jaskra steroidowa

Jaskra steroidowa to postać jaskry wtórnej wywoływana przez długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów (GKS), zarówno miejscowo (w postaci kropli do oczu, maści), jak i ogólnoustrojowo. Charakteryzuje się wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego, który może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i nieodwracalnej utraty widzenia.

Mechanizm rozwoju jaskry steroidowej związany jest ze zwiększonym oporem odpływu cieczy wodnistej przez beleczkowanie. Steroidy powodują odkładanie się złogów glikozaminoglikanów oraz białek w siateczce beleczkowania, co utrudnia odpływ cieczy wodnistej. Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego może wystąpić w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia terapii steroidami.

Czynniki ryzyka rozwoju jaskry steroidowej obejmują: jaskrę pierwotną otwartego kąta, krótkowzroczność wysokiego stopnia, cukrzycę, choroby tkanki łącznej oraz predyspozycje genetyczne. Szczególnie narażone są osoby z polimorfizmem genu MYOC (kodującego miozylinę). Warto zauważyć, że reakcja na steroidy jest indywidualna – u tzw. „responderów” nawet krótkotrwałe stosowanie GKS może wywołać znaczny wzrost ciśnienia.

Leczenie jaskry steroidowej polega przede wszystkim na odstawieniu lub ograniczeniu stosowania steroidów, jeśli to możliwe. W wielu przypadkach ciśnienie wewnątrzgałkowe normalizuje się po kilku tygodniach od zaprzestania terapii. W przypadku konieczności kontynuacji leczenia steroidami stosuje się leki obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe lub rozważa się zamianę na steroidy o mniejszym potencjale jaskrogennym (np. fluorometolon).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl