ciche zapalenie tarczycy

Ciche zapalenie tarczycy, znane również jako niebolesne zapalenie tarczycy lub poporodowe zapalenie tarczycy, jest autoimmunologicznym schorzeniem gruczołu tarczowego. Charakteryzuje się przejściowym stanem zapalnym bez wyraźnych objawów bólowych czy obrzęku tarczycy, co stanowi jego główną cechę różnicującą w porównaniu do innych zapaleń tego gruczołu.

W przebiegu choroby wyróżnia się zazwyczaj dwie fazy: początkową tyreotoksykozę (nadczynność tarczycy) spowodowaną uwolnieniem hormonów tarczycowych z uszkodzonych komórek pęcherzykowych, po której często następuje faza niedoczynności. U większości pacjentów funkcja tarczycy wraca do normy w ciągu 6-12 miesięcy, jednak u około 10-20% przypadków może rozwinąć się trwała niedoczynność tarczycy.

Ciche zapalenie tarczycy najczęściej występuje u kobiet w okresie poporodowym (wtedy nazywane jest poporodowym zapaleniem tarczycy), dotykając 5-10% kobiet w pierwszym roku po porodzie. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższone stężenie hormonów tarczycowych bez zwiększonego wychwytu radiojodu w scyntygrafii) oraz obecności przeciwciał przeciwtarczycowych. Leczenie ma charakter objawowy i zależy od fazy choroby – w okresie tyreotoksykozy stosuje się beta-blokery, a w fazie niedoczynności może być konieczna substytucja hormonalna.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl