fenofibrat mikronizowany
Fenofibrat mikronizowany jest pochodną kwasu fibrowego (fibrat) stosowaną w leczeniu zaburzeń lipidowych. Mikronizacja oznacza proces zmniejszenia wielkości cząsteczek substancji leczniczej do mikrometrów, co znacząco zwiększa powierzchnię kontaktu leku z płynami ustrojowymi, poprawiając jego rozpuszczalność i biodostępność.
Mechanizm działania fenofibratu mikronizowanego polega na aktywacji receptorów jądrowych PPAR-α (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów typu alfa), które regulują ekspresję genów zaangażowanych w metabolizm lipidów. Efektem tego działania jest zwiększenie lipolizy i eliminacji trójglicerydów z osocza, zwiększenie produkcji apolipoproteiny AI i AII oraz wzrost frakcji HDL cholesterolu.
Fenofibrat mikronizowany znajduje zastosowanie głównie w leczeniu hipertrójglicerydemii, mieszanych dyslipidemii oraz jako leczenie uzupełniające do statyn, gdy sama statyna nie zapewnia odpowiedniej kontroli lipidów. Jest szczególnie skuteczny w obniżaniu poziomu trójglicerydów (redukcja o 20-50%) oraz w zwiększaniu stężenia HDL-cholesterolu (wzrost o 10-20%).
Podczas stosowania fenofibratu mikronizowanego należy monitorować funkcję wątroby i nerek oraz poziom kinazy kreatynowej, szczególnie u pacjentów stosujących jednocześnie statyny ze względu na zwiększone ryzyko miopatii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne oraz możliwy wzrost aktywności enzymów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipanthyl Supra 215 mg 215 mg
Lek Lipanthyl Supra zawiera fenofibrat w dawce 215 mg i jest stosowany w terapii zaburzeń lipidowych. Początkowa dawka wynosi 160 mg na dobę (1 tabletka Lipanthyl Supra 160 mg), którą można zwiększyć do 215 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Pacjenci przyjmujący wcześniej Lipanthyl 267M (267 mg fenofibratu) mogą bezpośrednio przejść na Lipanthyl Supra 215 mg bez zmiany dawkowania. U osób w wieku ≥65 lat standardowa dawka jest zazwyczaj odpowiednia, z wyjątkiem pacjentów z upośledzoną czynnością nerek (eGFR <60 ml/min/1,73 m²), u których konieczne jest dostosowanie dawki. Fenofibrat jest przeciwwskazany przy ciężkiej niewydolności nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²), a w umiarkowanej niewydolności (eGFR 30-59 ml/min/1,73 m²) dawka nie powinna przekraczać 100 mg standardowego lub 67 mg mikronizowanego fenofibratu na dobę. W trakcie terapii należy monitorować eGFR i przerwać leczenie, jeśli spadnie poniżej 30 ml/min/1,73 m².
biodostępność, EGFR, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, Lipanthyl, Lipanthyl Supra, niewydolność nerek, odpowiedź kliniczna, parametry lipidowe, przesączanie kłębuszkowe, stężenie lipidów, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia fenofibratem, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Lipanthyl Supra 160, zawierający 160 mg mikronizowanego fenofibratu w tabletce powlekanej, jest wskazany w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją statyn. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety niskotłuszczowej oraz modyfikacji stylu życia, w tym aktywności fizycznej i redukcji masy ciała. Fenofibrat jest rekomendowany także w terapii skojarzonej ze statynami u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, u których mimo stosowania statyn nie uzyskuje się odpowiedniej kontroli stężenia trójglicerydów i cholesterolu HDL. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak 138,4 mg laktozy jednowodnej i 0,56 mg lecytyny sojowej, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy lub alergią na soję.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, ciężka hipertrójglicerydemia, fenofibrat mikronizowany, frakcja lipidowa, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, mieszana hiperlipidemia, miopatia, ostre zapalenie trzustki, ryzyko sercowo-naczyniowe, schorzenie sercowo-naczyniowe, statyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, terapia skojarzona, trójglicerydy, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Feno 200M 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mikronizowanego fenofibratu wskazują na relatywnie niską toksyczność ostrą, potwierdzoną brakiem zgonów u zwierząt przy dawkach od 3200 do 24000 mg/kg masy ciała podawanych przez 7 dni. W badaniach podostrych na szczurach (dawki 0-1000 mg/kg/dobę) zaobserwowano wzrost aktywności AspAT, powiększenie wątroby oraz rozrost peroksysomów, szczególnie przy dawkach >30 mg/kg/dobę. U psów, przy dawkach 25-100 mg/kg/dobę, odnotowano istotne zmniejszenie masy ciała, kamicę żółciową oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Badania rakotwórczości na szczurach (dawki 10-200 mg/kg/dobę) wykazały istotny wzrost częstości nowotworów wątroby, gruczolaka trzustki oraz nowotworów komórek śródmiąższowych jąder przy dawkach 1-6-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/m²). Fenofibrat nie wykazywał mutagenności w standardowych testach genotoksyczności (Ames, mutacje genowe, aberracje chromosomowe, synteza zmutowanego DNA).
aberracje chromosomowe, aminotransferaza asparaginianowa, deformacja klatki piersiowej, fenofibrat mikronizowany, gruczolak trzustki, kamica żółciowa, nowotwór komórek śródmiąższowych jąder, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep kręgosłupa, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fibralipid 200 mg
Fibralipid w dawce 200 mg fenofibratu mikronizowanego jest wskazany w terapii ciężkiej hipertrójglicerydemii z niskim lub nieobniżonym poziomem cholesterolu HDL oraz w leczeniu mieszanej hiperlipidemii. Lek stanowi uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, takich jak aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. Fenofibrat jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których statyny są przeciwwskazane lub nietolerowane, a także jako terapia skojarzona u pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, u których pomimo stosowania statyn nie uzyskuje się odpowiedniej kontroli trójglicerydów i HDL. Preparat występuje w postaci twardych kapsułek z 200 mg substancji czynnej, zawierających również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (47,49 mg) i benzoesan sodu (0,0244 mg), co należy uwzględnić u wybranych pacjentów.
cholesterol HDL, farmakoterapia, fenofibrat mikronizowany, frakcje lipidowe, hipertrójglicerydemia, mieszana hiperlipidemia, parametry lipidowe, powikłania sercowo-naczyniowe, profil lipidowy, ryzyko sercowo-naczyniowe, schorzenia sercowo-naczyniowe, statyny, terapia skojarzona, terapia statynami, trójglicerydy, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biofibrat 267 mg
Biofibrat to lek w postaci twardych kapsułek zawierających 267 mg mikronizowanego fenofibratu, co zapewnia optymalną biodostępność substancji czynnej. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (66,75 mg), skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, krospowidon, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które wspierają właściwości farmaceutyczne preparatu. Otoczka kapsułek składa się z żelatyny oraz barwników: tytanu dwutlenku (E 171) i błękitu brylantowego FCF (E 133), nadających charakterystyczny niebieski kolor. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 10, 30, 50 lub 60 kapsułek, pakowanych w blistry PVC/Aluminium po 10 sztuk.
biodostępność, Biofibrat, błękit brylantowy FCF, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, kapsułka twarda, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, tytanu dwutlenek, właściwości organoleptyczne, żelatyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Feno 200M 200 mg
Fenofibrat mikronizowany (Apo-Feno 200M, 200 mg) jest wskazany w leczeniu zaburzeń lipidowych, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnie nie należy go podawać pacjentom z nadwrażliwością na fenofibrat lub substancje pomocnicze, ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), objawową kamicą lub zapaleniem pęcherzyka żółciowego, hiperlipoproteinemią typu I oraz przewlekłym lub ostrym zapaleniem trzustki, z wyjątkiem ostrego zapalenia trzustki wywołanego ciężką hipertriglicerydemią. Fenofibrat może nasilać hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, a także zwiększać ryzyko powikłań w przebiegu chorób pęcherzyka żółciowego oraz wywoływać reakcje fototoksyczne u pacjentów z wcześniejszymi nadwrażliwościami na fibraty lub ketoprofen.
chylomikrony, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, fenofibrat mikronizowany, fibraty, hepatotoksyczność, hiperlipoproteinemia typu I, hipertriglicerydemia, kamica żółciowa, ketoprofen, klirens kreatyniny, leki przeciwzakrzepowe, lipoproteiny VLDL, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, reakcja anafilaktyczna, reakcja fototoksyczna, schorzenia pęcherzyka żółciowego, uczulenie na światło, zaburzenia lipidowe, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Grofibrat M 267 mg
Fenofibrat mikronizowany, aktywny składnik Grofibratu M (267 mg na kapsułkę), jest lekiem hipolipemizującym o niskim profilu toksyczności ostrej. Przedawkowanie fenofibratu jest rzadkie i w większości przypadków nie wywołuje wyraźnych objawów klinicznych. Sporadycznie mogą pojawić się dolegliwości ze strony układu pokarmowego lub zaburzenia neurologiczne, jednak brak jest szczegółowych danych dotyczących dawki toksycznej. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe pacjenta. Fenofibrat nie jest dializowalny, co wyklucza hemodializę jako metodę eliminacji leku z organizmu.
dolegliwości gastryczne, fenofibrat mikronizowany, Grofibrat M, hemodializa, kontrola lipidów, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, leki hipolipemizujące, nietolerancja laktozy, objawy kliniczne, obserwacja kliniczna, oczyszczanie krwi, odtrutka, parametry biochemiczne, przedawkowanie fenofibratu, toksyczność ostra, zaburzenia neurologiczne, zatrucie lekami - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Feno 200M 200 mg
Fenofibrat mikronizowany, substancja czynna Apo-Feno 200M, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia (częstość ≥1/100, <1/10). Istotnym powikłaniem jest zapalenie trzustki, które w badaniu FIELD u pacjentów z cukrzycą typu 2 wystąpiło z częstością 0,8% w porównaniu do 0,5% w grupie placebo (p=0,031). Fenofibrat może również indukować zaburzenia funkcji wątroby, objawiające się częstym (≥1/100, <1/10) wzrostem aktywności aminotransferaz, a także rzadziej kamicą żółciową (≥1/1000, <1/100), zapaleniem wątroby (≥1/10 000, <1/1000) oraz bardzo rzadkimi powikłaniami żółtaczkowymi (<1/10 000). W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego obserwowano mialgie, zapalenie mięśni, skurcze i osłabienie mięśni (≥1/1000, <1/100), a także bardzo rzadką rabdomiolizę (<1/10 000), stanowiącą zagrożenie życia.
aminotransferaza, choroba śródmiąższowa płuc, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat mikronizowany, fotosensytywność, hiperkreatynemia, hiperuremia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolka żółciowa, leukopenia, mialgia, nadwrażliwość skóry, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, zaburzenie erekcji, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lipanthyl 200M 200 mg
Fenofibrat mikronizowany, substancja czynna preparatu Lipanthyl 200M w dawce 200 mg, nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Lek nie powoduje zaburzeń świadomości, koncentracji ani koordynacji psychoruchowej, co odróżnia go od innych leków mogących wywoływać zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia. Profil bezpieczeństwa fenofibratu jest szczególnie istotny u pacjentów aktywnych zawodowo, dla których zachowanie pełnej sprawności psychomotorycznej jest kluczowe. Mimo to, lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę pacjenta, uwzględniając wiek, współistniejące schorzenia, interakcje lekowe oraz indywidualną wrażliwość, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, fenofibrat mikronizowany, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koncentracja uwagi, koordynacja psychoruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek hipolipemizujący, Lipanthyl, profil bezpieczeństwa, senność, substancja czynna, ulotka dla pacjenta, wrażliwość indywidualna, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Grofibrat S 160 mg
Fenofibrat mikronizowany w dawce 160 mg (Grofibrat S) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (222,44 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewydolność wątroby (w tym żółciową marskość oraz niejasne, przewlekłe zaburzenia czynności wątroby z podwyższonymi enzymami wątrobowymi), choroby pęcherzyka żółciowego (kamica, zapalenia, zaburzenia czynnościowe), ciężką niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²), przewlekłe i ostre zapalenie trzustki (z wyjątkiem ostrego zapalenia wywołanego ciężką hipertrójglicerydemią), a także u pacjentów z fotowrażliwością lub reakcjami fototoksycznymi na fibraty lub ketoprofen. Przed terapią konieczne jest wykonanie badań funkcji wątroby i nerek oraz dokładny wywiad alergologiczny i fototoksyczny.
aminotransferaza, bilirubina, choroba pęcherzyka żółciowego, ciężka hipertrójglicerydemia, ciężka niewydolność nerek, EGFR, enzym wątrobowy, fenofibrat mikronizowany, fibrat, fosfataza alkaliczna, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, kamica pęcherzyka żółciowego, ketoprofen, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe zapalenie trzustki, reakcja fototoksyczna, reakcja krzyżowa, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, żółciowa marskość wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Grofibrat 100 mg
Fenofibrat w dawce standardowej 300 mg/dobę (3 kapsułki) podawany podczas głównego posiłku jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, z możliwością zwiększenia dawki do 400 mg/dobę (4 kapsułki) przy stężeniu cholesterolu >4 g/l. Po normalizacji lipidów dawkę można zmniejszyć do 200 mg/dobę (2 kapsułki), pod warunkiem regularnego monitorowania stężenia cholesterolu co 3 miesiące. U pacjentów ≥65 lat nie jest wymagane dostosowanie dawki, chyba że występuje zaburzenie czynności nerek. W przypadku eGFR 30-59 ml/min/1,73 m² maksymalna dawka wynosi 100 mg/dobę, a przy eGFR <30 ml/min/1,73 m² stosowanie fenofibratu jest przeciwwskazane. Leku nie zaleca się również u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych klinicznych.
biodostępność, ciężka niewydolność nerek, czynność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka standardowa, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, Grofibrat, hipercholesterolemia, lipidy w surowicy, profil lipidowy, stężenie cholesterolu, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Biofibrat 200 mg
Fenofibrat mikronizowany (Biofibrat) w dawce 200 mg, stosowany w terapii dyslipidemii, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mikronizacja substancji czynnej poprawia biodostępność leku, co przekłada się na korzystne parametry farmakokinetyczne bez negatywnego oddziaływania na funkcje poznawcze i motoryczne pacjentów. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, Biofibrat pozwala na zachowanie normalnej aktywności życiowej i zawodowej, co jest istotne dla przestrzegania zaleceń terapeutycznych oraz bezpieczeństwa terapii, zwłaszcza w kontekście politerapii i potencjalnych interakcji lekowych.
bezpieczeństwo terapii, biodostępność, Biofibrat, charakterystyka produktu leczniczego, compliance pacjenta, dokumentacja medyczna, dyslipidemia, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, fibrat, interakcje lekowe, mikronizacja substancji czynnej, parametry farmakokinetyczne, politerapia, profil bezpieczeństwa, ulotka dla pacjenta, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grofibrat M 267 mg
Fenofibrat mikronizowany, stosowany w terapii dyslipidemii, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia. Istotnym klinicznie powikłaniem jest zapalenie trzustki, którego częstość w badaniu FIELD wyniosła 0,8% w grupie fenofibratu w porównaniu do 0,5% w grupie placebo (p=0,031). Fenofibrat może również powodować wzrost aktywności aminotransferaz oraz ryzyko kamicy żółciowej i jej powikłań. W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego notuje się mialgie, zapalenie mięśni, skurcze i osłabienie mięśni, a także potencjalnie zagrażającą życiu rabdomiolizę. Ponadto, lek zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%, p=0,022) oraz zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%, p=0,074), co może być związane ze wzrostem stężenia homocysteiny o średnio 6,5 μmol/l.
aminotransferazy, badanie FIELD, fenofibrat mikronizowany, fotosensytyzacja, Grofibrat M, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, mialgia, miopatia, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Lek Lipanthyl Supra 160 zawiera mikronizowany fenofibrat w dawce 160 mg w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii hiperlipidemii. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 1 tabletka na dobę, przyjmowana podczas posiłku w celu zapewnienia optymalnej absorpcji. Pacjenci wcześniej stosujący fenofibrat w dawce 200 mg mogą być bezpiecznie przestawieni na 160 mg bez zmiany dawkowania. U osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki, o ile nie występują zaburzenia czynności nerek. Monitorowanie stężenia lipidów w surowicy jest niezbędne, a brak odpowiedzi terapeutycznej po około 3 miesiącach wymaga rewizji leczenia.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka fenofibratu musi być dostosowana: przy eGFR 30-59 ml/min/1,73 m² maksymalna dawka mikronizowanego fenofibratu wynosi 67 mg/dobę, natomiast stosowanie leku jest przeciwwskazane przy eGFR <30 ml/min/1,73 m². W przypadku pogorszenia czynności nerek podczas terapii, gdy eGFR spadnie poniżej 30 ml/min/1,73 m², leczenie należy przerwać. Fenofibrat nie jest zalecany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na brak danych klinicznych oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu nieustalonego profilu bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia czy kruszenia.
absorpcja substancji czynnej, ciężka niewydolność nerek, dane kliniczne, fenofibrat mikronizowany, modyfikacja leczenia, pacjent pediatryczny, pogorszenie czynności nerek, przesączanie kłębuszkowe, skuteczność terapii, stężenie lipidów w surowicy, tabletka powlekana, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik eGFR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biofibrat 200 mg
Biofibrat jest lekiem dostępnym w postaci twardych kapsułek zawierających 200 mg mikronizowanego fenofibratu, co zapewnia optymalną biodostępność substancji czynnej. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (50 mg), skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, krospowidon, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które pełnią funkcje wypełniające, wiążące, poprawiające rozpuszczalność i rozpad leku. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników: tlenku żelaza czarnego (E 172), dwutlenku tytanu (E 171), erytrozyny (E 127) i indygotyny (E 132), nadających charakterystyczny fioletowy kolor. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aluminium po 10 kapsułek, dostępne w opakowaniach zawierających 10, 30, 50 lub 60 kapsułek, z okresem ważności wynoszącym 3 lata i zalecanym przechowywaniem poniżej 25ºC.
biodostępność leku, blister PVC/Aluminium, fenofibrat mikronizowany, kapsułka twarda, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, mikronizacja substancji czynnej, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, surfaktant, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Fenofibrat – Dawkowanie i sposób podawania
Fenofibrat jest stosowany w terapii zaburzeń lipidowych, a jego dawkowanie zależy od postaci farmaceutycznej i stopnia mikronizacji, co wpływa na biodostępność. Standardowe dawki dla dorosłych to m.in. 200 mg mikronizowanego fenofibratu w kapsułkach raz na dobę, 160 mg w tabletkach powlekanych lub 145 mg w postaci nanocząsteczek. Dawkę można zwiększyć do 267 mg (mikronizowany fenofibrat) lub 215 mg (tabletki powlekane). U pacjentów z eGFR 30-59 ml/min/1,73 m² zaleca się ograniczenie dawki do 100 mg fenofibratu standardowego lub 67 mg mikronizowanego raz na dobę, natomiast u pacjentów z eGFR <30 ml/min/1,73 m² fenofibrat jest przeciwwskazany. U osób w podeszłym wieku bez niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Fenofibrat nie jest zalecany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych klinicznych.
biodostępność, ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podzielona, dieta ubogotłuszczowa, efekt terapeutyczny, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, fenofibrat niemikronizowany, kapsułka fenofibratu, klirens kreatyniny, nanocząsteczki, pacjent w podeszłym wieku, postać farmaceutyczna, stężenie lipidów, tabletka powlekana, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biofibrat 267 mg
Fenofibrat, będący mikronizowanym fenofibratem i należący do grupy fibratów (kod ATC: C10 AB 05), działa poprzez aktywację receptorów PPARα, co prowadzi do zwiększenia lipolizy, zmniejszenia syntezy apolipoproteiny CIII oraz wzrostu apolipoprotein AI i AII. Terapia fenofibratem skutkuje istotną poprawą profilu lipidowego: redukcją cholesterolu całkowitego o 20-25%, trójglicerydów o 40-55%, LDL o 20-35% oraz zwiększeniem HDL o 10-30%. Szczególnie ważne jest zmniejszenie stężenia małych, gęstych cząsteczek LDL, które są silnie aterogenne. Fenofibrat jest wskazany u pacjentów z hipercholesterolemią, w tym z wtórną hiperlipoproteinemią w przebiegu cukrzycy typu 2. Badania kliniczne, takie jak ACCORD i DAIS, potwierdzają korzyści fenofibratu w spowalnianiu progresji miażdżycy i redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego w wybranych podgrupach pacjentów, choć nie wykazano zmniejszenia całkowitej śmiertelności.
adenozynodifosforan, agregacja płytek, apolipoproteina AI i AII, apolipoproteina CIII, białko C-reaktywne, cholesterol całkowity, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, działanie przeciwagregacyjne, fenofibrat mikronizowany, fibrynogen, frakcja HDL, frakcja LDL, frakcja lipoprotein, frakcja VLDL, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hiperurykemia, kwas arachidonowy, kwas moczowy, lek hipolipemizujący, lipaza lipoproteinowa, lipoproteina(a), miażdżyca, miażdżyca naczyń wieńcowych, receptor PPARα, trójglicerydy, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, złóg cholesterolowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Grofibrat 200 200 mg
Grofibrat 200 mg, zawierający fenofibrat mikronizowany, jest lekiem z grupy fibratów stosowanym w leczeniu zaburzeń gospodarki lipidowej, szczególnie w ciężkiej hipertrójglicerydemii, mieszanej hiperlipidemii oraz u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Lek ten powinien być stosowany jako uzupełnienie niefarmakologicznych metod terapii, takich jak dieta niskotłuszczowa, aktywność fizyczna i redukcja masy ciała. Wskazane jest monitorowanie parametrów lipidowych oraz funkcji wątroby i nerek podczas terapii, a także uwzględnienie obecności 102 mg laktozy jednowodnej w każdej kapsułce, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cholesterol HDL, cholesterol LDL, dieta niskotłuszczowa, działanie niepożądane, fenofibrat mikronizowany, fibrat, funkcja nerek, funkcja wątroby, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, mieszana hiperlipidemia, miopatia, nietolerancja laktozy, parametry lipidowe, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, terapia skojarzona, trójglicerydy w surowicy, zaburzenie gospodarki lipidowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lipanthyl 200M 200 mg
Lipanthyl 200M to preparat zawierający 200 mg mikronizowanego fenofibratu w kapsułce żelatynowej o kolorze ochry, co jest efektem zastosowania pigmentów: tytanu dwutlenku (E171) oraz tlenków żelaza czerwonego i żółtego (E172). Mikronizacja fenofibratu zwiększa biodostępność substancji czynnej. Kapsułka zawiera również 101 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują skrobię żelowaną, sodu laurylosiarczan, krospowidon oraz magnezu stearynian, które wspomagają stabilność, rozpuszczalność i rozpad leku po podaniu.
biodostępność leku, blister PVC/Al, fenofibrat mikronizowany, kapsułka żelatynowa, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, mikronizacja fenofibratu, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biofibrat 267 mg
Biofibrat, zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu w kapsułkach twardych, jest lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii. Wskazaniem do jego zastosowania jest istotne podwyższenie stężenia trójglicerydów, zarówno z towarzyszącym niskim poziomem cholesterolu HDL, jak i bez niego, szczególnie gdy modyfikacja stylu życia nie przynosi efektów. W przypadku mieszanej hiperlipidemii Biofibrat jest alternatywą dla statyn, stosowaną u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją statyn. Lek powinien być stosowany jako uzupełnienie diety, aktywności fizycznej (minimum 150 minut tygodniowo) oraz redukcji masy ciała, a nie jako monoterapia.
cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroby układu sercowo-naczyniowego, fenofibrat mikronizowany, hiperlipidemia mieszana, hipertrójglicerydemia, lek hipolipemizujący, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otyłość, profil lipidowy, statyny, tłuszcze nasycone, trójglicerydy, zaburzenie gospodarki lipidowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipanthyl 267M 267 mg
Lipanthyl 267M, zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu w kapsułkach, jest wskazany jako terapia uzupełniająca w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii oraz mieszanej hiperlipidemii, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją statyn. Lek powinien być stosowany wyłącznie w połączeniu z modyfikacją stylu życia, obejmującą dietę, regularną aktywność fizyczną oraz redukcję masy ciała. W ciężkiej hipertrójglicerydemii kluczowym kryterium do wdrożenia terapii fenofibratem jest znacząco podwyższone stężenie trójglicerydów, niezależnie od poziomu cholesterolu HDL. W mieszanej hiperlipidemii Lipanthyl 267M stanowi alternatywę terapeutyczną drugiego rzutu, gdy statyny są przeciwwskazane lub źle tolerowane.
cholesterol HDL, ciężka hipertrójglicerydemia, działania niepożądane, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, laktoza jednowodna, mieszana hiperlipidemia, modyfikacja diety, nietolerancja laktozy, parametry lipidowe, profil lipidowy, statyny, trójglicerydy, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Lek Lipanthyl Supra 160 zawiera 160 mg fenofibratu mikronizowanego i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazany jest u pacjentów z niewydolnością wątroby, w tym żółciową marskością oraz niewyjaśnionymi, przedłużającymi się zaburzeniami funkcji wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i hepatotoksyczności. Nie powinien być stosowany u chorych z chorobą pęcherzyka żółciowego (kamica, zapalenie), gdyż fenofibrat może zwiększać wydzielanie cholesterolu do żółci i sprzyjać tworzeniu kamieni. Ciężka niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²) stanowi kolejne przeciwwskazanie z uwagi na ryzyko miopatii wynikające z obniżonego klirensu leku. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrym lub przewlekłym zapaleniem trzustki, z wyjątkiem ostrego zapalenia wywołanego ciężką hipertrójglicerydemią, gdzie fenofibrat może być rozważany po ustąpieniu ostrego stanu.
choroba pęcherzyka żółciowego, ciężka niewydolność nerek, fenofibrat mikronizowany, hepatotoksyczność, hipertrójglicerydemia, kamica pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, łagodna niewydolność nerek, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby żółciowa, miopatia, monitorowanie funkcji nerek, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, olej arachidowy, promieniowanie UV, rabdomioliza, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, ryzyko krwawienia, skaza krwotoczna, zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Biofibrat 267 mg
Biofibrat, zawierający 267 mg fenofibratu mikronizowanego, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Fenofibrat nasila działanie doustnych antykoagulantów, co wymaga redukcji dawki tych leków o około 1/3 i ścisłego monitorowania INR w celu minimalizacji ryzyka krwawień. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, które może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek, co wymaga regularnej kontroli funkcji nerek i natychmiastowego przerwania fenofibratu w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Ponadto, kojarzenie fenofibratu ze statynami lub innymi fibratami zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego konieczne jest monitorowanie objawów mięśniowych oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK). Współstosowanie z glitazonami może prowadzić do paradoksalnego obniżenia stężenia HDL, co wymaga regularnej kontroli lipidogramu i ewentualnej modyfikacji terapii.
antykoagulant doustny, cholesterol HDL, cyklosporyna, cytochrom P-450, doustny lek przeciwzakrzepowy, fenofibrat mikronizowany, fibrat, frakcja HDL cholesterolu, glitazon, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoforma CYP2D6, izoforma CYP3A4, kinaza kreatynowa, kwas fenofibrynowy, mikrosom wątroby, miopatia, niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, statyna, suplement diety, tiazolidynedion, toksyczność mięśniowa, wskaźnik INR, wskaźnik terapeutyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Fenofibrat w preparacie Lipanthyl Supra 160 mg, w formie mikronizowanej, charakteryzuje się zwiększoną biodostępnością w porównaniu do kapsułkowej postaci fenofibratu. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 4-5 godzinach, a jego wchłanianie jest istotnie zwiększone przy jednoczesnym spożyciu pokarmu. Fenofibrat ulega szybkiemu metabolizmowi przez esterazy do aktywnego metabolitu – kwasu fenofibrynowego, który wiąże się z albuminami osocza w ponad 99%, co wpływa na jego dystrybucję i dostępność farmakologiczną. Lek nie jest metabolizowany przez układ cytochromu P450, w tym CYP3A4, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Okres półtrwania kwasu fenofibrynowego wynosi około 20 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę bez ryzyka kumulacji, nawet przy długotrwałej terapii.
albuminy osocza, biodostępność fenofibratu, CYP3A4, cytochrom P450, dializoterapia, esterazy, fenofibrat mikronizowany, hemodializa, interakcje lekowe, klirens osoczowy, kwas fenofibrynowy, lek hipolipemizujący, niewydolność nerek, okres półtrwania, pochodne glukuronidowe, podeszły wiek, stężenie w osoczu, wydalanie nerkowe, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biofibrat
Biofibrat, zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z wtórnymi przyczynami hiperlipidemii, takimi jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci, czy spożywanie alkoholu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki przyjmujące estrogeny, u których hiperlipidemia może mieć charakter wtórny. Monitorowanie aktywności aminotransferaz wątrobowych jest kluczowe – badania co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii oraz okresowo po tym czasie, z przerwaniem leczenia przy wzroście AspAT i AlAT powyżej 3-krotności górnej granicy normy lub pojawieniu się objawów zapalenia wątroby. Ryzyko zapalenia trzustki wymaga uwagi, zwłaszcza przy nieskutecznym leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii lub obecności kamieni żółciowych.
AlAT, aminotransferazy wątrobowe, antykoncepcja estrogenowa, AspAT, białkomocz, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, dyslipidemia mieszana, dysproteinemia, EGFR, fenofibrat mikronizowany, hiperglikemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica dróg żółciowych, kinaza kreatynowa, kreatynina, lek hipolipemizujący, miopatia, miotoksyczność, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niedrożność przewodu żółciowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, terapia skojarzona, wtórna hiperlipidemia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biofibrat 200 mg
Biofibrat, zawierający 200 mg mikronizowanego fenofibratu w kapsułkach twardych, jest lekiem hipolipemizującym z grupy fibratów, stosowanym jako uzupełnienie diety i metod niefarmakologicznych w leczeniu zaburzeń lipidowych. Wskazania do stosowania obejmują ciężką hipertrójglicerydemię z niskim stężeniem HDL lub bez tego zaburzenia, mieszane hiperlipidemie u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją statyn oraz terapię skojarzoną ze statynami u pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego, u których monoterapia statyną jest niewystarczająca. Fenofibrat poprawia profil lipidowy poprzez obniżenie trójglicerydów i podwyższenie HDL, co jest szczególnie istotne w grupach pacjentów z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.
Biofibrat, cholesterol HDL, choroba sercowo-naczyniowa, fenofibrat mikronizowany, fibrat, frakcja HDL, frakcja LDL, funkcja wątroby, hiperlipidemia mieszana, hipertrójglicerydemia, kapsułka żelatynowa, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lek hipolipemizujący, nietolerancja laktozy, ryzyko sercowo-naczyniowe, statyna, stężenie trójglicerydów, terapia skojarzona, trójglicerydy, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grofibrat 200 200 mg
Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat 200) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, najczęściej obejmujących zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia). W badaniu FIELD, obejmującym 9795 pacjentów z cukrzycą typu 2, zaobserwowano istotne statystycznie zwiększenie częstości zapalenia trzustki (0,8% vs 0,5%; p=0,031) oraz zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%; p=0,022) w grupie leczonej fenofibratem w porównaniu z placebo. Fenofibrat może powodować wzrost aktywności aminotransferaz, kamicę żółciową oraz zaburzenia mięśniowe, w tym mialgie, zapalenie mięśni i rabdomiolizę, która stanowi poważne zagrożenie życia z ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Ponadto, obserwuje się zwiększenie stężenia homocysteiny we krwi średnio o 6,5 μmol/l, co może korelować ze wzrostem ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych.
aminotransferaza, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat mikronizowany, hemoglobina, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, krwinki białe, mialgia, nadwrażliwość na światło, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie trawienne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lipanthyl 267M
Przed rozpoczęciem terapii fenofibratem mikronizowanym (Lipanthyl 267M) konieczne jest wykluczenie i leczenie wtórnych przyczyn hiperlipidemii, takich jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci oraz alkoholizm. U pacjentek stosujących doustne estrogeny lub środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny należy zweryfikować charakter zaburzenia lipidowego, gdyż estrogeny mogą maskować efekt fenofibratu. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe – aktywność aminotransferaz powinna być kontrolowana co 3 miesiące przez pierwsze 12 miesięcy terapii, a następnie okresowo, zgodnie z indywidualnym ryzykiem. Leczenie należy przerwać, jeśli AspAT (SGOT) i AlAT (SGPT) przekroczą 3-krotność górnej granicy normy lub pojawią się objawy zapalenia wątroby, takie jak żółtaczka czy świąd skóry.
AlAT, aminotransferaza, AspAT, cukrzyca typu 2, dysproteinemia, fenofibrat mikronizowany, hipertrójglicerydemia, kamienie żółciowe, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, Lipanthyl, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, przewód trzustkowy, refluks żółci, środki antykoncepcyjne, świąd skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Grofibrat 200 200 mg
Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat 200) stosowany jest w dawce standardowej 200 mg raz na dobę u dorosłych, z możliwością zwiększenia do 267 mg lub 4 kapsułek po 100 mg dziennie w zależności od potrzeb klinicznych. U pacjentów ≥65 lat zwykle nie wymaga się modyfikacji dawki, chyba że eGFR spadnie poniżej 60 ml/min/1,73 m², wtedy dawkowanie należy dostosować do zaleceń dla zaburzeń czynności nerek. Fenofibrat jest przeciwwskazany przy eGFR <30 ml/min/1,73 m², a u pacjentów z eGFR 30-59 ml/min/1,73 m² maksymalna dawka to 100 mg standardowego lub 67 mg mikronizowanego fenofibratu na dobę. Leczenie należy przerwać, jeśli eGFR spadnie poniżej 30 ml/min/1,73 m² podczas terapii. Produkt nie jest zalecany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych klinicznych.
efekt terapeutyczny, fenofibrat mikronizowany, lipidy w surowicy krwi, modyfikacja leczenia, niewydolność nerek, parametry lipidowe, pogorszenie funkcji nerek, populacja pediatryczna, przesączanie kłębuszkowe, przyjmowanie leku, stężenie lipidów, wskazanie kliniczne, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biofibrat 200 mg
Fenofibrat mikronizowany (Biofibrat) stosowany jest w dawce standardowej 200 mg raz na dobę, przyjmowanej podczas posiłku dla optymalnego wchłaniania. W przypadku braku odpowiedzi po około 3 miesiącach terapii możliwe jest zwiększenie dawki do 267 mg raz na dobę lub 2 kapsułek po 200 mg. U pacjentów ≥65 lat nie wymaga się modyfikacji dawki, chyba że współistnieją zaburzenia czynności nerek z eGFR <60 ml/min/1,73 m². Fenofibrat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²), a u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (eGFR 30-59 ml/min/1,73 m²) dawka nie powinna przekraczać 67 mg mikronizowanego fenofibratu raz na dobę. W przypadku spadku eGFR poniżej 30 ml/min/1,73 m² leczenie należy przerwać. Leku nie zaleca się stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych klinicznych.
Biofibrat, EGFR, fenofibrat mikronizowany, kapsułka fenofibratu, leczenie uzupełniające, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odpowiedź kliniczna, parametry lipidowe, populacja pediatryczna, przesączanie kłębuszkowe, stężenie lipidów, umiarkowana niewydolność nerek, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Grofibrat 200 200 mg
Fenofibrat, substancja czynna produktu GROFIBRAT 200 (200 mg fenofibratu mikronizowanego), jest agonistą receptorów PPARα, co prowadzi do poprawy profilu lipidowego poprzez zwiększenie lipolizy, aktywację lipazy lipoproteinowej, zmniejszenie apolipoproteiny CIII oraz wzrost syntezy apolipoprotein AI i AII. Klinicznie obserwuje się redukcję cholesterolu całkowitego o 20-25%, trójglicerydów o 40-55% oraz wzrost HDL-cholesterolu o 10-30%. U pacjentów z hipercholesterolemią fenofibrat obniża LDL-cholesterol o 20-35%, co korzystnie wpływa na wskaźniki ryzyka miażdżycy, takie jak stosunek cholesterolu całkowitego do HDL, LDL do HDL oraz ApoB do ApoAI. Pomimo korzystnych zmian lipidowych, badanie ACCORD nie wykazało istotnej redukcji złożonych zdarzeń sercowo-naczyniowych przy dodaniu fenofibratu do statyny w całej populacji, choć w podgrupie pacjentów z dyslipidemią (HDL ≤34 mg/dl i trójglicerydy ≥204 mg/dl) odnotowano 31% względne zmniejszenie ryzyka (HR 0,69; p=0,03).
adenozynodifosforan, apolipoproteina AI, apolipoproteina CIII, aterogenna dyslipidemia, białko C-reaktywne, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, działanie przeciwagregacyjne, fenofibrat mikronizowany, fibrynogen, hipercholesterolemia, hiperlipoproteinemia, hiperurykemia, kwas arachidonowy, kwas moczowy, lek hipolipemizujący, lipaza lipoproteinowa, lipoproteina LDL, lipoproteina o dużej gęstości, lipoproteina VLDL, lipoproteina(a), miażdżyca naczyń wieńcowych, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, receptor PPARα, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie lipidowe, zawał mięśnia sercowego, żółtak ścięgnisty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Biofibrat 267 mg
Biofibrat, zawierający 267 mg mikronizowanego fenofibratu w postaci kapsułek twardych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dane kliniczne potwierdzają brak negatywnego wpływu na funkcje poznawcze, koordynację wzrokowo-ruchową oraz refleks, co umożliwia pacjentom kontynuowanie aktywności zawodowych wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Fenofibrat nie powoduje zaburzeń koncentracji ani koordynacji ruchowej, a jego stosowanie nie wymaga ograniczeń w wykonywaniu czynności wymagających zwiększonej uwagi i precyzji.
Biofibrat, działanie niepożądane, edukacja terapeutyczna, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, funkcjonowanie zawodowe, koordynacja ruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek hipolipemizujący, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda pacjenta, terapia hipolipemizująca, współpraca terapeutyczna, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grofibrat S
Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat S 160 mg) stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych wymaga wstępnej oceny i leczenia wtórnych przyczyn hiperlipidemii, takich jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci, farmakoterapia wpływająca na metabolizm lipidów oraz alkoholizm. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet przyjmujących doustne estrogeny, ze względu na ryzyko wtórnej hiperlipidemii. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe – aminotransferazy powinny być kontrolowane co 3 miesiące przez pierwszy rok terapii, a leczenie należy przerwać, jeśli AspAT i AlAT przekroczą 3-krotność górnej granicy normy lub pojawią się objawy zapalenia wątroby. Fenofibrat może również indukować zapalenie trzustki, szczególnie u pacjentów z ciężką hipertrójglicerydemią lub kamicą żółciową.
aminotransferazy, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, dysproteinemia, enzymy wątrobowe, fenofibrat mikronizowany, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamienie żółciowe, kinaza kreatynowa, kreatynina, mieszana dyslipidemia, miotoksyczność, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, uszkodzenie nerek, wtórna hiperlipidemia, zaburzenia lipidowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Grofibrat M
Fenofibrat mikronizowany (Grofibrat M, 267 mg) wymaga szczególnej ostrożności w terapii dyslipidemii, zwłaszcza u pacjentów z wtórnymi przyczynami zaburzeń lipidowych, takimi jak niekontrolowana cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z zastojem żółci, czy alkoholizm. Monitorowanie funkcji wątroby jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszym roku leczenia, z kontrolą aminotransferaz co 3 miesiące; przerwanie terapii jest wskazane przy wzroście AspAT i AlAT powyżej 3-krotności normy lub objawach zapalenia wątroby. Fenofibrat może indukować zapalenie trzustki, szczególnie w kontekście ciężkiej hipertrójglicerydemii lub mechanizmów pośrednich, takich jak kamica żółciowa. Ryzyko miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone u pacjentów powyżej 70. roku życia, z zaburzeniami nerek, niedoczynnością tarczycy, hipoalbuminemią lub przy spożyciu alkoholu; objawy toksyczności mięśniowej i wzrost kinazy kreatynowej powyżej 5-krotności normy wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferazy wątrobowe, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, dysproteinemia, fenofibrat mikronizowany, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica dróg żółciowych, kinaza kreatynowa, mieszana dyslipidemia, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, rabdomioliza, statyna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lipanthyl 267M 267 mg
Produkt leczniczy Lipanthyl 267M zawiera 267 mg mikronizowanego fenofibratu w postaci twardych kapsułek żelatynowych o charakterystycznej barwie pomarańczowo-kości słoniowej oraz 135 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Ocena wpływu leku na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn wykazała brak istotnego oddziaływania na funkcje psychomotoryczne, co oznacza, że stosowanie Lipanthyl 267M nie ogranicza tych zdolności. Mimo to, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnych, choć rzadkich, objawach niepożądanych takich jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
dokumentacja medyczna, edukacja pacjenta, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, funkcje psychomotoryczne, laktoza jednowodna, Lipanthyl, postać farmaceutyczna, senność, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, świadoma zgoda na leczenie, twarda kapsułka żelatynowa, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Fenofibrat – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fenofibrat, stosowany w leczeniu hiperlipidemii i hipertriglicerydemii, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności psychomotorycznych pacjentów. Analiza charakterystyk licznych preparatów fenofibratu, w dawkach od 100 mg do 267 mg (m.in. Biofibrat 200 mg, Apo-Feno 200M, Fenardin 267 mg, Fibralipid 200 mg, Grofibrat 100-267 mg, Lipanthyl 145-267 mg), jednoznacznie wskazuje na brak lub nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Zarówno formy kapsułkowe, jak i tabletki powlekane wykazują spójny profil bezpieczeństwa, co potwierdza, że fenofibrat nie zaburza funkcji psychomotorycznych istotnych dla codziennego funkcjonowania pacjentów w środowisku zawodowym i społecznym.
Biofibrat, choroba współistniejąca, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, funkcja psychomotoryczna, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, interakcja lekowa, kapsułka, nanocząsteczki fenofibratu, postać farmaceutyczna, praktyka kliniczna, profil lipidowy, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia zaburzeń lipidowych, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lipanthyl 267M 267 mg
Przedawkowanie fenofibratu mikronizowanego, zawartego w preparacie Lipanthyl 267M (267 mg na kapsułkę), jest rzadkim, lecz potencjalnie niebezpiecznym stanem klinicznym. W większości zgłoszonych przypadków nie obserwuje się wyraźnych objawów klinicznych, jednak możliwe są symptomy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), nerwowego (bóle i zawroty głowy), mięśniowego (bóle mięśniowe, miopatia, rabdomioliza) oraz wątrobowego (podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych). Brak jest specyficznych danych dotyczących dawek toksycznych, a przebieg przedawkowania jest zazwyczaj łagodny.
AlAT, AspAT, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ciśnienie tętnicze, CK, częstość oddechów, diagnostyka laboratoryjna, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, elektrolity, enzymy wątrobowe, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, kinaza kreatynowa, kreatynina, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, Lipanthyl, miopatia, mocznik, objawy kliniczne, parametry życiowe, płynoterapia, procedura nerkozastępcza, rabdomioliza, saturacja krwi, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lipanthyl Supra 160 160 mg
Lipanthyl Supra 160 zawiera 160 mg mikronizowanego fenofibratu, fibratu aktywującego receptory jądrowe PPARα, co prowadzi do zwiększenia lipolizy, aktywacji lipazy lipoproteinowej oraz zmniejszenia syntezy apolipoproteiny CIII. Fenofibrat znacząco modyfikuje profil lipidowy: obniża cholesterol całkowity o 20-25%, trójglicerydy o 40-55%, LDL o 20-35%, a podnosi HDL o 10-30%. Dodatkowo zmniejsza stężenie aterogennych małych, gęstych cząsteczek LDL oraz poprawia stosunki cholesterolu całkowitego do HDL i ApoB do ApoAI, co jest istotne w ocenie ryzyka miażdżycy. W badaniu ACCORD u pacjentów z cukrzycą typu 2 terapia fenofibratem w skojarzeniu z symwastatyną nie wykazała istotnej redukcji głównych zdarzeń sercowo-naczyniowych w całej populacji (HR 0,92; 95% CI 0,79-1,08; p=0,32), jednak w podgrupie z dyslipidemią (HDL ≤34 mg/dl, TG ≥204 mg/dl) odnotowano 31% względne zmniejszenie ryzyka (HR 0,69; 95% CI 0,49-0,97; p=0,03). Efekt ten był bardziej wyraźny u mężczyzn, podczas gdy u kobiet nie wykazano jednoznacznej korzyści, a nawet potencjalne ryzyko. Fenofibrat wykazuje także działanie przeciwzapalne (obniżenie CRP, fibrynogenu, Lp(a)) oraz przeciwagregacyjne na płytki krwi, a także obniża stężenie kwasu moczowego w surowicy o około 25%, co może być korzystne u pacjentów z hiperurykemią.
agregacja płytek, apolipoproteina AI, apolipoproteina CIII, badanie ACCORD, białko C-reaktywne, choroba niedokrwienna serca, dyslipidemia aterogenna, działanie przeciwagregacyjne, fenofibrat mikronizowany, fibrat, fibrynogen, frakcja lipoprotein, hipercholesterolemia, hiperurykemia, kwas moczowy, lek hipolipemizujący, lipaza lipoproteinowa, lipoliza, lipoproteina a, lipoproteina HDL, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, miażdżyca, profil lipidowy, receptor PPARα, ryzyko sercowo-naczyniowe, udar mózgu, zawał serca, żółtak ścięgnisty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Grofibrat M 267 mg
Fenofibrat mikronizowany w dawce 267 mg (Grofibrat M) jest lekiem hipolipemizującym z grupy fibratów, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenofibrat lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w ilości 136,17 mg na kapsułkę), niewydolność wątroby (w tym marskość żółciową), chorobę pęcherzyka żółciowego, ciężką niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²), przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki (z wyjątkiem ostrego zapalenia wywołanego ciężką hipertrójglicerydemią) oraz uczulenie na światło lub reakcje fototoksyczne po fibratach lub ketoprofenie. Ze względu na metabolizm wątrobowy i ryzyko kumulacji metabolitów u pacjentów z niewydolnością nerek, stosowanie fenofibratu w tych stanach może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak miopatia czy rabdomioliza.
choroba pęcherzyka żółciowego, EGFR, fenofibrat mikronizowany, fibrat, fotouczulenie, hipertrójglicerydemia, kamienie żółciowe, ketoprofen, laktoza jednowodna, lek hipolipemizujący, marskość żółciowa wątroby, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, rabdomioliza, reakcja fototoksyczna, zaburzenia lipidowe, zapalenie trzustki