badanie przesiewowe tarczycy

Badanie przesiewowe tarczycy to procedura diagnostyczna mająca na celu wczesne wykrycie zaburzeń funkcji tarczycy u osób bez objawów klinicznych. Obejmuje przede wszystkim oznaczenie poziomu hormonu tyreotropowego (TSH), który jest pierwszym i najbardziej czułym wskaźnikiem dysfunkcji tarczycy.

W zależności od wskazań klinicznych, badanie przesiewowe może być rozszerzone o oznaczenie wolnej tyroksyny (fT4), wolnej trijodotyroniny (fT3) oraz przeciwciał przeciwtarczycowych: przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO) i przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG). U pacjentów z podejrzeniem choroby Gravesa-Basedowa oznacza się również przeciwciała przeciwko receptorowi TSH (TRAb).

Badania przesiewowe tarczycy są szczególnie zalecane u kobiet w ciąży, osób z obciążonym wywiadem rodzinnym w kierunku chorób tarczycy, pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi oraz osób po 60. roku życia. Wczesna diagnostyka umożliwia szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, zapobiegając rozwojowi powikłań wynikających z nieleczonej niedoczynności lub nadczynności tarczycy.

Interpretacja wyników badań przesiewowych wymaga uwzględnienia wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan fizjologiczny, przyjmowane leki oraz współistniejące choroby. Nieprawidłowe wyniki badań przesiewowych wymagają pogłębionej diagnostyki, obejmującej badania obrazowe tarczycy (USG, scyntygrafia) oraz ewentualnie biopsję cienkoigłową w przypadku wykrycia zmian ogniskowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl