pipekolilksylidyna
Pipekolilksylidyna (PPX) to aktywny metabolit lokalnego środka znieczulającego mepiwakaina. Substancja ta powstaje w wyniku przemian metabolicznych w organizmie, głównie w wątrobie, i przyczynia się do przedłużonego działania znieczulającego mepiwakaina.
Pod względem farmakologicznym, pipekolilksylidyna charakteryzuje się zdolnością do blokowania kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co prowadzi do zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych. Mechanizm ten jest podstawą działania znieczulającego związków z grupy amidów, do których należy mepiwakaina.
W praktyce klinicznej obecność pipekolilksylidyny w organizmie może być wykrywana w badaniach toksykologicznych jako marker stosowania mepiwakaina. Jest to istotne w diagnostyce zatruć środkami znieczulającymi lub w medycynie sądowej. Znajomość kinetyki tego metabolitu jest również ważna przy dostosowywaniu dawek mepiwakaina u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Farmakokinetyka bupiwakainy podanej podpajęczynówkowo, w formie roztworu Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy (5 mg/ml bupiwakainy chlorowodorku), charakteryzuje się dwufazowym wchłanianiem z okresami półtrwania odpowiednio 50 minut (faza szybka) oraz 408 minut (faza wolna), co decyduje o szybkości eliminacji leku. Maksymalne stężenie bupiwakainy w osoczu po dawce 100 mg wynosi około 0,4 mg/l, a po standardowej dawce 20 mg – około 0,1 mg/l, co jest relatywnie niskie w porównaniu z innymi technikami znieczulenia regionalnego. Po podaniu dożylnym klirens całkowity wynosi 0,58 l/min, objętość dystrybucji 73 l, a okres półtrwania 2,7 godziny. Współczynnik wychwytu wątrobowego na poziomie 0,40 wskazuje na istotny udział metabolizmu wątrobowego w eliminacji bupiwakainy, z głównymi metabolitami 2,6-pipekolilksylidyną (PPX) i jej pochodnymi. Zaledwie 6% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Preparat zawiera 72,72 mg/ml glukozy, co nadaje mu charakter hiperbaryczny i wpływa na dystrybucję leku w przestrzeni podpajęczynówkowej.
bariera łożyskowa, bupiwakaina, chlorowodorek bupiwakainy, dystrybucja leku, klirens leku, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, pipekolilksylidyna, podanie podpajęczynówkowe, przenikanie leków do mleka, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór hiperbaryczny, stężenie leku w osoczu, stężenie leku we krwi, wchłanianie dwufazowe, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bupivacaine Spinal Grindeks 5 mg/ml
Bupiwakaina, stosowana w postaci roztworu do wstrzykiwań 5 mg/ml (Bupivacaine Spinal Grindeks), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Charakteryzuje się wysoką lipofilnością oraz znacznym, 96% stopniem wiązania z białkami osocza, co wpływa na jej dystrybucję i farmakodynamiczne działanie. Po podaniu podpajęczynówkowym obserwuje się dwufazowy profil wchłaniania z okresem półtrwania fazy szybkiej 50 minut oraz fazy wolnej 408 minut, co wydłuża okres eliminacji w porównaniu do podania dożylnego (2,7 godz.). Maksymalne stężenie w osoczu po dawce 20 mg wynosi około 0,1 mg/ml, a po dawce 100 mg około 0,4 mg/ml. Całkowity osoczowy klirens po podaniu dożylnym wynosi 0,58 l/min, a objętość dystrybucji w stanie równowagi to 73 l. Bupiwakaina łatwo przenika przez barierę łożyskową, osiągając równowagę w odniesieniu do niezwiązanej substancji czynnej, a jej stężenie w mleku matki jest na tyle niskie, że nie stanowi zagrożenia dla niemowląt karmionych piersią.
