otępienie typu Alzheimera
Otępienie typu Alzheimera to najczęstsza postać otępienia, stanowiąca około 60-70% wszystkich przypadków zaburzeń otępiennych. Jest to postępująca, neurodegeneracyjna choroba ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzująca się stopniowym pogorszeniem funkcji poznawczych, głównie pamięci, a także zmianami zachowania i osobowości.
Patofizjologicznie choroba Alzheimera związana jest z odkładaniem się złogów beta-amyloidu w postaci blaszek starczych oraz z tworzeniem się wewnątrzkomórkowych splotów neurofibrylarnych zawierających hiperfosforylowane białko tau. Procesy te prowadzą do zaniku neuronów i synaps, początkowo w hipokampie i korze śródwęchowej, a następnie w rozleglejszych obszarach kory mózgowej.
Obraz kliniczny charakteryzuje się początkowo subtelnymi zaburzeniami pamięci epizodycznej, a w miarę postępu choroby dołączają się: afazja, agnozja, apraksja oraz zaburzenia funkcji wykonawczych. W zaawansowanych stadiach pacjenci tracą zdolność do samodzielnego funkcjonowania, występują zaburzenia zachowania, często pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia psychotyczne.
Diagnostyka obejmuje szczegółową ocenę neuropsychologiczną, badania neuroobrazowe (MRI, PET), a także biomarkery z płynu mózgowo-rdzeniowego (poziom beta-amyloidu, białka tau). Leczenie ma charakter objawowy i opiera się głównie na inhibitorach acetylocholinesterazy (donepezyl, rywastygmina, galantamina) oraz antagonistach receptora NMDA (memantyna).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Risperidone Grindeks 4 mg
Risperidone Grindeks, zawierający rysperydon w dawkach 0,5 mg, 1 mg, 2 mg, 3 mg, 4 mg i 6 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej oraz krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera oraz u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania i upośledzeniem umysłowym. Lek skutecznie kontroluje objawy pozytywne i negatywne schizofrenii, a także objawy maniakalne takie jak podwyższony nastrój, wzmożona aktywność i impulsywność. W terapii agresji stosowany jest maksymalnie do 6 tygodni, wyłącznie po wyczerpaniu metod niefarmakologicznych i w sytuacjach zagrożenia pacjenta lub otoczenia. W przypadku dzieci i młodzieży terapia powinna być częścią kompleksowego programu terapeutycznego, obejmującego interwencje psychospołeczne i edukacyjne, a lek powinien być przepisywany przez specjalistów z zakresu neurologii lub psychiatrii dziecięcej.
choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Alzheimera, DSM-IV, epizod maniakalny, forma farmaceutyczna, gonitwa myśli, halucynacje, neurologia dziecięca, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy wytwórcze, otępienie typu Alzheimera, psychiatria dziecięca i młodzieżowa, reakcja alergiczna, rysperydon, schizofrenia, spłycenie afektu, tabletka powlekana, uporczywa agresja, upośledzenie umysłowe, urojenia, wycofanie społeczne, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Memorion 5 mg
Donepezyl chlorowodorek, substancja czynna leku Memorion, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z Tmax wynoszącym 3-4 godziny po podaniu doustnym oraz długim okresem półtrwania około 70 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek wykazuje wysokie (około 95%) wiązanie z białkami osocza, a stan stacjonarny osiągany jest po około 3 tygodniach terapii. Biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie przez układ cytochromu P450, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu 6-O-desmetylodonepezylu (11% radioaktywności osocza) oraz innych metabolitów. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (57% całkowitej radioaktywności, w tym 17% w formie niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu przez kał (14,5%). Nie stwierdzono istotnego wpływu pokarmu, płci, rasy ani palenia tytoniu na farmakokinetykę leku.
5-O-desmetylodonepezyl, 6-O-desmetylodonepezyl, AUC, biotransformacja wątrobowa, cis-N-tlenek donepezylu, czynniki demograficzne, donepezyl chlorowodorek, dystrybucja leku, końcowy okres półtrwania, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, maksymalne stężenie w osoczu, okres półtrwania, otępienie naczyniowe, otępienie typu Alzheimera, parametry farmakokinetyczne, stan stacjonarny, Tmax, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Memorion 10 mg
Donepezyl chlorowodorek, substancja czynna leku Memorion, charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą szybkie wchłanianie z Tmax wynoszącym 3-4 godziny po podaniu doustnym oraz długi okres półtrwania około 70 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i osiągnięcie stanu stacjonarnego po około 3 tygodniach terapii. Wchłanianie donepezylu nie jest modyfikowane przez obecność pokarmu, a lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~95%). Donepezyl jest metabolizowany przez układ cytochromu P450 do kilku metabolitów, z których 6-O-desmetylodonepezyl (11% dawki) wykazuje aktywność farmakologiczną zbliżoną do leku macierzystego. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (57% całkowitej radioaktywności, w tym 17% w postaci niezmienionej substancji) oraz w mniejszym stopniu przez kał (14,5%). Nie stwierdzono istotnego udziału krążenia jelitowo-wątrobowego w eliminacji donepezylu.
5-O-desmetylodonepezyl, 6-O-desmetylodonepezyl, aktywność farmakodynamiczna, biotransformacja, cis-N-tlenek donepezylu, cytochrom P450, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, donepezyl chlorowodorek, farmakokinetyka, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas glukuronowy, maksymalne stężenie w osoczu, okres półtrwania, otępienie naczyniowe, otępienie typu Alzheimera, pole powierzchni pod krzywą, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności wątroby