alkoholowa niewydolność wątroby
Alkoholowa niewydolność wątroby to zaawansowane uszkodzenie narządu będące konsekwencją długotrwałego, nadmiernego spożywania alkoholu. Stanowi końcowe stadium alkoholowej choroby wątroby, poprzedzone stłuszczeniem wątroby i alkoholowym zapaleniem wątroby. W wyniku przewlekłej ekspozycji na toksyczne metabolity alkoholu dochodzi do nieodwracalnego uszkodzenia hepatocytów, nasilenia procesów włóknienia oraz zaburzenia architektury miąższu wątroby.
Klinicznie alkoholowa niewydolność wątroby manifestuje się przez żółtaczkę, wodobrzusze, encefalopatię wątrobową, zaburzenia krzepnięcia, hipoalbuminemię oraz nadciśnienie wrotne z powikłaniami (żylaki przełyku, gastropatia wrotna). Chorzy często prezentują zespół wyczerpania, utratę masy ciała oraz charakterystyczne zmiany skórne. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone wartości bilirubiny, aminotransferaz (zwykle AST>ALT), wydłużenie czasu protrombinowego oraz obniżenie poziomu albumin.
Rozpoznanie alkoholowej niewydolności wątroby opiera się na wywiadzie dotyczącym spożycia alkoholu, obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych, obrazowych oraz w niektórych przypadkach biopsji wątroby. Leczenie obejmuje całkowitą abstynencję alkoholową, terapię żywieniową, wyrównywanie zaburzeń metabolicznych oraz leczenie powikłań nadciśnienia wrotnego. W wybranych przypadkach rozważa się transplantację wątroby, choć kwalifikacja pacjentów z etiologią alkoholową pozostaje kontrowersyjna i wymaga potwierdzenia trwałej abstynencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kidofen Duo
Produkt leczniczy Kidofen Duo w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 100 mg ibuprofenu i 125 mg paracetamolu na 5 ml wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych i interakcji. Przedawkowanie paracetamolu jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z alkoholową niewydolnością wątroby, nawet bez objawów marskości, z koniecznością natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku podejrzenia przedawkowania. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko zaburzeń ze strony układu pokarmowego i krążenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, u których NLPZ zwiększają ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zgonu.
alkohol benzylowy, alkoholowa niewydolność wątroby, choroba tkanki łącznej, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, glikol propylenowy, incydent zakrzepowo-zatorowy, makrogologlicerolu rycynooleinian, marskość wątroby, maskowanie objawów zakażenia, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, przedawkowanie paracetamolu, reakcja alergiczna, reakcja skórna, sodu benzoesan, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie wątroby, zaburzenie narządów wewnętrznych, zaburzenie płodności, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka noworodkowa