wygięcie kości udowej

Wygięcie kości udowej to patologiczna zmiana w anatomii najdłuższej kości kończyny dolnej, która może występować jako wada wrodzona lub nabyta. Fizjologicznie kość udowa ma charakterystyczne łukowate wygięcie do przodu, jednak patologiczne zmiany jej krzywizny mogą znacząco wpływać na biomechanikę chodu i funkcjonalność całej kończyny.

Wrodzone wygięcia kości udowej często wiążą się z takimi jednostkami chorobowymi jak dysplazja kostna, osteogenesis imperfecta czy inne zaburzenia rozwojowe układu kostnego. Nabyte deformacje mogą być skutkiem nieprawidłowo zrośniętych złamań, chorób metabolicznych kości (np. krzywicy, osteomalacji) lub procesów nowotworowych.

Diagnostyka wygięcia kości udowej opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim na zdjęciach RTG wykonywanych w dwóch projekcjach, tomografii komputerowej z rekonstrukcją 3D oraz badaniach densytometrycznych oceniających gęstość mineralną kości. W przypadkach znacznych deformacji może być konieczna interwencja chirurgiczna, obejmująca osteotomię korekcyjną i stabilizację wewnętrzną lub zewnętrzną.

Leczenie wygięcia kości udowej zależy od jego etiologii, nasilenia oraz wieku pacjenta. U dzieci w okresie wzrostu możliwe jest wykorzystanie potencjału remodelingu kostnego poprzez zastosowanie odpowiednich ortez. W przypadkach zaawansowanych deformacji u dorosłych często konieczne jest leczenie operacyjne, mające na celu przywrócenie prawidłowej osi kończyny i biomechaniki stawu kolanowego oraz biodrowego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl