ciężkie niedociśnienie
Ciężkie niedociśnienie (hipotensja) to stan, w którym ciśnienie tętnicze krwi jest znacząco obniżone, co prowadzi do niewystarczającego przepływu krwi do narządów. Stan ten definiuje się zwykle jako spadek ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg lub rozkurczowego poniżej 60 mmHg, jednak kluczowe znaczenie ma wystąpienie objawów klinicznych związanych z hipoperfuzją narządową.
Etiologia ciężkiego niedociśnienia obejmuje wstrząs (hipowolemiczny, kardiogenny, dystrybucyjny), reakcje polekowe, zaburzenia neurologiczne, endokrynologiczne (np. niedoczynność nadnerczy) oraz ciężkie infekcje. Objawy kliniczne to zawroty głowy, omdlenia, dezorientacja, bladość, zimna i wilgotna skóra, przyspieszony oddech, tachykardia oraz oliguria, a w przypadkach krytycznych zaburzenia świadomości.
Diagnostyka obejmuje pomiary ciśnienia w pozycji leżącej i stojącej, badania laboratoryjne (morfologia, elektrolity, parametry nerkowe, sercowe, gazometria), EKG oraz w zależności od podejrzewanej przyczyny – badania obrazowe. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę, jednak doraźnie stosuje się płynoterapię, leki wazoaktywne (m.in. noradrenalina, dopamina), a w wybranych przypadkach glikokortykosteroidy.
Ciężkie niedociśnienie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż długotrwała hipoperfuzja może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia narządów, szczególnie mózgu, serca i nerek. Rokowanie zależy od przyczyny, wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz czasu trwania epizodu niskiego ciśnienia i szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne związane z walsartanem. Ponadto, stosowanie Wamloxu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Wamloxu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73m², ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych sercowo-naczyniowych i nerkowych.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, działanie hipotensyjne, farmakokinetyka, hipoplazja czaszki, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na substancje czynne, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja narządowa, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 5 mg + 320 mg
Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko fetotoksyczności. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu, ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po przebytym ostrym zawale serca. Metabolizm amlodypiny i walsartanu odbywa się głównie w wątrobie, co zwiększa ryzyko kumulacji i działań niepożądanych u pacjentów z niewydolnością wątroby.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa, małowodzie, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na substancje czynne, nieprawidłowość rozwojowa płodu, niewydolność serca, opóźnienie kostnienia czaszki, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rzut serca, trymestr ciąży, walsartan, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zapaść naczyniowa, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Omsal 0,4 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 0,4 mg
Przedawkowanie chlorowodorku tamsulosyny stanowi istotne ryzyko ze względu na silne działanie hipotensyjne, które może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń perfuzji narządowej. Objawy kliniczne obejmują ciężkie niedociśnienie, ból głowy (zgłoszony przy dawce 12 mg, czyli 30-krotności dawki terapeutycznej), zaburzenia rytmu serca oraz zaburzenia świadomości, takie jak zawroty głowy i omdlenia. Wystąpienie tych symptomów może nastąpić niezależnie od wielkości przedawkowanej dawki, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej. Monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych i neurologicznych jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta po przedawkowaniu tamsulosyny.
ból głowy, chlorowodorek tamsulosyny, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, hemodializa, hipoperfuzja, krwiobieg, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie, omdlenie, osmotyczny środek przeczyszczający, pasaż jelitowy, perfuzja narządów, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, siarczan sodu, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy TamisPras DUO, zawierający solifenacyny bursztynian (6 mg) oraz tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg), jest wskazany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów faz napełniania i opróżniania pęcherza moczowego związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u mężczyzn. Badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu obu substancji na płodność ani wczesny rozwój embrionalny, jednak klinicznie obserwuje się często (≥ 1/100 do < 1/10) zaburzenia ejakulacji, takie jak wytrysk wsteczny czy brak wytrysku, co jest istotne w kontekście planowania ojcostwa. Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet, w tym w ciąży i podczas laktacji, ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w tych grupach oraz specyfikę choroby dotykającej wyłącznie mężczyzn.
arytmia, benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, ciężkie niedociśnienie, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadmierne pobudzenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne ośrodkowe, ostra hipotonia, płukanie żołądka, solifenacyna bursztynian, sztuczne oddychanie, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Alprostadyl – Przeciwwskazania stosowania
Alprostadyl, dostępny w preparatach Prostavasin 60 (60 µg, proszek do infuzji) oraz Prostin VR (500 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na alprostadyl lub substancje pomocnicze, w tym etanol (790 mg/ml, 79% w/v) w Prostin VR. Prostavasin 60 jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), arytmiami wpływającymi na hemodynamikę, niestabilną chorobą niedokrwienną serca, zwężeniem lub niedomykalnością zastawek mitralnej i aortalnej, w okresie 6 miesięcy po zawale mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem, ostrym obrzękiem płuc, ciężką POChP, żylno-okluzyjną chorobą płuc, rozsianymi naciekami w płucach oraz u pacjentów z ryzykiem krwawień (skaza krwotoczna, aktywne wrzody, podejrzenie krwotoku śródmózgowego). Ponadto, przeciwwskazaniem są ciężka niewydolność nerek (GFR ≤ 29 ml/min/1,73m²), ostre i ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciąża, karmienie piersią oraz niedawno przebyty udar mózgu (do 6 miesięcy). Prostin VR ma jedynie przeciwwskazanie w postaci nadwrażliwości na składniki leku.
alprostadyl, arytmia, ciężka niewydolność nerek, ciężkie niedociśnienie, etanol, infuzja, klasyfikacja NYHA, krwotok śródmózgowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, nadżerkowe zapalenie żołądka, niestabilna choroba niedokrwienna, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, obrzęk mózgu, ostry obrzęk płuc, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skąpomocz, skaza krwotoczna, udar naczyniowy mózgu, wrzód żołądka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zastawka aortalna, zastawka mitralna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki, żylno-okluzyjna choroba płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apo-Doxan 1 1 mg
Przedawkowanie doksazosyny, stosowanej w dawkach Apo-Doxan 1 mg, 2 mg lub 4 mg, prowadzi do istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi poprzez selektywną blokadę receptorów α1-adrenergicznych, co skutkuje rozszerzeniem naczyń obwodowych i ryzykiem wstrząsu hipowolemicznego. Dominującym objawem klinicznym jest niedociśnienie tętnicze, któremu mogą towarzyszyć tachykardia odruchowa, zawroty głowy, omdlenia oraz zaburzenia czynności nerek spowodowane niedostateczną perfuzją narządową. Wstrząs stanowi stan zagrożenia życia wymagający intensywnej terapii. Ze względu na wysokie wiązanie doksazosyny z białkami osocza, dializoterapia nie jest skuteczną metodą eliminacji leku.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, diureza, doksazosyna, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, leczenie nerkozastępcze, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, objętość osocza, parametry hemodynamiczne, parametry nerkowe, perfuzja mózgowa, perfuzja narządowa, przepływ mózgowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia odruchowa, uszkodzenie nerek, wiązanie z białkami osocza, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie mikrokrążenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nebivolol Aurovitas 5 mg
Nebivolol Aurovitas, zawierający 5 mg nebiwololu w tabletce, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. W nadciśnieniu standardowa dawka wynosi 5 mg raz na dobę, z efektem hipotensyjnym widocznym po 1-2 tygodniach, a optymalnym po 4 tygodniach. U pacjentów powyżej 65 lat zaleca się rozpoczęcie terapii od 2,5 mg, z możliwością zwiększenia do 5 mg, przy czym u osób powyżej 75 lat wymagana jest szczególna ostrożność. W terapii przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co 1-2 tygodnie do maksymalnie 10 mg, pod ścisłym nadzorem lekarskim, z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych i objawów klinicznych. Nebiwolol można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu, np. z hydrochlorotiazydem (12,5-25 mg), co potęguje efekt hipotensyjny.
antagonista receptora angiotensyny II, blok przedsionkowo-komorowy, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, dawka podtrzymująca, digoksyna, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, nietolerancja leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawowa bradykardia, obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, stabilna przewlekła niewydolność serca, stężenie kreatyniny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego niezależnie od etiologii. Nie należy stosować leku u pacjentów z niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. istotne zwężenie zastawki aortalnej) oraz niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz znaczące obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, ze względu na ryzyko kumulacji leków i pogorszenia funkcji nerek. Lek jest absolutnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE.
amlodypina, angioedema, antagonista receptora angiotensyny, ciężkie niedociśnienie, dihydropirydyna, dysfunkcja wątroby, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja narządowa, przeszczep nerki, ramipryl, sakubitryl, stenoza aortalna, substancja czynna, trymestr ciąży, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerki, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmita 40 mg + 10 mg
Preparat Olmita, zawierający olmesartan medoksomil (20 mg lub 40 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pochodne dihydropirydyny oraz u osób z nietolerancją laktozy jednowodnej, której zawartość wynosi odpowiednio 4,20 mg (20 mg + 5 mg) lub 8,40 mg (40 mg + 5 mg i 40 mg + 10 mg) na tabletkę. Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności olmesartanu, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i niedrożnością dróg żółciowych, co wynika z metabolizmu substancji czynnych w wątrobie. Ponadto, stosowanie Olmity jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) w przypadku jednoczesnego stosowania aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań nerkowych i sercowo-naczyniowych.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, brak laktazy, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, hiperkaliemia, laktoza jednowodna, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, olmesartan medoksomil, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hemodynamiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sustonit
Glicerol triazotanu (nitrogliceryna) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z określonymi schorzeniami i stanami klinicznymi. W okresie pozawałowym istnieje ryzyko niedociśnienia, tachykardii oraz pogłębienia niedokrwienia mięśnia sercowego, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zwiększa się ryzyko methemoglobinemii, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki i kontrola funkcji wątroby. U osób w wieku podeszłym azotany mogą wywoływać niedociśnienie ortostatyczne, co wymaga powolnej zmiany pozycji ciała i regularnej kontroli ciśnienia tętniczego. Ponadto, u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak wstrząs kardiogenny, tamponada osierdzia czy zwężenie zastawki aorty, stosowanie nitrogliceryny może pogorszyć stan kliniczny, dlatego należy rozważyć alternatywne metody leczenia, np. kontrapulsację wewnątrzaortalną lub leki inotropowe.
bradykardia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, ciężkie niedociśnienie, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hipoksemia, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, methemoglobinemia, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, nitrogliceryna, obciążenie wstępne serca, okres pozawałowy, przerost lewej komory serca, reakcja alergiczna, serce płucne, tachykardia, tamponada osierdzia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia ortostatyczne, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania, zwężenie aorty, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Lek Orabloc, zawierający artykainę (40 mg/ml) oraz adrenalinę (0,01 mg/ml) w roztworze do wstrzykiwań, posiada liczne przeciwwskazania wymagające szczegółowej oceny przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku, w tym na pirosiarczyn sodu (0,5 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny. Podawanie dożylne jest zakazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego. Artykaina jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na amidowe środki znieczulające, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca (blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, znaczna bradykardia), ostrą niewyrównaną niewydolnością serca, ciężkim niedociśnieniem oraz u dzieci poniżej 4 roku życia z powodu braku danych bezpieczeństwa.
adrenalina, anafilaksja, artykaina, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka bradykardia, ciężkie nadciśnienie, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, działanie chronotropowe, działanie kardiotoksyczne, guz chromochłonny, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem przesączania, martwica, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na siarczyny, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowy częstoskurcz, niedokrwienie tkanek, nieselektywny beta-adrenolityk, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja tkankowa, pirosiarczyn sodu, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyreotoksykoza, układ sercowo-naczyniowy, wszczepienie pomostów aortalno-wieńcowych, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie zakończeń nerwowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, posiada liczne przeciwwskazania, które wykluczają jego stosowanie w określonych stanach klinicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością żółciową lub cholestazą, co wynika z ryzyka kumulacji leku i nasilonych działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie Wamloxu jest zabronione w połączeniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z GFR <60 ml/min/1,73m², ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i zdarzeń sercowo-naczyniowych. Preparat nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania walsartanu, prowadzącego do poważnych zaburzeń rozwoju płodu.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, gradient ciśnień, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Glicerol triazotanu – Przeciwwskazania stosowania
Glicerol triazotan, aktywny składnik leków Nitrocard (maść 20 mg/g) i Sustonit (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 6,5 mg), jest azotanem o działaniu wazodylatacyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne azotany lub składniki pomocnicze (np. butylohydroksyanizol E 320, lanolina, laktoza jednowodna, lak czerwień koszenilowa E 124). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują stany sercowo-naczyniowe takie jak ostra niewydolność krążenia ze znacznym niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg), ciężka hipowolemia, zwężenie zastawek mitralnej i aortalnej, zaciskające zapalenie osierdzia, dławicę piersiową związaną z kardiomiopatią przerostową oraz ciężką niedokrwistość. Szczególnie istotne jest bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z inhibitorami PDE5 (syldenafil, wardenafil, tadalafil) ze względu na ryzyko ostrej, zagrażającej życiu hipotensji.
bloker kanału wapniowego, butylohydroksyanizol, ciężka niedokrwistość, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, dławica piersiowa, glicerol triazotan, hipotensja ortostatyczna, hipowolemia, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, lak czerwieni koszenilowej, laktoza jednowodna, lanolina, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek wazodylatacyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie, niewydolność mięśnia sercowego, ostra hipotensja, ostra niewydolność krążenia, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, syldenafil, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, udar krwotoczny mózgu, uraz głowy, zaburzenia krążenia mózgowego, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycardil 120
Stosowanie diltiazemu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów, w tym bloku całkowitego. U pacjentów z osłabioną czynnością lewej komory, ciężką bradykardią lub niedociśnieniem istnieje podwyższone ryzyko ostrej niewydolności nerek spowodowanej hipoperfuzją nerkową, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek. Przed planowanym znieczuleniem ogólnym należy poinformować anestezjologa o stosowaniu diltiazemu, gdyż lek ten może nasilać zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego, przewodzenia i automatyzmu oraz potęgować hipotensję indukowaną przez środki anestetyczne.
antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, ciężka bradykardia, ciężkie niedociśnienie, depresja, diltiazem, dysfagia, efekt hipotensyjny, hipoperfuzja nerek, motoryka przewodu pokarmowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osłabiona czynność lewej komory serca, ostra niewydolność nerek, stężenie diltiazemu w osoczu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie kurczliwości mięśnia sercowego, zaburzenie przewodzenia w sercu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zofran 2 mg/ml
Ondansetron w postaci roztworu do wstrzykiwań (Zofran, 2 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów leczonych chlorowodorkiem apomorfiny ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz utraty przytomności, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania tych leków. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ondansetron lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, w tym sód (7 mg w fiolce 2 ml oraz 14 mg w fiolce 4 ml). Lekarz powinien uwzględnić te ograniczenia przy każdorazowym zlecaniu leku, niezależnie od drogi podania (dożylnej lub domięśniowej).
antagonista receptora 5-HT3, chlorowodorek apomorfiny, chlorowodorek dwuwodny, ciężkie niedociśnienie, farmakoterapia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, podanie domięśniowe, podanie dożylne, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, utrata przytomności, Zofran - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perazin 50 mg
Perazyna, jako neuroleptyk fenotiazynowy, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (zalecane zmniejszenie dawki o 50%) oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Maksymalne dawki mogą prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie prób wątrobowych co 6 miesięcy. Przed rozpoczęciem terapii należy rozważyć przeciwwskazania, takie jak zaburzenia hematologiczne (leukopenia, niedokrwistość), choroby układu krążenia (ciężkie niedociśnienie, uszkodzenie mięśnia sercowego), zaburzenia neurologiczne (napady drgawkowe, choroba Parkinsona), jaskra z wąskim kątem przesączania, schorzenia urologiczne i przewodu pokarmowego, a także choroby endokrynologiczne i nowotwory sutka. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie glikemii u pacjentów z cukrzycą, ciśnienia tętniczego, EKG oraz funkcji wątroby.
choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, delirium, depresja, dyskineza, EKG, guz chromochłonny, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, interakcja lekowa z alkoholem, jaskra wąskiego kąta, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, miastenia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie, niemiarowość serca, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nowotwór sutka, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna skórna, rozmaz krwi obwodowej, stężenie glukozy, sztywność mięśniowa, trombocytopenia, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wczesna dyskineza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie liczby leukocytów, żółtaczka, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Egiramlon, zawierający ramipryl i amlodypinę, ma szereg przeciwwskazań wynikających z farmakologicznych właściwości obu składników. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od etiologii (dziedziczny, idiopatyczny lub indukowany przez inhibitory ACE/AIIRA). Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, wstrząsem (w tym kardiogennym), znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, Egiramlon jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia, które powodują kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z błonami wysokoprzepływowymi). Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z sakubitrylem+walsartanem ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, ciężkie niedociśnienie, hemodializa, hemofiltracja, inhibitor konwertazy angiotensyny, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodipine Bluefish (10 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Leku nie należy stosować u chorych z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, gdyż jego działanie wazodylatacyjne może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia. Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność wstrząsu, w tym kardiogennego, gdzie podanie amlodypiny może pogłębić zaburzenia hemodynamiczne i pogorszyć rokowanie.
Wskazane jest również unikanie amlodypiny u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, zwłaszcza przy ciężkim zwężeniu zastawki aortalnej, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań sercowo-naczyniowych. Lek jest przeciwwskazany u chorych z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, gdyż może pogorszyć funkcję komór i nasilić niewydolność krążenia. Przeciwwskazania te mają charakter bezwzględny i wymagają rozważenia alternatywnych metod leczenia. Decyzja o stosowaniu amlodypiny powinna być poprzedzona dokładną oceną stanu klinicznego i parametrów hemodynamicznych pacjenta.
amlodypina, antagonista wapnia, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, działanie wazodylatacyjne, hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność krążenia, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr hemodynamiczny, pochodna dihydropirydyny, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemodynamiczne, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon substancji czynnych
Solifenacyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, stosowanej w terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego, może prowadzić do nasilonych objawów cholinolitycznych, wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg w ciągu 5 godzin, skutkujący zmianami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. W terapii skojarzonej z tamsulosyną, dawka 126 mg solifenacyny i 5,6 mg tamsulosyny była dobrze tolerowana, z jedynie łagodną suchością w jamie ustnej utrzymującą się przez 16 dni. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (omamy, pobudzenie, drgawki), tachykardię, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic oraz niewydolność oddechową. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia) oraz chorobami serca, gdyż przedawkowanie może prowadzić do zagrażających życiu arytmii i ostrej hipotensji, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu tamsulosyny.
beta-adrenolityk, białko osocza, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, ciężkie niedociśnienie, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, fizostygmina, hemodializa, hipokaliemia, karbachol, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra hipotonia, ostre niedociśnienie tętnicze, pilokarpina, płukanie żołądka, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, suchość jamy ustnej, sztuczna wentylacja, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zespół pęcherza nadreaktywnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg
Preparat Elestar HCT, zawierający olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²), ciężką niewydolnością wątroby, cholestazą, niedrożnością dróg żółciowych oraz w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód. Ponadto, stosowanie Elestar HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z oporną hipokaliemią, hiperkalcemią, hiponatremią, objawową hiperurykemią oraz w przypadku jednoczesnego stosowania aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²). Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z wstrząsem, ciężkim niedociśnieniem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz niestabilną niewydolnością serca po zawale.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, drugi trymestr ciąży, enzymy wątrobowe, hiperkalcemia, hiperurykemia objawowa, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność dróg żółciowych, niestabilna niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, olmesartan medoksomil, oporna hipokaliemia, ostry zawał serca, pochodna dihydropirydyny, sulfonamid, trzeci trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, żółtaczka, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olmita 40 mg + 5 mg
Preparat Olmita, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę w dawkach 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub laktozę jednowodną (4,20 mg w dawce 20 mg + 5 mg oraz 8,40 mg w dawkach 40 mg + 5 mg i 40 mg + 10 mg), w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy ciężkiej niewydolności wątroby i niedrożności dróg żółciowych. Ponadto, stosowanie Olmity jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek. Ze względu na amlodypinę, lek nie powinien być stosowany w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie, zwężeniu drogi odpływu z lewej komory serca oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale.
aliskiren, antagonista wapnia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotensja, laktoza jednowodna, metyldopa, nadwrażliwość na substancje, niedrożność dróg żółciowych, olmesartan medoksomil i amlodypina, ostry zawał serca, pochodne dihydropirydyny, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas w dawce 600 mg (w postaci darunawiru z glikolem propylenowym, 83,34 mg/tabletkę) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Lek nie powinien być stosowany w skojarzeniu z silnymi induktorami CYP3A, takimi jak ryfampicyna czy preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny, gdyż indukcja enzymów prowadzi do znacznego obniżenia stężenia darunawiru i utraty skuteczności przeciwwirusowej. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie darunawiru z preparatami zawierającymi lopinawir i rytonawir oraz u pacjentów stosujących leki o klirensie silnie zależnym od CYP3A, których podwyższone stężenie może wywołać ciężkie lub zagrażające życiu działania niepożądane.
alfuzosyna, alkaloidy sporyszu, aminotransferaza alaninowa, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450, darunawir, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, glikol propylenowy, induktor CYP3A, inhibitor fosfodiesterazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, lek prokinetyczny, lek przeciwpsychotyczny, lopinawir i rytonawir, nadwrażliwość, rabdomioliza, rytonawir, skala Child-Pugh, terapia darunawirem, tętnicze nadciśnienie płucne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cardilopin 2,5 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę lub inne pochodne dihydropirydyny oraz na substancje pomocnicze leku. Nie należy go stosować u osób z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, we wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. stenozą aortalną dużego stopnia) oraz u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Wymienione stany kliniczne mogą ulec pogorszeniu wskutek działania wazodylatacyjnego amlodypiny, prowadząc do destabilizacji hemodynamicznej i poważnych powikłań.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, badanie echokardiograficzne, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, efekt wazodylatacyjny, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna niewydolność serca, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność krążenia, obciążenie następcze, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr hemodynamiczny, pochodna dihydropirydyny, stenoza aortalna, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs kardiogenny, wywiad alergologiczny, wywiad kardiologiczny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivares 5 mg
Lek Ivares (iwabradyna) w dawkach 5 mg i 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (częstość akcji serca <70/min), wstrząsem kardiogennym, świeżym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia przewodzenia takie jak zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy i blok przedsionkowo-komorowy III stopnia. Nie należy stosować leku u pacjentów z elektrostymulacją serca, ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mmHg) oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń iwabradyny i działań niepożądanych. Ponadto, obecność oleju rycynowego uwodornionego (1,60 mg w tabletce 5 mg i 2,40 mg w tabletce 7,5 mg) wymaga ostrożności u osób z alergią na ten składnik.
antagonista wapnia, antagonista wapnia niedihydropirydynowy, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężkie niedociśnienie, cyprofloksacyna, cytochrom P450 3A4, diltiazem, elektrostymulacja serca, erytromycyna, farmakokinetyka, flukonazol, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, Ivares, iwabradyna, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania iwabradyny, nadwrażliwość, nefazodon, nelfinawir, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność wątroby, olej rycynowy uwodorniony, ostra niewydolność serca, reakcja alergiczna, rytonawir, substancja czynna, tabletka powlekana, telitromycyna, werapamil, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odcinka QT, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar 10 mg + 10 mg
Lek Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, pochodne dihydropirydyn, inhibitory ACE lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię obrzęku naczynioruchowego, zarówno dziedzicznego, idiopatycznego, jak i indukowanego inhibitorami ACE lub AIIRA. Przeciwwskazania obejmują również stany hemodynamicznie niestabilne, takie jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. znaczne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji nerek, lek nie powinien być stosowany u pacjentów ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także u osób stosujących aliskiren z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m².
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie niedociśnienie, dializa, hemofiltracja, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl i walsartan, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoAmlo 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku ApoAmlo dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na amlodypinę lub inne składniki preparatu, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych stanach stosowanie amlodypiny może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego, pogorszenie perfuzji narządowej, dekompensacja układu krążenia czy utrudnienie resuscytacji hemodynamicznej.
amlodypina, antagonista wapnia, ciężkie niedociśnienie, dekompensacja układu krążenia, gradient ciśnień, hipoperfuzja wieńcowa, lek hipotensyjny, nadwrażliwość, niestabilna niewydolność serca, objętość wyrzutowa, ostry zawał mięśnia sercowego, perfuzja narządowa, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, stan hemodynamiczny, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betahistine dihydrochloride Accord
Betahistyna dichlorowodorek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową, oraz u osób z historią pokrzywki, wysypek skórnych i alergicznego nieżytu nosa, ze względu na ryzyko nasilenia objawów tych schorzeń. U chorych z astmą konieczne jest monitorowanie stanu układu oddechowego, natomiast u pacjentów z chorobą wrzodową – kontrola dolegliwości żołądkowo-jelitowych. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak nasilenie zmian skórnych, wskazane jest szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia. Betahistynę należy także stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, monitorując parametry hemodynamiczne w celu uniknięcia dalszego obniżenia ciśnienia.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, betahistyny dichlorowodorek, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dziedziczna nietolerancja galaktozy, dziedziczne zaburzenie, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niestrawność, objawy alergiczne, objawy nadwrażliwości, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, reakcja alergiczna, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoAmlo 5 mg
ApoAmlo, zawierający amlodypinę (amlodypina bezylan), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny lub substancje pomocnicze preparatu, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym zagrażających życiu. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych stanach zastosowanie amlodypiny może prowadzić do istotnego pogorszenia perfuzji narządowej, spadku ciśnienia tętniczego i ryzyka zagrażającego życiu pacjenta.
amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, ciężkie niedociśnienie, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie naczyniorozszerzające, nadwrażliwość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opór obwodowy, perfuzja tkankowa, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, pojemność minutowa serca, właściwość wazodylatacyjna, wstrząs kardiogenny, zastój w krążeniu płucnym, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Lek Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 27,46 mg do 109,84 mg w zależności od dawki). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują czynną chorobę wątroby, niewyjaśnione i utrzymujące się ponad 3-krotne przekroczenie normy aminotransferaz, ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez stosowania skutecznej antykoncepcji. Ze względu na metabolizm atorwastatyny wątrobowy oraz teratogenne działanie inhibitorów ACE i statyn, stosowanie Triveramu w tych stanach jest niebezpieczne. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (w tym przerostową kardiomiopatią zawężającą, zwężeniem zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale.
afereza lipoprotein, amlodypina, atorwastatyna, autoregulacja przepływu nerkowego, ciężkie niedociśnienie, czynna choroba wątroby, GFR, glekaprewir/pibrentaswir, hemofiltracja, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki aktywne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, statyna, stenoza aortalna, teratogenność, upośledzona funkcja wątroby, wstrząs kardiogenny, WZW typu C, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dilzem 120 retard
Stosowanie diltiazemu wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów, w tym potencjalnego bloku całkowitego. U pacjentów z istniejącą chorobą serca, zwłaszcza z osłabioną funkcją lewej komory, ciężką bradykardią lub niedociśnieniem, konieczne jest monitorowanie funkcji nerek z uwagi na ryzyko ostrej niewydolności nerek spowodowanej zmniejszoną perfuzją. Przed znieczuleniem ogólnym należy poinformować anestezjologa o stosowaniu diltiazemu, gdyż lek ten może nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu mięśnia sercowego oraz potęgować działanie rozszerzające naczynia krwionośne środków anestetycznych.
antagonista wapnia, blok całkowity, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, brak laktazy, ciężka bradykardia, ciężkie niedociśnienie, depresja, diltiazem, motoryka przewodu pokarmowego, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, perfuzja nerek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie kurczliwości, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sartesta 5 mg + 80 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg lub 10 mg + 160 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością i cholestazą), ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, zwężenie zastawki aorty), hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale oraz u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Metabolizm amlodypiny i walsartanu odbywa się głównie w wątrobie, co uzasadnia przeciwwskazania w przypadku jej niewydolności. Ponadto, stosowanie Sartesty z aliskirenem jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie inotropowo ujemne, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja ortostatyczna, kardiomiopatia przerostowa obturacyjna, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na leki, niedociśnienie, niestabilna niewydolność serca, perfuzja narządów, pochodne dihydropirydyny, reakcja krzyżowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, żółtaczka, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Amitryptylina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Amitryptylina wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza kardiologicznych, takich jak zaburzenia rytmu serca, zespół długiego QT oraz ciężkie niedociśnienie, które mogą wystąpić zarówno po dużych dawkach, jak i u pacjentów z chorobą serca przy standardowych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi zaleca się odstawienie amitryptyliny na kilka dni, a w przypadku nagłych operacji konieczne jest poinformowanie anestezjologa o stosowaniu leku. U pacjentów z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, zaburzeniami drgawkowymi, chorobami wątroby i układu krążenia, a także u osób starszych, należy monitorować stan kliniczny ze względu na zwiększone ryzyko powikłań, w tym niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń glikemii.
amitryptylina, arytmia, bradykardia, choroba układu krążenia, choroba wątroby, ciężkie niedociśnienie, cukrzyca, działanie przeciwcholinergiczne, epizod maniakalny, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, moczenie nocne, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelita, niewydolność serca, ostra jaskra, paranoja, powikłanie kardiologiczne, przerost gruczołu krokowego, środek znieczulający, SSRI, tyroksyna, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zachowanie samobójcze, zatrzymanie moczu, zespół długiego QT, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nitromint 0,4 mg/dawkę
Lek Nitromint, zawierający 0,4 mg triazotanu glicerolu w dawce aerozolu podjęzykowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak etanol i glikol propylenowy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest dławica piersiowa związana z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, gdyż nitrogliceryna może nasilać zwężenie i pogarszać stan kliniczny. Ponadto, stosowanie Nitromintu jest przeciwwskazane u pacjentów z krwotokiem mózgowym lub urazem głowy ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia śródczaszkowego i nasilenia krwawienia.
Interakcje lekowe stanowią istotne ograniczenie w terapii Nitromintem – bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, wardenafil, tadalafil) oraz stymulatora rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej (riocyguatu), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego. Lekarz powinien szczegółowo ocenić ryzyko i korzyści terapii, zwłaszcza u pacjentów z wymienionymi schorzeniami lub przyjmujących wymienione leki, a także poinformować o konieczności zachowania odpowiednich odstępów czasowych między podawaniem Nitromintu a inhibitorami PDE-5. Przestrzeganie tych przeciwwskazań jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta i minimalizacji ryzyka poważnych działań niepożądanych.
azotany, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężkie niedociśnienie, dławica piersiowa, działanie naczyniorozszerzające, glikol propylenowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitory PDE-5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowy, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, nitrogliceryna, riocyguat, spadek ciśnienia tętniczego, stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej, triazotan glicerolu, ukrwienie mózgu, uraz głowy, zawężenie drogi odpływu, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betaxolol PMCS 20 mg
Przedawkowanie betaksololu chlorowodorku prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, z objawami takimi jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia, zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca oraz wstrząs kardiogenny. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki. Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką leku i stopniem zatrucia. Warto podkreślić, że w literaturze opisano przypadki zahamowania zatokowego jako poważnego powikłania przedawkowania betaksololu.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, atropina, bradykardia, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, dekompensacja kardiologiczna, dobutamina, działanie cholinolityczne, glukagon, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-adrenolityczny, niewydolność serca, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione drgawki, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie akcji serca - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Perazyna, należąca do pochodnych fenotiazyny, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Zaleca się redukcję dawki o 50% u osób starszych oraz monitorowanie funkcji wątroby (próby czynnościowe na początku terapii i po 6 miesiącach) oraz układu krwiotwórczego (morfologia co 6 miesięcy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi, okulistycznymi, moczowymi, przewodu pokarmowego, endokrynologicznymi oraz nowotworami sutka. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego.
badanie EKG, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, delirium, dyskineza, guz chromochłonny, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, miastenia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, promieniowanie ultrafioletowe, przerost prostaty, przewlekła choroba wątroby, rozmaz krwi, stężenie glukozy, stężenie mioglobiny, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wczesna dyskineza, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół złego wchłaniania, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie leukocytów, zmniejszenie płytek krwi, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vertix
Betahistyna dichlorowodorku w postaci tabletek Vertix (8 mg lub 16 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, astmą oskrzelową, schorzeniami alergicznymi (pokrzywka, wysypka skórna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa) oraz ciężkim niedociśnieniem tętniczym. U tych grup istnieje ryzyko zaostrzenia objawów podstawowych chorób lub wystąpienia działań niepożądanych, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stanu klinicznego, w tym parametrów oddechowych i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianach dawkowania. Vertix zawiera laktozę jednowodną w ilości 70 mg (8 mg tabletka) lub 140 mg (16 mg tabletka), co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niestrawność, objawy alergiczne, objawy nietolerancji, parametry hemodynamiczne, parametry oddechowe, pokrzywka, reakcja niepożądana, wysypka skórna, wzdęcia, zaostrzenie astmy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tenox 5 mg
Lek Tenox, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dihydropirydyny, ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), wstrząsem (zwłaszcza kardiogennym), hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego oraz u osób z istotnym zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, np. ciężką stenozą aortalną. Stosowanie amlodypiny w tych stanach może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia tętniczego, pogorszenia perfuzji narządowej i dekompensacji krążenia, co wymaga szczegółowej oceny klinicznej przed rozpoczęciem terapii.
amlodypina, ciężka hipotensja, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie skurczowe, ciśnienie systemowe, dekompensacja krążenia, farmakokinetyka amlodypiny, interakcja lekowa, maleinian, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, pojemność minutowa serca, reakcja anafilaktyczna, reakcja idiosynkratyczna, stabilność hemodynamiczna, stenoza aortalna, substancja czynna, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asbima 10 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym sorbitol (E-420) w ilościach 9,25 mg lub 18,5 mg w zależności od dawki. Nie należy stosować leku u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, takimi jak marskość żółciowa czy cholestaza, ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku i działań niepożądanych. Ponadto, Asbima jest przeciwwskazana w drugim i trzecim trymestrze ciąży z uwagi na teratogenne działanie antagonistów receptora angiotensyny II (walsartan).
aliskiren, amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, homeostaza układu krążenia, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość na składniki leku, niestabilna niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostry zawał serca, pochodne dihydropirydyny, sorbitol, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia perfuzji narządów, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Raenom 7,5 mg
Lek Raenom zawierający iwabradynę (bromowodorek) w dawkach 5 mg i 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (częstość pracy serca <70/min), zespołem chorego węzła zatokowego, blokami przedsionkowo-komorowymi i zatokowo-przedsionkowymi, wstrząsem kardiogennym, ostrym zawałem mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem (<90/50 mmHg), niestabilną lub ostrą niewydolnością serca oraz niestabilną dławicą piersiową. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na iwabradynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (44,607 mg w tabletce 5 mg i 41,675 mg w tabletce 7,5 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna, rytonawir) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii i powikłań. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil i diltiazem, mogą nasilać efekt bradykardyzujący i również stanowią przeciwwskazanie do terapii.
antybiotyki makrolidowe, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie niedociśnienie, cytochrom P450 3A4, częstość akcji serca, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, iwabradyna, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, stymulator serca, układ krążenia, werapamil, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prostavasin 60 60 mcg
Produkt leczniczy Prostavasin 60 zawiera 60 mikrogramów alprostadylu i jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), arytmiami wpływającymi na hemodynamikę, niestabilną chorobą niedokrwienną serca, wadami zastawkowymi (zwężenie/niedomykalność zastawki mitralnej i/lub aortalnej), a także w okresie 6 miesięcy po zawale mięśnia sercowego. Ponadto lek nie powinien być stosowany u osób z ostrym obrzękiem płuc, ciężką POChP, żylno-okluzyjną chorobą płuc, rozsianymi naciekami w płucach, skazą krwotoczną, aktywnym krwawieniem (np. ostre nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, czynny wrzód żołądka/dwunastnicy, podejrzenie krwotoku śródmózgowego), ciężkim niedociśnieniem, a także u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR ≤ 29 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym podwyższone aminotransferazy i GGTP). Lek jest również przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u pacjentów po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
alprostadyl, arytmia, ciężka niewydolność nerek, ciężkie niedociśnienie, GGTP, infuzja dożylna, klasyfikacja NYHA, krwotok śródmózgowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, niedomykalność zastawki mitralnej, niestabilna choroba niedokrwienna, niewydolność serca, obrzęk mózgu, ostry obrzęk płuc, parametry hemodynamiczne, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór do infuzji, skąpomocz, skaza krwotoczna, udar naczyniowy mózgu, wada zastawkowa, wrzód żołądka, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwiększona aktywność aminotransferaz, żylno-okluzyjna choroba płuc - Leksykon substancji czynnych
Lewobupiwakaina – Przeciwwskazania stosowania
Lewobupiwakaina, dostępna w preparacie Levobupivacaine Molteni w stężeniach 2,5 mg/ml (25 mg w 10 ml) oraz 5 mg/ml (50 mg w 10 ml), jest amidowym środkiem znieczulenia miejscowego stosowanym do iniekcji i infuzji. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na lewobupiwakainę, inne amidowe środki znieczulające oraz substancje pomocnicze preparatu, które mogą wywołać reakcje alergiczne. Preparat zawiera sód w ilości około 3,3 mg/ml (33 mg/10 ml) w stężeniu 2,5 mg/ml oraz 3,1 mg/ml (31 mg/10 ml) w stężeniu 5 mg/ml. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie lewobupiwakainy w regionalnym znieczuleniu dożylnym (blok Biera) ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.
blok Biera, chlorowodorek, ciężkie niedociśnienie, działanie niepożądane, lek miejscowo znieczulający, Levobupivacaine Molteni, lewobupiwakaina, nadwrażliwość, osmolarność, parametr hemodynamiczny, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, substancja pomocnicza, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, znieczulenie dożylne regionalne, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wamlox 10 mg + 320 mg
Lek Wamlox, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (320 mg) w formie tabletek powlekanych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą), a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań teratogennych i toksycznych dla płodu. Ponadto, przeciwwskazane jest łączenie Wamloxu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz z GFR <60 ml/min/1,73m², ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i powikłań sercowo-naczyniowych. Wskazane jest także unikanie leku w stanach hemodynamicznych takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawki aorty) oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego, gdzie lek może pogorszyć rokowanie i zwiększyć śmiertelność.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężkie niedociśnienie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, hiperkaliemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, marskość żółciowa wątroby, nadwrażliwość, niedobór sodu, niewydolność nerek, niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, pierwszy trymestr ciąży, sartan, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, umiarkowane zaburzenie funkcji wątroby, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał serca, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar Duo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar Duo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, niestabilnością hemodynamiczną, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. znacznym zwężeniem zastawki aorty), a także u kobiet w II i III trymestrze ciąży. Ponadto, stosowanie Sumilar Duo jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) jednocześnie leczonych aliskirenem, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i pogorszenia funkcji nerek. Ramipryl nie powinien być stosowany w okresie 36 godzin po zakończeniu terapii sakubitrylem z walsartanem, aby uniknąć ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Amlodypina jest przeciwwskazana w wstrząsie, niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale oraz ciężkim niedociśnieniu tętniczym. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak czerwień Allura AC (E 129) i azorubinę (E 122), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, oraz mniej niż 23 mg sodu na kapsułkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi.
aliskiren, amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, azorubina, ciężkie niedociśnienie, czerwień Allura AC, działanie wazodylatacyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, nadwrażliwość na amlodypinę, nadwrażliwość na ramipryl, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pochodna dihydropirydyny, procedury pozaustrojowe, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na perindopril, amlodypinę, inhibitory ACE, dihydropirydyny oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę (41,672–83,344 mg/tabletkę). Nie należy stosować leku u osób z obrzękiem naczynioruchowym związanym z inhibitorami ACE lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko niedociśnienia, niewydolności nerek, hiperkaliemii, hipoplazji czaszki i zgonu noworodka. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina bezylan, ciężkie niedociśnienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał mięśnia sercowego, peryndopryl tozylan, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Noradrenaline SUN 0,5 mg/ml
Noradrenaline SUN (0,5 mg/ml, roztwór do infuzji w ampułko-strzykawce) zawiera winian noradrenaliny w stężeniu odpowiadającym 0,5 mg noradrenaliny na ml, dostępny w ampułko-strzykawce o pojemności 50 ml (25 mg noradrenaliny). Lek ten jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, głównie w intensywnej terapii, u pacjentów w stanie krytycznym, np. w wstrząsie lub ciężkim niedociśnieniu. Ze względu na specyfikę podawania i stan kliniczny pacjentów, w charakterystyce produktu leczniczego (ChPL) w punkcie 4.7 dotyczącym wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn widnieje zapis „Nie dotyczy”. Oznacza to, że kwestia ta nie ma praktycznego zastosowania, gdyż pacjenci otrzymujący noradrenalinę nie są zdolni do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn z powodu hospitalizacji i ciężkiego stanu zdrowia.
ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie niedociśnienie, działanie niepożądane, działanie presyjne, infuzja, intensywna opieka medyczna, lek presyjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, monitorowanie funkcji życiowych, noradrenalina, oddział intensywnej terapii, roztwór do infuzji, substancja czynna, winian noradrenaliny, wstrząs - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Osaver HCT
Produkt leczniczy Osaver HCT, zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem objętości płynów, chorobami nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min jest przeciwwskazaniem), zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej oraz zaburzeniami czynności wątroby. Maksymalna dawka olmesartanu u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) wynosi 20 mg/dobę, a wyższe dawki (40 mg + 12,5 mg lub 40 mg + 25 mg) są przeciwwskazane. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny, kwasu moczowego oraz elektrolitów, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipokaliemii, hiponatremii i innych zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) jest przeciwwskazana, a w wyjątkowych przypadkach wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, cholestaza, cholesterol, choroba niedokrwienna serca, ciężkie niedociśnienie, dna moczanowa, enteropatia typu celiakii, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hiponatremia rozcieńczeniowa, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra wtórna z zamkniętym kątem, kardiomiopatia przerostowa, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie objawowe, niedrożność dróg żółciowych, nietolerancja glukozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, oliguria, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, ostra toksyczność oddechowa, ostre niedociśnienie tętnicze, pierwotny aldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, przewlekła biegunka, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, śpiączka wątrobowa, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty układowy, triglicerydy, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej