiada również właściwości przeciwbakteryjne dzięki zawartości lizozymów, laktoferyny i immunoglobulin. Dodatkowo, buforujące właściwości śliny chronią zęby przed demineralizacją i próchnicą.

Patologie dużych gruczołów ślinowych obejmują stany zapalne (sialoadenitis), kamicę ślinianek, nowotwory (zarówno łagodne jak gruczolaki, jak i złośliwe jak rak gruczołowo-torbielowaty) oraz choroby autoimmunologiczne (np. zespół Sjögrena). Diagnostyka schorzeń gruczołów ślinowych opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (USG, MRI, sialografia) oraz w niektórych przypadkach biopsji cienkoigłowej. Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i może obejmować farmakoterapię, interwencje chirurgiczne lub radioterapię.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl