hipercholesterolemia homozygotyczna

Hipercholesterolemia homozygotyczna (HoFH) to rzadka, ciężka genetyczna choroba metaboliczna charakteryzująca się znacznym podwyższeniem stężenia cholesterolu LDL w osoczu, zwykle przekraczającym 500 mg/dl (13 mmol/l). Występuje z częstością około 1:1 000 000 urodzeń i jest spowodowana obecnością dwóch mutacji w obrębie tego samego genu (homozygota) lub mutacji w dwóch różnych genach (heterozygota złożona) odpowiedzialnych za metabolizm LDL.

Najczęściej HoFH wynika z mutacji w genie kodującym receptor LDL (LDLR), rzadziej w genach kodujących apolipoproteinę B (APOB), konwertazę proproteinową subtylizyny/keksyny typu 9 (PCSK9) lub białko adaptorowe receptora LDL (LDLRAP1). U pacjentów obserwuje się znacznie upośledzone usuwanie cząsteczek LDL z krwiobiegu, co prowadzi do dramatycznego wzrostu stężenia cholesterolu LDL.

Klinicznie choroba manifestuje się już we wczesnym dzieciństwie poprzez występowanie żółtaków ścięgien, żółtaków guzkowatych oraz przedwczesnej i agresywnej miażdżycy. Bez leczenia pacjenci zwykle doznają zawału serca przed 20. rokiem życia, a średnia długość życia wynosi około 30 lat. Diagnostyka obejmuje badania genetyczne oraz lipidogram, przy czym stężenie cholesterolu całkowitego zwykle przekracza 600 mg/dl.

Leczenie HoFH jest kompleksowe i wymaga wielokierunkowego podejścia. Standardowa farmakoterapia obejmuje statyny w maksymalnych dawkach, ezetimib oraz inhibitory PCSK9. Ze względu na genetyczny defekt, sama farmakoterapia jest zwykle niewystarczająca. Kluczową rolę odgrywają zabiegi aferezy lipoprotein LDL, wykonywane co 1-2 tygodnie. W niektórych przypadkach rozważa się transplantację wątroby. Nowsze metody leczenia obejmują lomitapid (inhibitor mikrosomalnego białka transportującego triglicerydy) oraz mipomersen (antysensowny oligonukleotyd hamujący syntezę apoB).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl