zaburzenia głosowe

Zaburzenia głosowe (dysfonie) stanowią grupę zaburzeń dotyczących procesu fonacji, które mogą objawiać się zmianą barwy głosu, jego natężenia, wysokości lub stabilności. Mogą mieć charakter czynnościowy (funkcjonalny) lub organiczny, a ich etiologia jest bardzo zróżnicowana.

Do najczęstszych przyczyn zaburzeń głosowych należą zmiany strukturalne krtani (np. guzki głosowe, polipy, obrzęki Reinkego), zaburzenia neurologiczne (np. porażenie fałdów głosowych, dysfonia spastyczna), nieprawidłowa technika mówienia, nadużywanie głosu, czynniki psychogenne oraz choroby ogólnoustrojowe. Diagnoza opiera się na badaniu laryngologicznym, foniatrycznym, w tym wideolaryngostroboskopii, która umożliwia ocenę drgań fałdów głosowych.

Leczenie zaburzeń głosowych jest ściśle uzależnione od ich przyczyny. Obejmuje ono metody farmakologiczne, terapię głosu prowadzoną przez logopedę/foniatrę, leczenie chirurgiczne oraz edukację pacjenta w zakresie higieny głosu. W przypadku dysfonii czynnościowych podstawowe znaczenie ma rehabilitacja głosu, podczas gdy zmiany organiczne często wymagają interwencji chirurgicznej, zwłaszcza w przypadku zmian podejrzanych onkologicznie.

Powiązane wpisy

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl