ciężka hipertrójglicerydemia

Ciężka hipertrójglicerydemia to stan charakteryzujący się znacznie podwyższonym stężeniem trójglicerydów w surowicy krwi, przekraczającym 885 mg/dl (10 mmol/l) według klasyfikacji Fredricksona. Stan ten stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, gdyż drastycznie zwiększa ryzyko ostrego zapalenia trzustki oraz przyspiesza rozwój miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych.

Etiologia ciężkiej hipertrójglicerydemii obejmuje czynniki genetyczne (hiperlipoproteinemie rodzinne typu I, IV i V) oraz nabyte, takie jak niekontrolowana cukrzyca, nadużywanie alkoholu, otyłość, zespół metaboliczny, niedoczynność tarczycy, ciąża, choroby nerek oraz stosowanie niektórych leków (m.in. estrogenów, glikokortykosteroidów, retinoidów, inhibitorów proteazy HIV).

Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia lipidów na czczo, z uwzględnieniem pełnego lipidogramu. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia i obejmuje restrykcyjną dietę niskotłuszczową (ograniczenie tłuszczów do <15% kalorii), eliminację alkoholu, normalizację masy ciała, aktywność fizyczną oraz farmakoterapię (fibraty, kwasy omega-3, statyny). W przypadkach zagrażających życiu może być konieczna plazmafereza.

Szczególnie istotne jest szybkie obniżenie stężenia trójglicerydów poniżej 500 mg/dl, aby zminimalizować ryzyko ostrego zapalenia trzustki. Pacjenci z ciężką hipertrójglicerydemią wymagają regularnego monitorowania stężenia lipidów oraz interdyscyplinarnej opieki diabetologiczno-kardiologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl