molnupiravir
Molnupiravir jest doustnym lekiem przeciwwirusowym, pierwotnie opracowanym do leczenia zakażeń grypą, który znalazł zastosowanie w terapii COVID-19. Mechanizm działania polega na inkorporacji do wirusowego RNA podczas replikacji, co prowadzi do akumulacji błędów w genomie wirusa (tzw. mutageneza letalna) i uniemożliwia dalsze namnażanie się patogenu.
W badaniach klinicznych molnupiravir wykazał zdolność do redukcji ryzyka hospitalizacji i zgonu o około 30% u nieszczepionych dorosłych pacjentów z łagodnym do umiarkowanego COVID-19, którzy mieli podwyższone ryzyko progresji do ciężkiej postaci choroby. Najlepsze efekty terapeutyczne osiąga się przy wczesnym włączeniu leczenia, najlepiej w ciągu 5 dni od wystąpienia objawów.
Lek uzyskał awaryjne dopuszczenie do użytku w wielu krajach, w tym warunkowe pozwolenie w UE. Ze względu na potencjalne ryzyko mutagenności, molnupiravir jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz zaleca się stosowanie antykoncepcji podczas terapii i krótko po jej zakończeniu. Typowy schemat dawkowania to 800 mg (cztery kapsułki po 200 mg) przyjmowane doustnie co 12 godzin przez 5 dni.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
COVID-19, wywoływane przez SARS-CoV-2, może przebiegać od bezobjawowego do ciężkiego, z ryzykiem hospitalizacji i zgonu, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby powyżej 50 roku życia, niezaszczepione, z chorobami współistniejącymi (np. choroby sercowo-naczyniowe, przewlekłe choroby płuc, cukrzyca, otyłość z BMI ≥30). Wczesne rozpoczęcie terapii przeciwwirusowej, najlepiej w ciągu 5-7 dni od wystąpienia objawów, jest kluczowe dla skuteczności leczenia. Dostępne leki przeciwwirusowe to Paxlovid (nirmatrelvir 2×150 mg + rytonawir 100 mg, 2x dziennie przez 5 dni), remdesivir (200 mg i.v. pierwszego dnia, następnie 100 mg i.v. przez 2 dni) oraz molnupiravir (4 kapsułki po 200 mg co 12 godzin przez 5 dni). Paxlovid wykazuje redukcję ryzyka hospitalizacji lub zgonu o 87-89%, remdesivir o 87%, a molnupiravir około 30% u nieszczepionych pacjentów z grup wysokiego ryzyka. Należy uwzględnić potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza przy stosowaniu Paxlovidu ze względu na rytonawir, inhibitor CYP3A4.
analog nukleotydowy, analog nukleozydowy, azytromycyna, baricitinib, burza cytokinowa, chlorochina, choroba immunosupresyjna, choroba układu sercowo-naczyniowego, COVID-19, deksametazon, ECMO, hydroksychlorochina, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy janusowej, inhibitor receptora interleukiny-6, iwermektyna, kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwwirusowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, lopinawir/rytonawir, miano przeciwciał, molnupiravir, odpowiedź immunologiczna, osocze ozdrowieńców, pemivibart, polimeraza RNA, pozaustrojowe natlenianie krwi, problem kardiologiczny, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciało monoklonalne, przewlekła choroba nerek, przewlekła choroba płuc, remdesivir, replikacja wirusa, SARS-CoV-2, tlenoterapia, tocilizumab, wentylacja mechaniczna, wiremia, wtórne zakażenie bakteryjne, zaburzenie odporności -
Leksykon chorób i schorzeń
COVID-19, wywołane przez SARS-CoV-2, wymaga szybkiego wdrożenia leczenia, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu. Terapia przeciwwirusowa jest najskuteczniejsza w ciągu 5-7 dni od pojawienia się objawów. Preferowanym lekiem pierwszego wyboru jest Paxlovid (nirmatrelvir/ritonavir), który zmniejsza ryzyko hospitalizacji lub zgonu o 89% przy dawkowaniu 3 tabletki dwa razy dziennie przez 5 dni. Alternatywą jest remdesivir podawany dożylnie (200 mg pierwszego dnia, następnie 100 mg przez kolejne 2 dni), redukujący ryzyko hospitalizacji lub zgonu o 87%. Molnupiravir, stosowany w dawce przez 5 dni, jest opcją trzeciego wyboru ze względu na niższą skuteczność (30% redukcji ryzyka). U pacjentów hospitalizowanych z ciężkim COVID-19 stosuje się glikokortykosteroidy (np. deksametazon 6 mg/dobę przez 7-10 dni), tocilizumab (antagonista IL-6) oraz baricitinib (inhibitor JAK), które modulują nadmierną odpowiedź zapalną i zmniejszają śmiertelność.
anakinra, baricitinib, burza cytokinowa, chlorochina, ciężki przebieg choroby, COVID-19, deksametazon, ECMO, glikokortykosteroid, hydroksychlorochina, immunosupresja, inhibitor JAK, interleukina-6, iwermektyna, kolchicyna, kortykosteroid wziewny, lek immunomodulujący, lek przeciwwirusowy, long COVID, molnupiravir, niewydolność oddechowa, osocze ozdrowieńców, Paxlovid, pemivibart, polimeraza RNA, powikłanie, przeciwciało monoklonalne, remdesivir, SARS-CoV-2, tlenoterapia wysokoprzepływowa, tocilizumab, wentylacja nieinwazyjna, zakażenie bakteryjne -
Leksykon chorób i schorzeń
Szybkie testy przepływowe (LFT) na COVID-19 to immunochromatograficzne narzędzia diagnostyczne wykrywające antygeny nukleokapsydu SARS-CoV-2 w próbkach nosowych, umożliwiające uzyskanie wyniku w 15-30 minut poza laboratorium. Czułość tych testów waha się od 34,1% do 88,1%, przy wysokiej swoistości 99,6%, co czyni je mniej czułymi niż RT-PCR, ale wystarczająco skutecznymi do szybkiego wykrywania zakaźnych pacjentów, zwłaszcza w pierwszym tygodniu od wystąpienia objawów, gdy ładunek wirusa jest najwyższy. Testy te są kluczowe w strategii „test-to-treat”, umożliwiając szybkie rozpoczęcie leczenia przeciwwirusowego (np. Paxlovid, Sotrovimab, Remdesivir, Molnupiravir) u pacjentów z grup wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19, co znacząco zmniejsza ryzyko hospitalizacji i powikłań. Pacjenci kwalifikujący się do leczenia mogą otrzymać bezpłatne testy w aptekach, a pozytywny wynik wymaga pilnego kontaktu z lekarzem w celu oceny i wdrożenia terapii w ciągu 5-7 dni od początku objawów.
ciężki przebieg choroby, granica wykrywalności, immunochromatografia, ładunek wirusowy, leczenie COVID-19, molnupiravir, oporność na antybiotyki, Paxlovid, podanie dożylne, przeciwciało monoklonalne, remdesivir, RSV, RT-PCR, wynik fałszywie negatywny
