proteasom 26S
Proteasom 26S to wieloenzymatyczny kompleks białkowy o masie około 2,5 MDa, pełniący kluczową rolę w selektywnej degradacji białek w komórkach eukariotycznych. Składa się z rdzenia katalitycznego 20S, odpowiedzialnego za proteolizę, oraz jednego lub dwóch regulatorowych kompleksów 19S, które rozpoznają białka przeznaczone do degradacji.
Rdzeń 20S ma strukturę cylindryczną i zawiera cztery pierścienie tworzące komorę proteolityczną z aktywnymi miejscami enzymatycznymi. Regulatory 19S rozpoznają białka znakowane ubikwityną, rozwijają ich strukturę i kierują je do wnętrza kompleksu, gdzie następuje hydroliza do krótkich peptydów.
Proteasom 26S uczestniczy w wielu procesach komórkowych, w tym w kontroli cyklu komórkowego, regulacji ekspresji genów, odpowiedzi na stres, a także w degradacji nieprawidłowo sfałdowanych lub uszkodzonych białek. Dysfunkcje proteasomu 26S są związane z wieloma schorzeniami, w tym chorobami neurodegeneracyjnymi i nowotworami.
Inhibitory proteasomu, takie jak bortezomib, karfilzomib czy iksazomib, znalazły zastosowanie w terapii niektórych nowotworów, szczególnie szpiczaka mnogiego i chłoniaków. Działają one poprzez blokowanie aktywności proteolitycznej proteasomu, co prowadzi do nagromadzenia nieprawidłowych białek i indukuje apoptozę komórek nowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bortezomib Krka 1 mg
Bortezomib Krka, inhibitor proteasomu 26S o kodzie ATC L01XG01, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, szczególnie skuteczne w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów zarówno wcześniej nieleczonych, jak i po wcześniejszych terapiach. Mechanizm działania polega na selektywnym, odwracalnym hamowaniu proteasomu, co prowadzi do zaburzenia degradacji białek regulujących cykl komórkowy, modulacji aktywności czynnika NF-kB, zatrzymania cyklu komórkowego oraz indukcji apoptozy komórek nowotworowych. Ponadto bortezomib wpływa korzystnie na metabolizm kostny, zwiększając aktywność osteoblastów i hamując osteoklasty, co jest istotne u pacjentów ze szpiczakiem mnogim z zaawansowaną chorobą osteolityczną.
choroba osteolityczna, czas do progresji choroby, czynnik jądrowy kappa-B, droga ubikwityna-proteasom, działanie cytotoksyczne, homeostaza wewnątrzkomórkowa, indukcja apoptozy, inhibitor proteasomu, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, melfalan, mikrośrodowisko szpiku, osteoblast, osteoklast, płytki krwi, prednizon, progresja cyklu komórkowego, proteasom 26S, proteoliza, przeżywalność całkowita, stężenie hemoglobiny, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, toksyczność, ubikwitynacja - Leksykon substancji czynnych
Bortezomib – Właściwości farmakodynamiczne
Bortezomib jest selektywnym inhibitorem proteasomu 26S, działającym poprzez odwracalne hamowanie enzymu z okresem półtrwania rozłączenia wynoszącym 20 minut. Mechanizm działania obejmuje blokadę aktywacji czynnika jądrowego kappa B (NF-kB) oraz modyfikację białek regulatorowych cyklu komórkowego, co prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i indukcji apoptozy w komórkach nowotworowych. W szpiczaku mnogim bortezomib hamuje interakcje komórek nowotworowych z mikrośrodowiskiem szpiku oraz moduluje metabolizm kostny poprzez zwiększenie różnicowania i czynności osteoblastów oraz hamowanie osteoklastów. W badaniach klinicznych dawka 1,3 mg/m² podawana dożylnie lub podskórnie wykazała skuteczność i akceptowalny profil bezpieczeństwa u pacjentów z nawrotowym i wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim oraz w innych nowotworach hematologicznych, w tym chłoniaku i amyloidozie AL.
amyloidoza łańcuchów lekkich, apoptoza, białaczka limfoblastyczna, całkowita remisja, chłoniak limfoblastyczny, chłoniak z komórek płaszcza, choroba osteolityczna, cykl komórkowy, czas do progresji choroby, czynnik jądrowy kappa-B, droga ubikwityna-proteasom, dysfagia, działanie cytotoksyczne, hamowanie proteasomu, hipokaliemia, hiponatremia, homeostaza wewnątrzkomórkowa, inhibitor proteasomu, lek przeciwnowotworowy, mediana przeżywalności, mikrośrodowisko szpiku, neuropatia obwodowa czuciowa, neutropenia, niedrożność jelit, osteoblasty, osteoklasty, proteasom 26S, reindukcja chemioterapii, szpiczak mnogi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bortezomib medac 3,5 mg
Bortezomib jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem proteasomu 26S, który hamuje jego aktywność podobną do chymotrypsyny, prowadząc do zatrzymania cyklu komórkowego i indukcji apoptozy w komórkach nowotworowych. Mechanizm działania obejmuje modulację białek regulatorowych cyklu komórkowego oraz hamowanie aktywacji czynnika NF-kB, co wpływa na proliferację, przeżycie i interakcje komórek nowotworowych z mikrośrodowiskiem, szczególnie w szpiczaku mnogim. W badaniu klinicznym III fazy MMY-3002 VISTA u 682 pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, skojarzenie bortezomibu (1,3 mg/m² i.v.) z melfalanem (9 mg/m²) i prednizonem (60 mg/m²) znacząco wydłużyło medianę przeżycia do 56,4 miesiąca w porównaniu do 43,1 miesiąca w grupie kontrolnej (HR=0,695; p=0,00043). Ponadto, badanie fazy III wykazało równoważną skuteczność podawania bortezomibu drogą podskórną i dożylną, z odsetkiem odpowiedzi całkowitej (CR+PR) wynoszącym 42% po 4 cyklach w obu grupach.
amyloidoza łańcuchów lekkich, apoptoza, białaczka limfoblastyczna, całkowita remisja, chłoniak limfoblastyczny, chłoniak z komórek płaszcza, choroba osteolityczna, czas do progresji, czynnik jądrowy kappa-B, inhibitor proteasomu, kaskada sygnałowa, mediana przeżywalności, monoterapia bortezomibem, neuropatia czuciowa, niedrożność jelit, odpowiedź na leczenie, osteoblasty, osteoklasty, pegylowana liposomalna doksorubicyna, progresja choroby, proteasom 26S, szpiczak mnogi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bortezomib Reddy 3,5 mg
Bortezomib Reddy, będący inhibitorem proteasomu 26S, wykazuje wysoką selektywność i odwracalność działania, co przekłada się na skuteczne hamowanie degradacji białek ubikwitynowanych w komórkach nowotworowych. Mechanizm ten prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego oraz indukcji apoptozy, głównie poprzez modulację czynników takich jak NF-kB, kluczowego w patogenezie szpiczaka mnogiego. Bortezomib wpływa również na mikrośrodowisko szpiku, zaburzając interakcje między komórkami nowotworowymi a otoczeniem, co potwierdzają badania in vitro i in vivo, wskazujące na wyższą wrażliwość komórek nowotworowych w porównaniu do komórek prawidłowych. W stężeniu 10 µmol bortezomib nie wykazuje istotnej aktywności wobec innych receptorów i proteaz, co podkreśla jego specyficzność.
apoptoza, bortezomib, czas do progresji choroby, czynnik jądrowy kappa-B, działanie cytotoksyczne, homeostaza wewnątrzkomórkowa, inhibitor proteasomu, kaskada sygnałowa, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, melfalan, mikrośrodowisko szpiku, nieleczony szpiczak mnogi, płytki krwi, proteasom 26S, proteoliza, przeżycie całkowite, stężenie hemoglobiny, szlak ubikwityna-proteasom, szpiczak mnogi, ubikwityna, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vortemyel 3,5 mg
Bortezomib, aktywny składnik leku Vortemyel 3,5 mg, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem proteasomu 26S, hamującym aktywność podobną do chymotrypsyny, co prowadzi do zaburzenia degradacji białek oznaczonych ubikwityną i indukcji apoptozy w komórkach nowotworowych. Mechanizmy działania obejmują modulację białek regulatorowych cyklu komórkowego, hamowanie czynnika NF-kB, zatrzymanie cyklu komórkowego, regulację angiogenezy oraz ograniczenie przerzutowania. W leczeniu szpiczaka mnogiego bortezomib wykazuje zdolność do modyfikacji interakcji komórek nowotworowych z mikrośrodowiskiem szpiku kostnego, zwiększając różnicowanie osteoblastów i hamując osteoklasty, co przekłada się na poprawę parametrów klinicznych u pacjentów z zaawansowaną chorobą osteolityczną.
amyloidoza łańcuchów lekkich, apoptoza, białaczka limfoblastyczna z komórek prekursorowych B, chłoniak limfoblastyczny z komórek T, chłoniak z komórek płaszcza, choroba osteolityczna, cykl komórkowy, czas do progresji choroby, czynnik jądrowy kappa-B, degradacja białek, homeostaza wewnątrzkomórkowa, inhibicja proteasomu, inhibitor proteasomu, mikrośrodowisko szpiku kostnego, odpowiedź całkowita, odpowiedź hematologiczna, pegylowana liposomalna doksorubicyna, proteasom 26S, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, przeżycie wolne od progresji, szlak ubikwityna-proteasom, szpiczak mnogi, zaawansowany szpiczak mnogi - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bortezomib Adamed 2,5 mg
Bortezomib Adamed, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, wykazuje zróżnicowane parametry farmakokinetyczne w zależności od drogi podania i dawki. Po dożylnym podaniu dawki 1,0 mg/m² lub 1,3 mg/m² u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, maksymalne stężenia osoczowe (Cmax) wynosiły odpowiednio 57 ng/ml i 112 ng/ml, natomiast po podaniu podskórnym dawki 1,3 mg/m² Cmax było znacznie niższe (20,4 ng/ml), mimo że całkowita ekspozycja systemowa (AUClast) była równoważna (wskaźnik AUClast 0,99; 90% CI 80,18%-122,80%). Bortezomib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (1659-3294 l) oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (średnio 82,9%, niezależnie od stężenia). Metabolizm zachodzi głównie przez oksydację z udziałem cytochromów P450 (3A4, 2C19, 1A2) oraz deboronację, prowadzącą do nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania eliminacji (t₁/₂) jest zróżnicowany i wynosi od 40 do 193 godzin przy dawkach wielokrotnych, a klirens całkowity po pierwszej dawce jest wyższy (102-112 l/h) niż po kolejnych (15-32 l/h).
białka osocza krwi, cytochrom P450, deboronacja, dysfagia, ekspozycja systemowa, enzymy cytochromu P450, ester mannitolu i kwasu boronowego, guz lity, klirens całkowity, klirens kreatyniny, mikrosomy wątrobowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, oksydacja, podanie podskórne, pole pod krzywą AUC, proteasom 26S, roztwór do wstrzykiwań, stężenie maksymalne, stężenie osoczowe bortezomibu, szpiczak mnogi, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bortezomib Adamed 2,5 mg
Bortezomib, inhibitor proteasomu 26S, wykazuje wysoką selektywność i odwracalne hamowanie enzymu, co prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i indukcji apoptozy w komórkach nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim i chłoniaku z komórek płaszcza. Mechanizm działania obejmuje hamowanie aktywacji czynnika NF-kB oraz modulację interakcji komórek nowotworowych z mikrośrodowiskiem szpiku kostnego, co przekłada się na cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych przy relatywnie mniejszym wpływie na komórki zdrowe. Bortezomib wykazuje również wpływ na zwiększenie różnicowania osteoblastów i hamowanie osteoklastów, co jest korzystne u pacjentów ze szpiczakiem mnogim z zaawansowaną chorobą osteolityczną. Kinetika hamowania proteasomu charakteryzuje się okresem półtrwania dysocjacji t₁/₂ = 20 minut, co potwierdza odwracalność działania leku.
amyloidoza łańcuchów lekkich, całkowita odpowiedź, całkowita remisja, całkowite przeżycie, chłoniak z komórek płaszcza, choroba osteolityczna, cykl komórkowy, czynnik jądrowy kappa-B, działanie cytotoksyczne, homeostaza wewnątrzkomórkowa, indukcja apoptozy, inhibitor proteasomu, mikrośrodowisko szpiku kostnego, monoterapia bortezomibem, osteoblast, osteoklast, pegylowana liposomalna doksorubicyna, podanie dożylne, podanie podskórne, proteasom 26S, przeżycie wolne od progresji, szpiczak mnogi, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bortezomib MSN 3,5 mg
Bortezomib jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem proteasomu 26S, który hamuje degradację białek oznaczonych ubikwityną, prowadząc do zatrzymania cyklu komórkowego i indukcji apoptozy w komórkach nowotworowych. Mechanizm działania obejmuje m.in. modulację czynników regulatorowych cyklu komórkowego oraz aktywację czynnika jądrowego kappa B (NF-kB), co wpływa na proliferację, przeżycie i interakcje komórek nowotworowych ze środowiskiem szpiku, szczególnie w szpiczaku mnogim. Bortezomib wykazuje cytotoksyczność wobec różnych typów komórek nowotworowych, przy jednoczesnej większej wrażliwości komórek nowotworowych w porównaniu do komórek zdrowych. W badaniach in vivo potwierdzono jego skuteczność w spowolnieniu wzrostu nowotworów oraz korzystny wpływ na metabolizm kości u pacjentów ze szpiczakiem mnogim z chorobą osteolityczną.
amyloidoza łańcuchów lekkich, apoptoza, białaczka limfoblastyczna z komórek prekursorowych B, bortezomib, całkowita remisja, chłoniak limfoblastyczny z komórek T, chłoniak z komórek płaszcza, choroba osteolityczna, czynnik jądrowy kappa-B, degradacja białka, droga ubikwityna-proteasom, homeostaza wewnątrzkomórkowa, indukcja leczenia, inhibitor proteasomu, mikrośrodowisko szpiku, odpowiedź hematologiczna, osteoblasty, osteoklasty, progresja choroby, proteasom 26S, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, reindukcja chemioterapii, szpiczak mnogi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bortezomib Zentiva 3,5 mg
Bortezomib Zentiva, będący inhibitorem proteasomu 26S, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie proteolizy białek regulatorowych, co prowadzi do zatrzymania cyklu komórkowego i indukcji apoptozy komórek nowotworowych. Substancja czynna bortezomib charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec proteasomu, z odwracalnym mechanizmem hamowania o okresie półtrwania t1/2 wynoszącym 20 minut. W badaniach in vitro i modelach zwierzęcych wykazano jego cytotoksyczne działanie na komórki nowotworowe, szczególnie w szpiczaku mnogim, gdzie dodatkowo moduluje interakcje komórek nowotworowych z mikrośrodowiskiem szpiku kostnego, wpływając na różnicowanie osteoblastów i hamowanie osteoklastów.
apoptoza, biopsja szpiku kostnego, chłoniak z komórek płaszcza, choroba osteolityczna, czas do progresji choroby, czynnik jądrowy kappa-B, degradacja białka, działanie cytotoksyczne, hamowanie proteasomu, homeostaza wewnątrzkomórkowa, inhibitor proteasomu, klirens kreatyniny, komórka nowotworowa, międzynarodowy indeks prognostyczny, mikrośrodowisko szpiku kostnego, NF-kB, nieleczony szpiczak mnogi, oporny szpiczak mnogi, osteoblast, osteoklast, progresja choroby, proteasom 26S, stężenie hemoglobiny, szpiczak mnogi, toksyczność leku, zaawansowany szpiczak mnogi, β2-mikroglobulina