przemijający atak niedokrwienny mózgu

Przemijający atak niedokrwienny mózgu (TIA, transient ischemic attack) to nagłe, ogniskowe zaburzenie neurologiczne spowodowane przejściowym niedokrwieniem mózgu, które ustępuje całkowicie w ciągu 24 godzin, najczęściej jednak w ciągu 1-2 godzin. TIA jest istotnym czynnikiem ryzyka udaru mózgu – około 10-15% pacjentów z TIA rozwinie udar w ciągu 3 miesięcy, z czego połowa w ciągu 48 godzin od pierwszego epizodu.

Przyczynami TIA są najczęściej zatory pochodzenia sercowego, miażdżyca dużych tętnic domózgowych lub choroba małych naczyń mózgowych. Objawy kliniczne zależą od obszaru mózgu dotkniętego niedokrwieniem i mogą obejmować: jednostronne osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia czucia, zaburzenia mowy (afazja, dyzartria), zaburzenia widzenia, zawroty głowy czy ataksję.

Diagnostyka TIA obejmuje badania obrazowe mózgu (CT lub MRI), badania naczyniowe (USG Doppler tętnic szyjnych, angio-CT, angio-MR), EKG, echokardiografię oraz badania laboratoryjne. Szczególnie istotna jest szybka ocena ryzyka wystąpienia udaru mózgu, do czego służą skale, takie jak ABCD² (wiek, ciśnienie tętnicze, objawy kliniczne, czas trwania, cukrzyca).

Leczenie TIA koncentruje się na prewencji wtórnej udaru i obejmuje leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), a w wybranych przypadkach antykoagulanty. Dodatkowo ważna jest modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym leczenie nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, dyslipidemii oraz zalecenie zaprzestania palenia tytoniu. W przypadku istotnego zwężenia tętnicy szyjnej wewnętrznej może być wskazana endarterektomia lub angioplastyka z implantacją stentu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl