amlodypina bezylan
Bezylan amlodypiny to postać chemiczna amlodypiny, pochodnej dihydropirydyny, będącej antagonistą kanałów wapniowych typu L. Działając na komórki mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, blokuje napływ jonów wapnia do wnętrza komórek, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, obniżenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenia obciążenia następczego serca.
Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej stabilnej i naczynioskurczowej (Prinzmetala). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (35-50 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach, a biodostępność waha się między 60-80%.
W porównaniu do innych antagonistów wapnia, bezylan amlodypiny rzadziej wywołuje odruchową tachykardię i wykazuje neutralny wpływ na metabolizm lipidów oraz węglowodanów. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, bóle głowy, zaczerwienienie twarzy i zawroty głowy. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie metabolizm leku ulega spowolnieniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Aramlessa dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, różniących się zawartością substancji czynnych: peryndoprylu z argininą (odpowiednik 5 mg lub 10 mg peryndoprylu) oraz amlodypiny w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg). Konkretne dawki to: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Tabletki różnią się również wyglądem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację przez personel medyczny. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia chlorek sześciowodny, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, sodu wodorowęglan, krzemionkę koloidalną uwodnioną, tlenek żelaza (w tabletkach 5 mg + 5 mg i 10 mg + 10 mg) oraz magnezu stearynian, co wpływa na stabilność, rozpad i właściwości fizyczne tabletek.
amlodypina bezylan, blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia sześciowodny, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, masa tabletkowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, peryndopryl z argininą, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, środek przeciwzbrylający, stabilność produktu leczniczego, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tlenek żelaza żółty, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dironorm 20 mg + 5 mg
Dironorm to preparat złożony przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych, łączący lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego). Lek dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: 10 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, 20 mg lizynoprylu + 10 mg amlodypiny oraz 20 mg lizynoprylu + 5 mg amlodypiny, co pozwala na indywidualizację terapii. Preparat jest wskazany dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest skutecznie kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji w dawkach odpowiadających tym w Dironormie. Połączenie tych dwóch mechanizmów działania zapewnia synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego, a stosowanie leku złożonego upraszcza schemat leczenia, co może poprawić adherencję pacjentów.
amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, dieta niskosodowa, działanie hipotensyjne, działanie synergistyczne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl dwuwodny, lizynopryl i amlodypina, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, obniżanie ciśnienia tętniczego, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, terapia nadciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w formie amlodypiny bezylanu, dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Ilości peryndoprylu odpowiadają 3,395 mg lub 6,790 mg, natomiast amlodypina występuje w postaci bezylanu w dawkach 6,935 mg lub 13,870 mg. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu w praktyce klinicznej.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl, peryndopryl z argininą, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candezek Combi 16 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Candezek Combi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Standardowa dawka to 1 kapsułka na dobę, stosowana jako terapia zastępcza u dorosłych pacjentów wcześniej leczonych oddzielnie kandesartanem i amlodypiną. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób w podeszłym wieku ani u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, jednak w przypadku umiarkowanych zaburzeń zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą, a u osób z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami wątroby należy zachować ostrożność. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych.
amlodypina, amlodypina bezylan, cholestaza, ciężkie zaburzenie, hemodializa, kandesartan cyleksetylu, kapsułka żelatynowa twarda, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, parametr biochemiczny, podanie doustne, stężenie amlodypiny w osoczu, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, terapia zastępcza, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Prestozek Combi to lek złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny peryndopryl oraz antagonista wapnia amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowe dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano na czczo, co zapewnia optymalną biodostępność i stabilne stężenie substancji czynnych. Preparat nie jest wskazany do inicjacji terapii hipotensyjnej, a jego stosowanie powinno być poprzedzone stabilizacją dawkami poszczególnych składników podawanych oddzielnie. Dostępne dawki to: 4 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny (odpowiednik amlodypiny bezylanu 6,94 mg), 4 mg + 10 mg (13,87 mg), 8 mg + 5 mg (6,94 mg) oraz 8 mg + 10 mg (13,87 mg). W przypadku konieczności modyfikacji dawki możliwa jest zmiana preparatu na inną moc lub indywidualne dostosowanie dawek peryndoprylu i amlodypiny.
absorpcja substancji czynnej, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, badanie farmakokinetyczne, biodostępność leku, eliminacja peryndoprylu, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, peryndopryl, podanie doustne, stężenie w osoczu, terapia hipotensyjna, terapia nadciśnienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Preparat Sobycombi, zawierający bisoprolol fumaranu i amlodypinę, dostępny jest w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawany w formie tabletek raz na dobę. Lek nie jest wskazany jako terapia pierwszego rzutu w nadciśnieniu tętniczym; przed jego zastosowaniem konieczne jest ustabilizowanie pacjenta na oddzielnych preparatach obu substancji czynnych. Dawkowanie Sobycombi ustala się na podstawie wcześniej stosowanych dawek bisoprololu i amlodypiny, a w przypadku zmiany stanu klinicznego lub interakcji lekowych należy powrócić do indywidualnego dawkowania składników oddzielnie. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego pogorszenia stanu pacjenta, zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
amlodypina bezylan, bezpieczeństwo i skuteczność leku, bisoprolol fumaran i amlodypina, choroba towarzysząca, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, dializa amlodypiny, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, kontrola stanu pacjenta, lek pierwszego wyboru, niewydolność nerek, pacjent dializowany, produkt złożony, substancja czynna, terapia nadciśnienia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to lek złożony w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę bezylan (5 lub 10 mg), walsartan (160 lub 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg) w pięciu różnych konfiguracjach dawkowania. Amlodypina występuje w postaci bezylanu, co wpływa korzystnie na farmakokinetykę i biodostępność leku. Tabletki różnią się kolorem, oznaczeniami i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację i minimalizuje ryzyko pomyłek podczas stosowania. Substancje pomocnicze w składzie obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, makrogol 4000, talk i barwniki (tlenki tytanu, żelaza czerwony i żółty) w powłoce.
amlodypina bezylan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, diuretyk tiazydowy, dwutlenek tytanu, farmakokinetyka, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlator 10 mg + 5 mg
Amlator to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający kombinację atorwastatyny (10 mg lub 20 mg w postaci atorwastatyny z L-lizyną) oraz amlodypiny (5 mg lub 10 mg w postaci amlodypiny bezylanu), stosowany w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Dostępny jest w czterech dawkach: 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem (okrągłe dla 10 mg atorwastatyny, podłużne dla 20 mg) oraz oznaczeniami (CE3, CE5, CE4, CE6), co ułatwia identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia węglan, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz składniki powłoki takie jak alkohol poliwinylowy i tytanu dwutlenek (E171).
alkohol poliwinylowy, amlodypina bezylan, atorwastatyna i amlodypina, atorwastatyna z L-lizyną, celuloza mikrokrystaliczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol 4000, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek wapnia, węglan wapnia, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa jest dostępny w trzech wariantach dawkowania, każdy zawierający trzy substancje czynne: peryndopryl z argininą (odpowiednik peryndoprylu w postaci wolnej 3,395 mg lub 6,79 mg), indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg) oraz amlodypinę w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg). Warianty dawkowania to: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg, 10 mg + 2,5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 2,5 mg + 10 mg. Preparat występuje wyłącznie w formie tabletek doustnych, różniących się kształtem, wymiarami i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia chlorek sześciowodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna uwodniona oraz magnezu stearynian, zapewniają stabilność, odpowiednią mechanikę tabletki oraz właściwy rozpad po podaniu.
amlodypina bezylan, blister, celuloza mikrokrystaliczna, indapamid, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, odpad farmaceutyczny, peryndopryl, peryndopryl z argininą, skrobia żelowana kukurydziana, sodu wodorowęglan, substancja pomocnicza, tabletka doustna, wapnia chlorek sześciowodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramidilan HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wykazały, że ramipryl nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i małp. Jednakże podawanie wysokich dawek ramiprylu (≥50 mg/kg mc./dobę) w okresie ciąży i laktacji u szczurów prowadziło do trwałych uszkodzeń nerek potomstwa, manifestujących się poszerzeniem miedniczek nerkowych. Uszkodzenia nerek obserwowano także u młodych szczurów po pojedynczych dawkach, co wskazuje na szczególną wrażliwość rozwijających się nerek na tę substancję czynną.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Rimal 5 mg + 10 mg
Lek Rimal to preparat w formie kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl oraz amlodypinę (w postaci amlodypiny bezylanu), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny, 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny, 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Różnorodność dawek umożliwia indywidualne dostosowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Kapsułki różnią się rozmiarem, kolorem i wyglądem, co ułatwia ich identyfikację w praktyce klinicznej.
amlodypina bezylan, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka twarda, krospowidon, modyfikator uwalniania substancji, nadciśnienie tętnicze, ramipryl, środek wiążący, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, terapia indywidualna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Preparat Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), jest dostępny w czterech wariantach dawkowania i zalecany jest w dawce jednej kapsułki na dobę. Nie jest wskazany do terapii początkowej; pacjenci powinni być wcześniej skutecznie leczeni stałymi dawkami obu składników podawanymi osobno. Dawkowanie ustala się na podstawie dotychczas stosowanych dawek, a w przypadku konieczności zmiany dawkowania poszczególnych składników, należy ponownie wprowadzić je osobno. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się modyfikacji dawki, natomiast stosowanie u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek jest przeciwwskazane. Amlodypina nie jest dializowana, co wymaga ostrożności u pacjentów dializowanych. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, szczególnie przy wyniku w skali Childa-Pugha powyżej 9, preparat jest przeciwwskazany, a u pacjentów z wynikiem 8-9 obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę. U osób pochodzenia azjatyckiego oraz u pacjentów z określonymi polimorfizmami genetycznymi może być konieczne dostosowanie dawki rozuwastatyny ze względu na zwiększoną ekspozycję.
amlodypina bezylan, atazanawir, BCRP, białko transportowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializoterapia, dieta niskocholesterolowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, produkt złożony, rabdomioliza, rozuwastatyna i amlodypina, rozuwastatyna w osoczu, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, substancja czynna, tiazydowy lek moczopędny, tipranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Concoram 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram to preparat zawierający dwie substancje czynne: bisoprolol fumaran oraz amlodypinę w formie bezylanu, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami oraz wyglądem, jednak wszystkie posiadają linię podziału służącą wyłącznie ułatwieniu połykania, a nie do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze obejmują krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz celulozę mikrokrystaliczną, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i technologiczne tabletek.
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, przechowywanie leku, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka, wypełniacz farmaceutyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Lek Candezek Combi to preparat w postaci twardych kapsułek zawierający stałe połączenie kandesartanu cyleksetylu i amlodypiny, stosowany w terapii zastępczej nadciśnienia tętniczego u pacjentów wcześniej leczonych tymi substancjami oddzielnie. Dostępny jest w czterech dawkach: 8 mg kandesartanu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu), 16 mg + 5 mg (6,935 mg bezylanu) oraz 16 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu). Standardowa dawka to 1 kapsułka na dobę, przy czym ważne jest dopasowanie mocy farmaceutycznej do wcześniejszego leczenia. Lek można podawać niezależnie od posiłków, co ułatwia stosowanie terapii.
amlodypina, amlodypina bezylan, cholestaza, ciężkie zaburzenie, hemodializa, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność nerek, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, stężenie amlodypiny w osoczu, stężenie potasu, terapia zastępcza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlozek 5 mg
Produkt leczniczy Amlozek zawiera amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, dostępną w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg substancji czynnej. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią konsystencję, trwałość oraz właściwości fizykochemiczne preparatu. Tabletki o dawce 5 mg i 10 mg posiadają odpowiednio wytłoczone cyfry „5” i „10” oraz linię podziału, umożliwiającą precyzyjne dzielenie dawki, co jest istotne przy dostosowywaniu terapii. Produkt jest dostępny w blistrach PVC/Aluminium, w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 4 lata od daty produkcji.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, linia podziału, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, utylizacja produktów leczniczych, wapnia wodorofosforan, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 10 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to preparat złożony w formie tabletek doustnych, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą (odpowiadający 3,34 mg lub 6,68 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg). Dostępne są cztery warianty dawkowania: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki różnią się wymiarami i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację; istotne jest, że linia podziału na tabletce 4 mg + 10 mg służy jedynie do ułatwienia połykania, natomiast tabletka 8 mg + 10 mg może być dzielona na równe dawki.
amlodypina bezylan, blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, interakcja między składnikami, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, ochrona przed wilgocią, okres ważności, peryndopryl z tert-butyloaminą, postać farmaceutyczna, preparat leczniczy, skrobia żelowana kukurydziana, skuteczność terapeutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Concoram 10 mg + 10 mg
Concoram jest lekiem stosowanym w terapii substytucyjnej nadciśnienia tętniczego, zawierającym dwie substancje czynne: bisoprolol (fumaranu) oraz amlodypinę (bezylanu). Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii. Tabletki są białe lub prawie białe, różnią się kształtem i wymiarami, posiadają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie powinny być dzielone w celu zmiany dawki. Lek przeznaczony jest wyłącznie do kontynuacji leczenia u pacjentów, u których wcześniej uzyskano stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego przy zastosowaniu tych samych dawek bisoprololu i amlodypiny podawanych w oddzielnych tabletkach.
adherencja terapeutyczna, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, bisoprolol i amlodypina, działanie hipotensyjne, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, schemat dawkowania, substancja czynna, terapia nadciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, terapia substytucyjna, trudność w połykaniu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), został poddany szczegółowej analizie bezpieczeństwa w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało terapię skojarzoną. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie nosa i gardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Działania te sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Profil bezpieczeństwa uwzględnia również rzadkie, ale istotne klinicznie zdarzenia, takie jak hiperkaliemia, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca oraz zawał mięśnia sercowego.
amlodypina bezylan, ciężka reakcja alergiczna, depresja, duszność, hiperglikemia, hiperkaliemia, kołatanie serca, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, parestezja, skurcz mięśni, szumy uszne, tachykardia, walsartan, wielomocz, zaburzenia mikcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie nosa i gardła, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zahron Combi 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Mechanizm działania rozuwastatyny polegający na hamowaniu reduktazy HMG-CoA może zaburzać biosyntezę cholesterolu, kluczowego dla rozwoju płodu, co przewyższa potencjalne korzyści terapeutyczne. Dane z badań na zwierzętach wskazują na możliwe toksyczne działanie na procesy reprodukcyjne, a brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących przenikania amlodypiny do mleka kobiecego. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentki w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, biosynteza cholesterolu, działanie niepożądane, główka plemnika, karmienie piersią, mechanizm działania rozuwastatyny, metoda antykoncepcji, proces reprodukcyjny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna i amlodypina, rozuwastatyna wapniowa, rozwój płodu, toksyczny wpływ leku, Zahron Combi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramladio 10 mg + 10 mg
Ramladio to lek złożony zawierający ramipryl (5 mg lub 10 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg w postaci bezylanu), dostępny w kapsułkach twardych w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany wyłącznie do leczenia zastępczego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego podczas stosowania ramiprylu i amlodypiny w oddzielnych formach. Dobór dawki Ramladio powinien odpowiadać dotychczas stosowanym dawkom obu substancji czynnych, co pozwala na zachowanie skuteczności terapeutycznej i minimalizuje ryzyko błędów dawkowania.
adherence, amlodypina, amlodypina bezylan, bloker kanałów wapniowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze nadciśnienia tętniczego, lek hipotensyjny, lek pierwszego rzutu, lek złożony, nadciśnienie tętnicze, preparat leczniczy, ramipryl, ramipryl i amlodypina, Ramladio - Leksykon leków
Skład i postać leku – Normodipine 5 mg
Normodipine to preparat zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie tabletek doustnych. Tabletki 5 mg mają wymiary 8,7 mm x 6,2 mm, natomiast 10 mg – 11,5 mm x 8,3 mm, obie o podłużnym, obustronnie wypukłym kształcie i białym lub prawie białym kolorze. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan bezwodny, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które odpowiadają za strukturę, spoistość, rozpad oraz proces produkcji tabletek. Lek przechowuje się w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Standardowe opakowanie zawiera 30 tabletek w blistrach z folii Aluminium/PVC.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, dawka amlodypiny, forma podania leku, interakcje lekowe, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, składnik wiążący, środek poślizgowy, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, wapnia wodorofosforan bezwodny, właściwości farmaceutyczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adipine 10 mg
Adipine, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób układu krążenia. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania amlodypiny obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub pochodne dihydropirydyny, ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), znaczące zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. W tych stanach podanie amlodypiny może prowadzić do niebezpiecznego pogorszenia perfuzji narządowej, zapaści krążeniowej lub nasilenia objawów sercowych.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, lek hipotensyjny, niedociśnienie, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, perfuzja narządowa, perfuzja tkankowa, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktyczna, rzut serca, stenoza aortalna, wazodylatacja, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zapaść krążeniowa, zawał serca, zwężenie drogi odpływu lewej komory - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram to lek złożony zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, przeznaczony do terapii substytucyjnej u dorosłych pacjentów, którzy dotychczas stosowali te substancje oddzielnie w równoważnych dawkach. Wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze samoistne, stabilną chorobę wieńcową oraz zaburzenia lipidowe, takie jak pierwotna hipercholesterolemia i hiperlipidemia mieszana. Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, np. Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg zawiera 10 mg atorwastatyny (jako 10,82 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej), 5 mg peryndoprylu (3,40 mg peryndoprylu) oraz 5 mg amlodypiny (6,94 mg amlodypiny bezylanu), co umożliwia indywidualizację terapii. Lek jest wskazany wyłącznie do kontynuacji leczenia u pacjentów dobrze tolerujących i skutecznie leczonych poszczególnymi składnikami w odpowiednich dawkach.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, compliance, dysfagia, dyslipidemia mieszana, działanie hipolipemizujące, działanie przeciwniedokrwienne, hiperlipidemia mieszana, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie tętnicze samoistne, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, stabilna choroba wieńcowa, statyna, terapia substytucyjna, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Sumilar Duo to lek złożony wskazany do terapii nadciśnienia tętniczego, przeznaczony dla pacjentów, u których uzyskano już kontrolę ciśnienia przy stosowaniu ramiprylu i amlodypiny w identycznych dawkach, ale podawanych oddzielnie. Preparat dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (6,95 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (13,9 mg bezylanu), 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Sumilar Duo nie jest lekiem pierwszego rzutu i powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów wcześniej leczonych oboma składnikami osobno, co minimalizuje ryzyko nieprawidłowego dawkowania i ułatwia kontrolę terapeutyczną.
amlodypina, amlodypina bezylan, compliance, dieta niskosodowa, kontrola ciśnienia tętniczego, lek pierwszego rzutu, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, ramipryl i amlodypina, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlessa 4 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa dostępny jest w formie tabletek o czterech wariantach dawkowania, różniących się zawartością substancji czynnych: peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiednio 4 mg lub 8 mg, co odpowiada 3,34 mg lub 6,68 mg peryndoprylu) oraz amlodypiny w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg). Tabletki różnią się również wyglądem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Warianty 4 mg + 10 mg oraz 8 mg + 10 mg posiadają linię podziału, jednak tylko tabletki 8 mg + 10 mg można dzielić na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu wodorowęglan, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian (E470b), które wspierają stabilność i farmakotechniczne właściwości tabletek.
amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, peryndopryl z tert-butyloaminą, produkt leczniczy, skrobia żelowana kukurydziana, środek buforujący, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja smarująca, tabletka ze ściętymi krawędziami, wariant dawkowania, wodorowęglan sodu, wypełniacz tabletkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Ramizek Combi to lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w formie twardych kapsułek o pięciu różnych kombinacjach dawek: 2,5 mg + 5 mg, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina bezylan). Preparat jest wskazany wyłącznie do stosowania u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy już skutecznie kontrolują ciśnienie tętnicze podczas jednoczesnego stosowania obu substancji w oddzielnych preparatach, w dawkach odpowiadających tym zawartym w Ramizek Combi. Kapsułki mają biały, nieprzezroczysty korpus oraz różnokolorowe wieczka, co ułatwia identyfikację dawki. Zawartość kapsułek stanowi biały lub prawie biały proszek.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 4 mg + 5 mg (amlodypina 6,94 mg bezylanu), 4 mg + 10 mg (13,87 mg), 8 mg + 5 mg (6,94 mg) oraz 8 mg + 10 mg (13,87 mg). Preparat jest wskazany do leczenia zastępczego u pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym lub stabilną chorobą wieńcową, którzy wcześniej osiągnęli kontrolę choroby stosując peryndopryl i amlodypinę jako oddzielne leki w dawkach odpowiadających jednemu z wariantów Prestozek Combi. Lek nie jest przeznaczony do inicjacji terapii, a przejście na preparat złożony powinno nastąpić wyłącznie przy zgodności dotychczasowego schematu dawkowania z dostępnymi kombinacjami.
amlodypina bezylan, compliance pacjenta, kontrola ciśnienia tętniczego, kontrola nadciśnienia, leczenie zastępcze, peryndopryl i amlodypina, peryndopryl z tert-butyloaminą, preparat złożony, produkt leczniczy, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, samoistne nadciśnienie tętnicze, schemat dawkowania, stabilna choroba wieńcowa, terapia skojarzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlozek 10 mg
Amlozek (amlodypina bezylan) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej u dorosłych standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. Amlodypina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi, lekami alfa- i beta-adrenolitycznymi oraz inhibitorami konwertazy angiotensyny, bez konieczności modyfikacji dawki. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją zwiększać. W przypadku zaburzeń czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina bezylan, azotan, badanie farmakokinetyczne, ciśnienie tętnicze, dawkowanie początkowe, dializa, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candezek Combi 8 mg + 5 mg
Candezek Combi to lek złożony w postaci kapsułek twardych, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Preparat jest wskazany wyłącznie u pacjentów, u których wcześniej uzyskano stabilizację ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji czynnych w oddzielnych formach i w takich samych dawkach, jakie zawiera lek złożony. Dostępne dawki to: 8 mg kandesartanu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu), 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Przejście na preparat złożony ma na celu uproszczenie schematu leczenia, poprawę adherencji, zmniejszenie ryzyka błędów dawkowania oraz potencjalne obniżenie kosztów terapii.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, galaktozemia, kandesartan cyleksetylu, kapsułka twarda, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, politerapia, stabilizacja ciśnienia tętniczego, terapia preparatem złożonym, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candezek Combi 16 mg + 5 mg
Candezek Combi to lek w formie kapsułek twardych, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Produkt jest wskazany wyłącznie do leczenia zastępczego pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej stosowali terapię skojarzoną tymi substancjami w identycznych dawkach i uzyskali skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego. Candezek Combi nie jest przeznaczony do inicjacji leczenia hipotensyjnego, a jego stosowanie wymaga zachowania dotychczasowego schematu dawkowania. Preparat zawiera również laktozę jednowodną (101,95–211,90 mg w zależności od dawki), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
amlodypina, amlodypina bezylan, compliance, compliance terapeutyczny, kandesartan cyleksetylu, kapsułki twarde, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, leczenie zastępcze nadciśnienia, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, terapia skojarzona hipotensyjna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Alotendin 10 mg + 10 mg
Podczas terapii preparatem Alotendin, zawierającym bisoprololu fumaran oraz amlodypinę w postaci bezylanu, istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń psychomotorycznych, które mogą negatywnie wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Amlodypina wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na te zdolności, szczególnie w obecności objawów takich jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie i nudności, które mogą wydłużać czas reakcji i obniżać koncentrację. Bisoprolol natomiast ma bardziej złożony i indywidualny wpływ, bez jednoznacznych dowodów na pogorszenie zdolności psychomotorycznych, jednak wymaga ostrożności, zwłaszcza na początku terapii, przy zmianie dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane, takie jak sedacja, pogorszenie koordynacji i wydłużenie czasu reakcji.
amlodypina bezylan, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, choroba wieńcowa, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, farmakoterapia, interakcja lekowa, objaw niepożądany, politerapia, reakcja indywidualna, sedacja, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie oceny sytuacji, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telam 40 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Telam, zawierającego telmisartan (40 mg) i amlodypinę (10 mg), wykazały, że profile toksyczności obu substancji nie nakładają się, co zmniejsza ryzyko nasilenia działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej. W badaniu toksyczności podprzewlekłej na szczurach (dawki 3,2/0,8; 10/2,5; 40/10 mg/kg) nie stwierdzono nasilenia toksyczności. Telmisartan w dawkach terapeutycznych powodował obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt) oraz zmiany hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny i potasu w surowicy). U zwierząt obserwowano także uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zmiany zapalne), które można było zapobiec przez doustne uzupełnienie soli. Zwiększona aktywność reninowa osocza i przerost aparatu przykłębuszkowego były charakterystyczne dla leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Nie wykazano działania teratogennego telmisartanu, choć dawki toksyczne wpływały na rozwój noworodków (mniejsza masa ciała, opóźnione otwieranie oczu). Badania mutagenności i rakotwórczości telmisartanu były negatywne.
aktywność reninowa osocza, amlodypina bezylan, amlodypina maleinian, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, komórka Sertoliego, kreatynina, nadżerka, owrzodzenie, parametr czerwonokrwinkowy, potas, przerost aparatu przykłębuszkowego, spermatyda, Telam, telmisartan i amlodypina, testosteron, zmiana zapalna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Candezek Combi to lek złożony przeznaczony do terapii zastępczej u dorosłych pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy wcześniej uzyskali kontrolę ciśnienia przy stosowaniu kandesartanu i amlodypiny w oddzielnych preparatach, w tych samych dawkach. Dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 5 mg amlodypiny (6,935 mg amlodypiny bezylanu), 8 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu), 16 mg + 5 mg (6,935 mg bezylanu) oraz 16 mg + 10 mg (13,87 mg bezylanu). Włączenie leku wymaga uprzedniego stosowania obu substancji czynnych oraz potwierdzonej skuteczności terapii i zgodności dawek. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 101,95 mg do 211,90 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub innymi zaburzeniami metabolizmu cukrów mlecznych.
amlodypina, amlodypina bezylan, całkowity niedobór laktazy, compliance, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kandesartan, kandesartan cyleksetylu, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, substancja czynna, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olmita 40 mg + 5 mg
Lek Olmita jest dostępny w trzech wariantach dawkowania, łączących olmesartan medoksomil z amlodypiną bezylanem w następujących proporcjach: 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg. Każda tabletka powlekana różni się wyglądem i zawartością laktozy jednowodnej (odpowiednio 4,20 mg dla dawki 20 mg + 5 mg oraz 8,40 mg dla pozostałych wariantów), co jest istotne przy ocenie tolerancji u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają różne wymiary i barwy, co ułatwia ich identyfikację: od białych, przez bladobrązowo-żółte, do brązowo-czerwonych, z możliwością podziału dawki w wariancie 40 mg + 10 mg. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast skład otoczki różni się w zależności od dawki, co wpływa na ich kolorystykę i właściwości fizyczne.
alkohol poliwinylowy, amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, olmesartan medoksomil, skrobia kukurydziana żelowana, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Co-Amlessa to trójskładnikowy lek hipotensyjny zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny w pięciu wariantach dawkowania: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Preparat jest przeznaczony wyłącznie jako terapia zastępcza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym, którzy byli wcześniej leczeni tymi składnikami oddzielnie, w identycznych dawkach. Zastosowanie Co-Amlessa umożliwia uproszczenie schematu leczenia poprzez zastąpienie dwóch preparatów jednym produktem, co może poprawić adherence i efektywność terapii. Tabletki mają różne kształty i rozmiary, a linia podziału ułatwia ich przełamanie, jednak nie służy do dzielenia na równe dawki.
adherence, amlodypina bezylan, compliance, dawkowanie, działanie hipotensyjne, efektywność leczenia, indapamid, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze pierwotne, peryndopryl z tert-butyloaminą, produkt złożony, schemat leczenia, terapia hipotensyjna, terapia zastępcza, trójskładnikowy produkt leczniczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tolutris 80 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Tolutris jest dostępny w formie tabletek zawierających trzy substancje czynne: telmisartan (40 mg lub 80 mg), amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg). Dostępne są cztery warianty dawkowania: 40 mg + 5 mg + 12,5 mg, 80 mg + 5 mg + 12,5 mg, 80 mg + 10 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 10 mg + 25 mg. Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną w ilości od 54,3 mg do 108,7 mg, a także szereg substancji pomocniczych, takich jak powidon K30, sodu wodorotlenek, meglumin, krospowidon, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna oraz barwniki (żelaza tlenek żółty i czerwony). Warianty różnią się także cechami wizualnymi, co ułatwia ich identyfikację.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister kalendarzykowy, blister standardowy, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, karboksymetyloskrobia sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, meglumin, powidon, regulator pH, skrobia żelowana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, substancja wypełniająca, tabletka dwuwarstwowa, telmisartan, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olmita 20 mg + 5 mg
Olmita to złożony preparat przeciwnadciśnieniowy łączący olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II typu AT1) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), co skutkuje synergistycznym działaniem obniżającym ciśnienie tętnicze. W randomizowanym badaniu z udziałem 1940 pacjentów wykazano, że dawki 20 mg + 5 mg, 40 mg + 5 mg oraz 40 mg + 10 mg obniżały średnio ciśnienie skurczowe/rozkurczowe odpowiednio o -24/-14 mmHg, -25/-16 mmHg oraz -30/-19 mmHg. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu raz na dobę, a maksymalne działanie obserwuje się już po 2 tygodniach terapii. Odsetek pacjentów osiągających docelowe wartości ciśnienia (<140/90 mmHg bez cukrzycy, <130/80 mmHg z cukrzycą) wynosił od 42,5% do 51%, zależnie od dawki. Działanie preparatu jest skuteczne niezależnie od wieku, płci oraz obecności cukrzycy, a także potwierdzone ambulatoryjnym monitorowaniem ciśnienia krwi.
aktywność reniny w osoczu, aldosteron, ambulatoryjne monitorowanie ciśnienia krwi, amlodypina bezylan, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, bloker receptora angiotensyny II, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor ACE, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, normoalbuminuria, olmesartan medoksomil, patofizjologia nadciśnienia tętniczego, reabsorpcja sodu, tachyfilaksja, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aldan 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Aldan w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Analiza danych z badań przedklinicznych nie ujawniła specyficznych ryzyk związanych ze stosowaniem amlodypiny, antagonisty kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji, co jest kluczowe przed wprowadzeniem leku do praktyki klinicznej.
Brak identyfikacji szczególnych zagrożeń w badaniach przedklinicznych stanowi podstawę do stosowania amlodypiny w dawkach terapeutycznych 5 mg i 10 mg. Profil bezpieczeństwa potwierdzony na etapie przedklinicznym umożliwił kontynuację badań klinicznych oraz rejestrację leku Aldan. Wskazuje to na akceptowalny poziom ryzyka stosowania amlodypiny w terapii, co jest istotne dla lekarzy decydujących o wyborze leku w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Elestar HCT jest dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierających trzy substancje czynne: olmesartan medoksomil, amlodypinę (w postaci amlodypiny bezylanu) oraz hydrochlorotiazyd, w pięciu wariantach dawkowania: 20 mg + 5 mg + 12,5 mg, 40 mg + 5 mg + 12,5 mg, 40 mg + 10 mg + 12,5 mg, 40 mg + 5 mg + 25 mg oraz 40 mg + 10 mg + 25 mg. Każdy wariant charakteryzuje się unikalnym wyglądem i oznaczeniem (np. C51, C53, C55, C54, C57), co ułatwia identyfikację w praktyce klinicznej. Substancje pomocnicze, takie jak skrobia żelowana kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, koloidalny dwutlenek krzemu, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednią formulację i właściwości farmaceutyczne tabletek, natomiast składniki powłoki (alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk, barwniki E171, E172) odpowiadają za stabilność i rozpoznawalność preparatu.
amlodypina bezylan, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, farmakokinetyka leku, formulacja farmaceutyczna, hydrochlorotiazyd, koloidalny dwutlenek krzemu, kroskarmeloza sodowa, niezgodność farmaceutyczna, odpady farmaceutyczne, olmesartan medoksomil, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, terapia hipotensyjna, utylizacja leków