zespół wiotkiego dziecka

Zespół wiotkiego dziecka (hypotonia wrodzona) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym napięciem mięśniowym, które objawia się nadmierną elastycznością stawów, osłabieniem mięśni oraz trudnościami w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała. Jest to objaw, a nie samodzielna jednostka chorobowa, który może towarzyszyć licznym schorzeniom neurologicznym, genetycznym, metabolicznym czy mięśniowym.

Diagnostyka zespołu wiotkiego dziecka obejmuje szczegółowe badanie neurologiczne, badania obrazowe (MRI mózgu), analizę genetyczną (w poszukiwaniu m.in. zespołu Downa, zespołu Pradera-Williego), badania elektrofizjologiczne (EMG) oraz niekiedy biopsję mięśnia. Ważna jest również ocena rozwojowa w celu określenia opóźnień motorycznych i innych deficytów funkcjonalnych.

Leczenie zespołu wiotkiego dziecka zależy od przyczyny podstawowej i obejmuje fizjoterapię, terapię zajęciową oraz, w zależności od etiologii, leczenie farmakologiczne lub dietetyczne. Wczesna interwencja terapeutyczna jest kluczowa dla poprawy funkcji motorycznych i zapobiegania wtórnym powikłaniom, takim jak przykurcze czy deformacje kręgosłupa. Rokowanie zależy od przyczyny wiotkości oraz czasu rozpoczęcia leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl