badanie DECLARE
Badanie DECLARE (Dapagliflozin Effect on Cardiovascular Events) to wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kliniczne, które oceniało wpływ dapagliflozyny (inhibitora SGLT-2) na ryzyko sercowo-naczyniowe u pacjentów z cukrzycą typu 2 i rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową lub wysokim ryzykiem jej rozwoju.
W badaniu wzięło udział ponad 17 000 pacjentów, którzy byli obserwowani przez medianę 4,2 lat. DECLARE wykazało, że dapagliflozyna nie zwiększa ryzyka poważnych incydentów sercowo-naczyniowych (MACE), a jednocześnie istotnie zmniejsza ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca oraz złożonego punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizację z powodu niewydolności serca.
Badanie DECLARE dostarczyło również ważnych danych dotyczących wpływu dapagliflozyny na funkcję nerek, wykazując zmniejszenie częstości zdarzeń nerkowych u pacjentów przyjmujących ten lek. Wyniki te przyczyniły się do rozszerzenia wskazań dla inhibitorów SGLT-2 poza samą kontrolę glikemii w cukrzycy, obejmując również ochronę sercowo-naczyniową i nerkową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Diaflix 10 mg
Dapagliflozyna, aktywny składnik leku Diaflix, jest silnym, wybiórczym i odwracalnym inhibitorem kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2) o wartości Ki 0,55 nM. Mechanizm działania polega na hamowaniu zwrotnego wchłaniania glukozy i sodu w proksymalnym kanaliku nerkowym, co prowadzi do zwiększonego wydalania glukozy (około 70 g/dobę przy dawce 10 mg) oraz osmotycznej diurezy (dodatkowa objętość moczu około 375 ml/dobę). Efekty te skutkują zmniejszeniem hiperwolemii, obniżeniem ciśnienia tętniczego, redukcją obciążenia serca oraz korzystnym wpływem na przebudowę mięśnia sercowego i funkcję rozkurczową. Dapagliflozyna wykazuje również działanie nefroprotekcyjne i kardioprotekcyjne niezależne od efektu hipoglikemizującego, co potwierdzają badania DAPA-HF, DELIVER i DAPA-CKD, wskazujące na korzyści także u pacjentów bez cukrzycy. Ponadto lek zwiększa hematokryt, redukuje masę ciała oraz obniża stężenie kwasu moczowego w surowicy o 0,33-0,87 mg/dl po 24 tygodniach terapii.
absorpcja glukozy, badanie DECLARE, ciśnienie krwi, ciśnienie wewnątrzkłębuszkowe, czynność nerek, dapagliflozyna, filtracja kłębuszkowa, hematokryt, hiperurykemia, hiperwolemia, inhibitor SGLT2, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, kwas moczowy, mechanizm działania leku, obciążenie wstępne i następcze, osmoza diuretyczna, powikłania sercowo-naczyniowe, przebudowa serca, reabsorpcja sodu, sprzężenie cewkowo-kłębuszkowe, wskaźnik HOMA beta-cell, wydzielanie insuliny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Daforbis 10 mg
Dapagliflozyna, substancja czynna leku Daforbis, zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, istotnym czynnikiem ryzyka jest hipoglikemia, szczególnie podczas terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną. W badaniach klinicznych częstość hipoglikemii podczas stosowania dapagliflozyny z glimepirydem wynosiła 6,0% (24 tydzień) i 7,9% (48 tydzień) w porównaniu do 2,1% w grupie placebo. W terapii z insuliną lekka hipoglikemia występowała u 40,3% pacjentów po 24 tygodniach i 53,1% po 104 tygodniach, a ciężka hipoglikemia u 0,5% i 1,0% odpowiednio, co wskazuje na znaczące ryzyko upośledzenia funkcji poznawczych i koordynacji psychoruchowej. W monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą lub sitagliptyną częstość hipoglikemii była niska (<5%) i porównywalna z placebo.
badanie DECLARE, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, Daforbis, dapagliflozyna, funkcja poznawcza, glikemia, glimepiryd, hipoglikemia, hipotensja, hipowolemia, insulina, koordynacja psychoruchowa, lek moczopędny, lek obniżający ciśnienie, lekka hipoglikemia, metformina, niedobór płynów, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, sitagliptyna, terapia skojarzona, węglowodan prosty, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy