karboksypeptydaza A

Karboksypeptydaza A to enzym trawienny należący do grupy karboksypeptydaz, który uczestniczy w trawieniu białek w przewodzie pokarmowym człowieka. Jest metaloenzymem zawierającym jon cynku w centrum aktywnym, co jest kluczowe dla jego funkcji katalitycznej.

Karboksypeptydaza A jest wydzielana przez trzustkę w postaci nieaktywnego prekursora – prokarboksypeptydazy A, która ulega aktywacji w dwunastnicy pod wpływem trypsyny. Enzym ten katalizuje hydrolizę wiązań peptydowych, odcinając aminokwasy od C-końca łańcucha peptydowego, wykazując szczególne powinowactwo do aminokwasów aromatycznych (fenyloalanina, tyrozyna) oraz aminokwasów o dużych łańcuchach bocznych.

Niedobory karboksypeptydazy A mogą prowadzić do zaburzeń trawienia białek i są często związane z chorobami trzustki, takimi jak przewlekłe zapalenie trzustki czy mukowiscydoza. W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie aktywności karboksypeptydazy A w surowicy może być wykorzystywane jako marker funkcji zewnątrzwydzielniczej trzustki.

W medycynie molekularnej badania nad strukturą i funkcją karboksypeptydazy A przyczyniły się do zrozumienia mechanizmów działania enzymów proteolitycznych oraz projektowania inhibitorów enzymów stosowanych w terapii różnych schorzeń, w tym niektórych nowotworów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zincteral 45 mg Zn2+

Zincteral zawiera 124 mg cynku siarczanu jednowodnego, co odpowiada 45 mg jonów cynku (Zn) w jednej tabletce, i należy do grupy związków mineralnych (ATC: A12CB01). Cynk jest kluczowym pierwiastkiem śladowym, niezbędnym dla funkcjonowania ponad 200 metaloenzymów, takich jak anhydraza węglanowa, karboksypeptydaza A, dehydrogenaza alkoholowa, fosfataza zasadowa oraz polimeraza RNA. Pełni fundamentalną rolę w stabilizacji błon komórkowych, syntezie białek, metabolizmie węglowodanów, a także w utrzymaniu integralności kwasów nukleinowych i białek. Cynk wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego, wzrok o zmierzchu, zmysł smaku i prawdopodobnie węchu, a także reguluje stężenie witaminy A i metabolizm insuliny. Jego niedobór prowadzi do licznych zaburzeń, w tym opóźnionego gojenia ran, zaburzeń poznawczych, odpornościowych, metabolicznych, neurologicznych oraz rozwojowych.
acne pustulosa, acrodermatitis enteropathica, alopecia areata, alopecia maligna, anhydraza węglanowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, dehydrogenaza alkoholowa, fosfataza zasadowa, gojenie ran, hipercholesterolemia, hipogonadyzm, karboksypeptydaza A, marskość wątroby, metabolizm węglowodanów, metaloenzym, niewydolność nerek, nieżyt błony śluzowej żołądka, odporność komórkowa i humoralna, odpowiedź immunologiczna, polimeraza RNA, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie trzustki, regeneracja tkanek, resekcja żołądka, ślepota zmierzchowa, układ immunologiczny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie gojenia, zaburzenie łaknienia, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie widzenia, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Cynk – Właściwości farmakodynamiczne

Cynk jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, uczestniczącym w syntezie kwasów nukleinowych, białek, metabolizmie węglowodanów oraz podziale i wzroście komórek. Pełni funkcje konstrukcyjne, katalityczne i regulacyjne w ponad 200 metaloenzymach, m.in. anhydrazie węglanowej, karboksypeptydazie A i dehydrogenazie alkoholowej. Cynk stabilizuje błony komórkowe, wpływa na układ immunologiczny (modulując m.in. IL-1, IL-6, TNF-α), nerwowy, rozrodczy oraz procesy metaboliczne. Wykazuje działanie przeciwwirusowe, hamując replikację wirusów poprzez blokadę polimerazy RNA zależnej od RNA (RdRp). Niedobór cynku manifestuje się m.in. łamliwością włosów, zaburzeniami smaku i powonienia, obniżoną odpornością oraz opóźnionym gojeniem ran. Optymalne stężenie cynku w osoczu wynosi 13,8-22,9 μmol/l (90-150 μg/dl), a objawy kliniczne niedoboru pojawiają się poniżej 9,9 μmol/l (65 μg/dl).
acne pustulosa, acrodermatitis enteropathica, alopecia areata, alopecia maligna, anhydraza węglanowa, atrofia grasicy, chemotaksja, chlorek cynku, choroba Leśniowskiego-Crohna, cynku wodoroasparaginian, dehydrogenaza alkoholowa, dojrzałość szkieletowa, działanie hormonu, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfataza zasadowa, glukonian cynku, hemodializa, karboksypeptydaza A, karłowatość, komórka NK, koronawirus SARS-CoV-2, łamliwość włosów, lek przeciwdrgawkowy, marskość wątroby, metabolizm węglowodanów, metaloenzym, mitochondrialny łańcuch oddechowy, niewydolność nerek, nieżyt błony śluzowej żołądka, octan cynku, odporność wrodzona, pierwiastek śladowy, polimeraza RNA, polimeraza RNA zależna od RNA, proces oksydacyjno-redukcyjny, produkcja cytokin, przewlekłe zapalenie trzustki, replikacja wirusa, siarczan cynku, stan hiperkataboliczny, stężenie cynku w osoczu, synteza kwasów nukleinowych, tolerancja glukozy, układ immunologiczny, wirus grypy AH1N1, wolny rodnik ponadtlenkowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielanie insuliny, wypadanie włosów, żywienie pozajelitowe

karboksypeptydaza A

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Zincteral 45 mg Zn2+

Cynk – Właściwości farmakodynamiczne