choroba trofoblastyczna ciążowa

Choroba trofoblastyczna ciążowa to grupa rzadkich zaburzeń charakteryzujących się nieprawidłowym rozrostem trofoblastu – tkanki, która w normalnej ciąży rozwija się w łożysko. Obejmuje szereg stanów klinicznych od łagodnych (zaśniad groniasty całkowity i częściowy) do złośliwych (rak kosmówki, guz miejsca łożyskowego, nabłoniak kosmówkowy).

Zaśniad groniasty całkowity cechuje się brakiem zarodka i wodniczkowym zwyrodnieniem wszystkich kosmków łożyskowych, podczas gdy zaśniad częściowy zawiera pewne elementy płodu oraz mieszaninę prawidłowych i wodniczkowych kosmków. Charakterystycznymi objawami są nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie macicy niewspółmierne do wieku ciąży oraz podwyższony poziom gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG).

Diagnostyka opiera się na badaniu ultrasonograficznym, które uwidacznia charakterystyczny obraz „płatków śniegu” lub „plastra miodu”, oraz na monitorowaniu poziomu β-hCG. Leczeniem z wyboru jest łyżeczkowanie jamy macicy z następczą kontrolą poziomu β-hCG. W przypadku form złośliwych lub przetrwałej choroby trofoblastycznej konieczne jest wdrożenie chemioterapii.

Pacjentki po przebytej chorobie trofoblastycznej ciążowej wymagają długoterminowej obserwacji ze względu na ryzyko nawrotu oraz rozwoju chorioncarcinoma. Zaleca się stosowanie antykoncepcji przez co najmniej 6-12 miesięcy po normalizacji poziomu β-hCG. Rokowanie w przypadku wczesnego rozpoznania i właściwego leczenia jest zazwyczaj dobre.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl