zaburzenia równowagi elektrolitów

Zaburzenia równowagi elektrolitów to klinicznie istotne odchylenia w stężeniu elektrolitów w płynach ustrojowych organizmu, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń funkcjonowania wielu narządów i układów. Najczęściej dotyczą one sodu, potasu, wapnia, magnezu, chlorków i fosforanów, które pełnią kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu.

Przyczyny zaburzeń elektrolitowych są różnorodne i obejmują: niewłaściwą podaż lub utratę płynów, zaburzenia hormonalne, choroby nerek, wątroby, serca, płuc, stosowanie niektórych leków (diuretyki, inhibitory ACE, NLPZ), a także intensywny wysiłek fizyczny, wymioty, biegunkę czy nadmierne pocenie się. Objawy kliniczne mogą być niespecyficzne – od zmęczenia, osłabienia mięśniowego, po zaburzenia rytmu serca, drgawki czy śpiączkę.

Diagnostyka zaburzeń elektrolitowych opiera się głównie na badaniach laboratoryjnych surowicy krwi, moczu oraz ocenie parametrów równowagi kwasowo-zasadowej. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę zaburzenia oraz wyrównanie niedoborów lub nadmiarów konkretnych elektrolitów, przy jednoczesnym monitorowaniu parametrów życiowych pacjenta i stężeń elektrolitów w surowicy.

Szczególnie niebezpieczne są nagłe zmiany stężeń elektrolitów, zwłaszcza dotyczące sodu i potasu, które mogą prowadzić do zaburzeń przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, arytmii serca, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania krążenia. W praktyce klinicznej kluczowe znaczenie ma odpowiednie nawadnianie pacjentów oraz ostrożne uzupełnianie niedoborów elektrolitowych, szczególnie u osób z chorobami przewlekłymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl