wariant utraty funkcji

Wariant utraty funkcji (ang. loss-of-function variant) to zmiana genetyczna prowadząca do częściowej lub całkowitej utraty funkcji biologicznej kodowanego białka. Warianty te mogą wynikać z różnych rodzajów mutacji, takich jak mutacje nonsensowne, zmiany ramki odczytu, delecje, insercje lub mutacje w miejscach splicingowych.

Skutki kliniczne wariantów utraty funkcji zależą od roli białka w organizmie oraz tego, czy utrata funkcji jest całkowita czy częściowa. W niektórych genach takie warianty mogą być przyczyną chorób dziedzicznych o charakterze recesywnym (gdy obie kopie genu są zmutowane) lub dominującym (gdy jedna zmutowana kopia jest wystarczająca do wywołania fenotypu chorobowego). Przykładami schorzeń związanych z wariantami utraty funkcji są mukowiscydoza (mutacje w genie CFTR) czy dystrofia mięśniowa Duchenne’a (mutacje w genie dystrofiny).

Identyfikacja wariantów utraty funkcji ma istotne znaczenie w diagnostyce molekularnej, poradnictwie genetycznym oraz w medycynie personalizowanej. W erze sekwencjonowania genomowego, rozpoznanie patogennych wariantów utraty funkcji pozwala na dokładniejszą diagnostykę chorób genetycznych oraz dobór odpowiednich strategii terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl