nagły skurcz oskrzeli
Nagły skurcz oskrzeli (bronchospazm) to gwałtowne zwężenie dróg oddechowych spowodowane skurczem mięśni gładkich oskrzeli. Prowadzi do znaczącego ograniczenia przepływu powietrza, co objawia się dusznością, świszczącym oddechem i uczuciem ucisku w klatce piersiowej.
Bronchospazm najczęściej występuje w przebiegu astmy oskrzelowej, ale może być również wywołany przez reakcję alergiczną, infekcję dróg oddechowych, ekspozycję na substancje drażniące, wysiłek fizyczny lub stres. W niektórych przypadkach może być działaniem niepożądanym leków, szczególnie beta-blokerów czy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Diagnostyka nagłego skurczu oskrzeli obejmuje badanie przedmiotowe, spirometrię, testy prowokacyjne oraz badania obrazowe. Leczenie doraźne polega na podaniu szybko działających leków rozszerzających oskrzela (β2-mimetyków), w cięższych przypadkach stosuje się również glikokortykosteroidy systemowe, tlenoterapię oraz leki antycholinergiczne.
Profilaktyka obejmuje unikanie zidentyfikowanych czynników wyzwalających, stosowanie leków kontrolujących (wziewnych glikokortykosteroidów, długo działających β2-mimetyków), immunoterapię swoistą w przypadku alergii oraz edukację pacjenta w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów i właściwego reagowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Ventolin w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera salbutamol w dawce 100 µg na jedno rozpylenie i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży obejmuje 100-200 µg (1-2 inhalacje) w celu przerwania nagłego skurczu oskrzeli oraz 200 µg (2 inhalacje) profilaktycznie 10-15 minut przed wysiłkiem lub kontaktem z alergenem. U dzieci poniżej 12 lat zaleca się 100 µg (1 inhalacja) z możliwością zwiększenia do 200 µg (2 inhalacje) w razie potrzeby, zarówno w terapii doraźnej, jak i profilaktycznej. Leczenie długotrwałe u dzieci może obejmować do 200 µg (2 inhalacje) do 4 razy na dobę, przy czym nie należy przekraczać 4-krotnego stosowania dziennie.
- Leksykon substancji czynnych
Teofilina – Wskazania do stosowania
Teofilina, będąca metyloksantyną o działaniu bronchodylatacyjnym, jest stosowana zarówno w leczeniu ostrych napadów duszności, jak i w długotrwałej terapii przewlekłych chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i POChP. W ostrych stanach, w tym ciężkim stanie astmatycznym i zaostrzeniach POChP, zalecane jest podawanie teofiliny dożylnie w postaci roztworów o stężeniach 1,2 mg/ml (Theophyllinum Tramco) lub 20 mg/ml (Theospirex). W terapii przewlekłej stosuje się preparaty o przedłużonym lub zmodyfikowanym uwalnianiu, takie jak Theospirex retard (150 mg) oraz Euphyllin long (200 mg, 300 mg), które umożliwiają utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego leku. Syrop Baladex łączący teofilinę (50 mg/5 ml) z gwajafenezyną (30 mg/5 ml) jest wykorzystywany w leczeniu i profilaktyce duszności z towarzyszącym zaleganiem wydzieliny.
astma oskrzelowa, drogi oddechowe, działanie bronchodylatacyjne, działanie wykrztuśne, funkcja oddechowa, gwajafenezyna, infuzja dożylna, leczenie ostre, metyloksantyna, nagły skurcz oskrzeli, obturacja dróg oddechowych, ostry napad duszności, POChP, postać farmaceutyczna, preparat o przedłużonym uwalnianiu, profilaktyka astmy, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, stężenie terapeutyczne, terapia przewlekła, zaleganie wydzieliny, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Euphyllin long 200 mg
Produkt leczniczy Euphyllin long zawiera teofilinę w dawce 200 mg w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu i jest wskazany do przewlekłego leczenia astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Preparat ten nie jest odpowiedni do doraźnego leczenia ostrych napadów astmy ani nagłych skurczów oskrzeli ze względu na opóźniony początek działania wynikający z profilu uwalniania. Euphyllin long stosuje się jako lek podtrzymujący, szczególnie u pacjentów wymagających dodatkowej kontroli objawów mimo stosowania innych leków przeciwastmatycznych. Kapsułki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie otwierać, aby nie zaburzyć zmodyfikowanego uwalniania substancji czynnej. Preparat zawiera 13,5 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, choroba obturacyjna, działanie niepożądane, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, krótko działający β2-mimetyk, leczenie astmy, leczenie podtrzymujące, leczenie przewlekłe, lek przeciwastmatyczny, nagły skurcz oskrzeli, napad duszności, nietolerancja laktozy, POChP, profilaktyka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, stężenie terapeutyczne w surowicy, teofilina, terapia przewlekła, zaburzenie oddechowe, zmodyfikowane uwalnianie, zwężenie dróg oddechowych