4-hydroksy-bupiwakaina, aromatyczne uwodornienie, bariera łożyskowa, białka osocza, bupiwakaina, cytochrom P450, enzym wątrobowy, farmakokinetyka, klirens osoczowy, metabolit bupiwakainy, metabolizm wątrobowy, mleko matki, N-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, perfuzja wątrobowa, pipekolilksylidyna, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w osoczu, właściwości fizykochemiczne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon substancji czynnych
Bupiwakaina – Właściwości farmakokinetyczne
Bupiwakaina, charakteryzująca się wysoką lipofilnością (współczynnik podziału olej-woda 346) i pKa 8,2, wykazuje złożoną farmakokinetykę zależną od drogi podania, dawki oraz unaczynienia miejsca iniekcji. Maksymalne stężenia w osoczu różnią się w zależności od techniki znieczulenia: najwyższe (4 mg/L po 400 mg) przy blokadzie nerwów międzyżebrowych, najniższe po podaniu podskórnym. Wchłanianie z przestrzeni zewnątrzoponowej jest dwufazowe z okresami półtrwania 7 minut (faza szybka) i 6 godzin (faza wolna), natomiast z przestrzeni podpajęczynówkowej odpowiednio 50 minut i 408 minut. Dodatek adrenaliny może obniżać maksymalne stężenia bupiwakainy w osoczu nawet o 50% w znieczuleniu splotu ramiennego, co wpływa na profil farmakokinetyczny leku. Po podaniu dożylnym klirens osoczowy wynosi 0,58 L/min, objętość dystrybucji 73 L, a okres półtrwania eliminacji 2,7 godziny, przy 96% wiązaniu z białkami osocza, głównie kwaśną alfa-1-glikoproteiną.
4-hydroksybupiwakaina, adrenalina, aromatyczna hydroksylacja, bariera łożyskowa, blokada nerwów międzyżebrowych, bupiwakaina, cytochrom P450 3A4, klirens bupiwakainy, kwaśna alfa-1-glikoproteina, lipofilność, metabolizm wątrobowy, miejscowy lek znieczulający, N-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pipekolilksylidyna, przepływ krwi w wątrobie, wiązanie z białkami osocza, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie splotu ramiennego, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bupivacaine Grindeks 5 mg/ml
Bupiwakaina, zawarta w preparacie Bupivacaine Grindeks w stężeniu 5 mg/ml, charakteryzuje się wysoką lipofilnością oraz znacznym wiązaniem z białkami osocza (96%), co wpływa na jej biodostępność i działanie terapeutyczne. Po podaniu nadtwardówkowym wykazuje dwufazowe wchłanianie: fazę szybką z okresem półtrwania około 7 minut oraz fazę wolną trwającą około 6 godzin, co wydłuża okres eliminacji w porównaniu do podania dożylnego. Parametry farmakokinetyczne po podaniu dożylnym obejmują całkowity osoczowy klirens 0,58 l/min, objętość dystrybucji 73 l oraz okres półtrwania eliminacji 2,7 godziny. Bupiwakaina ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez cytochrom P450 3A4, na drodze aromatycznej hydroksylacji i N-dealkilacji, prowadząc do powstania metabolitów o niskiej aktywności farmakologicznej (4-hydroksybupiwakaina i pipekolilksylidyna). Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem 5-6% substancji w postaci niezmienionej.
4-hydroksybupiwakaina, bupiwakaina, chlorowodorek bupiwakainy, cytochrom P450 3A4, dysfagia, hydroksylacja aromatyczna, klirens substancji, metabolizm wątrobowy, N-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pipekolilksylidyna, podanie nadtwardówkowe, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, przepływ krwi w wątrobie, roztwór do wstrzykiwań, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Marcaine Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Bupiwakaina w preparacie Marcaine Spinal 0,5% Heavy, podawana podpajęczynówkowo, wykazuje dwufazowy proces wchłaniania z okresami półtrwania wynoszącymi 50 i 408 minut. Po podaniu do przestrzeni podpajęczynówkowej całkowicie się wchłania, a maksymalne stężenie po dawce 100 mg wynosi 0,4 mg/l, co przekłada się na około 0,1 mg/l przy standardowej dawce 20 mg. W porównaniu z podaniem dożylnym, gdzie okres półtrwania wynosi 2,7 godziny, a całkowity klirens 0,58 l/min, stężenia bupiwakainy we krwi są relatywnie niskie, co wynika z mniejszej dawki i specyfiki podania. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 73 l, a współczynnik wychwytu wątrobowego to 0,40. Bupiwakaina łatwo przenika przez barierę łożyskową, wyrównując stężenia wolnej frakcji leku u matki i płodu, mimo że całkowite stężenie we krwi płodu jest niższe z powodu mniejszego wiązania z białkami osocza.
aktywność enzymów wątrobowych, bariera łożyskowa, bupiwakaina, chlorowodorek jednowodny, klirens, Marcaine Spinal, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pipekolilksylidyna, podanie dożylne, podanie podpajęczynówkowe, populacja pediatryczna, przepływ wątrobowy, przestrzeń podpajęczynówkowa, wolna bupiwakaina, wychwyt wątrobowy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne