receptor kainowy/AMPA
Receptory kainowe i AMPA są podtypami jonotropowych receptorów glutaminianowych, które odgrywają kluczową rolę w szybkiej transmisji synaptycznej w ośrodkowym układzie nerwowym. Oba rodzaje receptorów reagują na glutaminian, główny neuroprzekaźnik pobudzający w mózgu, choć wykazują różną wrażliwość na specyficzne agonisty.
Receptory AMPA (kwas α-amino-3-hydroksy-5-metylo-4-izoksazolopropionowy) są odpowiedzialne za większość szybkiej transmisji synaptycznej pobudzającej. Składają się z podjednostek GluA1-GluA4, które tworzą kanały przepuszczalne głównie dla jonów sodu i potasu. Receptory te uczestniczą w procesach plastyczności synaptycznej, takich jak długotrwałe wzmocnienie synaptyczne (LTP) i długotrwałe osłabienie synaptyczne (LTD), które są podłożem uczenia się i pamięci.
Receptory kainowe, nazwane od kwasu kainowego – ich selektywnego agonisty, składają się z podjednostek GluK1-GluK5. Pełnią one funkcje zarówno pre- jak i postsynaptyczne, modulując uwalnianie neuroprzekaźników oraz depolaryzację neuronu postsynaptycznego. Dysfunkcje receptorów kainowych/AMPA wiązane są z różnymi schorzeniami neurologicznymi, w tym padaczką, chorobą Alzheimera, chorobą Parkinsona oraz bólem neuropatycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Topiramate Aurovitas 200 mg
Topiramat, klasyfikowany pod kodem ATC N03AX11, jest lekiem przeciwpadaczkowym i przeciwmigrenowym o złożonym mechanizmie działania. Jego efekty przeciwdrgawkowe wynikają z blokowania zależnych od napięcia kanałów sodowych, modulacji receptorów GABAA (zwiększając częstość aktywacji i przepływ jonów chlorkowych przez GABA, bez wpływu flumazenilu) oraz antagonizmu receptorów glutaminianergicznych typu kainowego/AMPA w stężeniach od 1 µM do 200 µM. Dodatkowo topiramat wykazuje słabe działanie inhibicyjne na izoenzymy anhydrazy węglanowej, które nie jest kluczowe dla jego aktywności przeciwpadaczkowej. W badaniach przedklinicznych wykazano skuteczność w modelach drgawek wywołanych maksymalnym wstrząsem elektrycznym oraz w modelach padaczki u gryzoni, z synergistycznym działaniem w połączeniu z karbamazepiną i fenobarbitalem oraz addycyjnym z fenytoiną.
addycyjne działanie przeciwdrgawkowe, anhydraza węglanowa, antagonista benzodiazepiny, ciało migdałowate, drgawki toniczne i kloniczne, działanie przeciwdrgawkowe, GABA, gęstość mineralna kości, inhibitor anhydrazy węglanowej, kanał sodowy zależny od napięcia, kwas kainowy, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwpadaczkowy, mineralizacja kości, model padaczki, N-metylo-D-asparaginian, napad toniczny, napad typu absence, napad typu absence u dzieci, nowo rozpoznana padaczka, ośrodkowy układ nerwowy, pentylenotetrazol, receptor GABA-ergiczny, receptor GABAA, receptor glutaminianergiczny, receptor kainowy/AMPA, stężenie topiramatu w osoczu, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia skojarzona