Działania niepożądane
Apo-Feno 200M 200 mg

Fenofibrat mikronizowany, substancja czynna Apo-Feno 200M, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia (częstość ≥1/100, <1/10). Istotnym powikłaniem jest zapalenie trzustki, które w badaniu FIELD u pacjentów z cukrzycą typu 2 wystąpiło z częstością 0,8% w porównaniu do 0,5% w grupie placebo (p=0,031). Fenofibrat może również indukować zaburzenia funkcji wątroby, objawiające się częstym (≥1/100, <1/10) wzrostem aktywności aminotransferaz, a także rzadziej kamicą żółciową (≥1/1000, <1/100), zapaleniem wątroby (≥1/10 000, <1/1000) oraz bardzo rzadkimi powikłaniami żółtaczkowymi (<1/10 000). W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego obserwowano mialgie, zapalenie mięśni, skurcze i osłabienie mięśni (≥1/1000, <1/100), a także bardzo rzadką rabdomiolizę (<1/10 000), stanowiącą zagrożenie życia.

Działania niepożądane leku Apo-Feno 200M

Fenofibrat w postaci mikronizowanej, będący substancją czynną leku Apo-Feno 200M, może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia i częstości występowania. Najczęściej raportowane działania niepożądane związane są z zaburzeniami trawiennymi, żołądkowymi oraz jelitowymi. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę działań niepożądanych obserwowanych podczas badań klinicznych kontrolowanych placebo (n=2344).1

Zaburzenia trawienne i żołądkowo-jelitowe

Wśród objawów żołądkowo-jelitowych raportowanych często (≥1/100, <1/10) wymienia się objawy przedmiotowe i podmiotowe o umiarkowanej ciężkości, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka oraz wzdęcia z oddawaniem wiatrów. Znacznie poważniejszym działaniem niepożądanym jest zapalenie trzustki, które występuje z częstością nieodnotowaną w standardowej klasyfikacji.2

W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu FIELD przeprowadzonym z udziałem 9795 pacjentów z cukrzycą typu 2, zaobserwowano znamienny statystycznie wzrost przypadków zapalenia trzustki u pacjentów przyjmujących fenofibrat w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (0,8% do 0,5%; p=0,031).3

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Fenofibrat może wpływać na funkcjonowanie wątroby i układu żółciowego, powodując następujące działania niepożądane:

  • Zwiększenie aktywności aminotransferaz – występuje często (≥1/100, <1/10) i wymaga monitorowania funkcji wątroby
  • Kamica żółciowa – niezbyt często (≥1/1000, <1/100)
  • Zapalenie wątroby – rzadko (≥1/10 000, <1/1 000)
  • Żółtaczka oraz powikłania kamicy żółciowej (np. zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, kolka żółciowa) – bardzo rzadko (<1/10 000)

4

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Wśród działań niepożądanych dotyczących układu mięśniowo-szkieletowego odnotowano:

  • Zaburzenia mięśni (występujące niezbyt często ≥1/1000, <1/100), obejmujące mialgie (bóle mięśniowe), zapalenie mięśni, skurcze oraz osłabienie mięśni
  • Rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) – bardzo rzadko (<1/10 000)

5

Zaburzenia układu krzepnięcia i naczyniowe

Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania zakrzepowo-zatorowe, które występują z częstością nieodnotowaną w standardowej klasyfikacji. Obejmują one zatorowość płucną oraz zakrzepicę żył głębokich.6

W badaniu FIELD odnotowano znamienny statystycznie wzrost występowania zatorowości płucnej (0,7% w grupie otrzymującej placebo do 1,1% w grupie otrzymującej fenofibrat; p=0,022) i nieznamienny statystycznie wzrost występowania zakrzepicy żył głębokich (placebo: 1,0% [48/4900 pacjentów], fenofibrat: 1,4% [67/4895 pacjentów]; p=0,074).7

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Fenofibrat może wywoływać różne reakcje skórne, takie jak:

  • Nadwrażliwość skóry (niezbyt często ≥1/1000, <1/100) objawiająca się wysypką, świądem lub pokrzywką
  • Łysienie (rzadko ≥1/10 000, <1/1 000)
  • Nadwrażliwość na światło (fotosensytywność) – rzadko (≥1/10 000, <1/1 000)

8

Inne istotne działania niepożądane

Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fenofibratu obejmują:

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby białych krwinek (rzadko)
  • Zaburzenia układu immunologicznego: nadwrażliwość (rzadko)
  • Zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy (często)
  • Zaburzenia układu oddechowego: śródmiąższowe choroby płuc (częstość nieznana)
  • Zaburzenia układu rozrodczego: zaburzenia potencji (niezbyt często)
  • Nieprawidłowości w badaniach diagnostycznych: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (często), zwiększenie stężenia mocznika we krwi (często)

9

Tabela działań niepożądanych leku Apo-Feno 200M

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmniejszenie stężenia hemoglobiny Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000) Obniżenie poziomu hemoglobiny może prowadzić do anemii i osłabienia
Zmniejszenie liczby białych krwinek Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000) Może skutkować osłabieniem odporności i większą podatnością na infekcje
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000) Reakcje alergiczne ogólnoustrojowe, mogące objawiać się na różne sposoby
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy Często (≥1/100, <1/10) Dolegliwość o różnym nasileniu, zwykle ustępująca samoistnie
Zaburzenia naczyniowe Powikłania zakrzepowo-zatorowe (zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich) Częstość nieznana Poważne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniu FIELD: zatorowość płucna (1,1% pacjentów), zakrzepica żył głębokich (1,4% pacjentów)
Zaburzenia układu oddechowego Śródmiąższowe choroby płuc Częstość nieznana Poważne schorzenia mogące prowadzić do włóknienia płuc i zaburzeń oddychania
Zaburzenia żołądka i jelit Objawy żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia) Często (≥1/100, <1/10) Dolegliwości o umiarkowanej ciężkości, zwykle ustępujące samoistnie
Zapalenie trzustki Częstość nieznana Poważne powikłanie wymagające hospitalizacji. W badaniu FIELD u 0,8% pacjentów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Często (≥1/100, <1/10) Może wskazywać na uszkodzenie komórek wątrobowych, wymaga monitorowania
Kamica żółciowa Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) Formowanie się złogów w pęcherzyku żółciowym
Zapalenie wątroby Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000) Stan zapalny wymagający przerwania leczenia i interwencji medycznej
Żółtaczka, powikłania kamicy żółciowej Bardzo rzadko (<1/10 000) Poważne powikłania: zapalenie pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych, kolka żółciowa
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadwrażliwość skóry (wysypka, świąd, pokrzywka) Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) Reakcje alergiczne skórne o różnym nasileniu
Łysienie Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000) Utrata włosów, zwykle odwracalna po odstawieniu leku
Nadwrażliwość na światło Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000) Zwiększona reaktywność skóry na promieniowanie słoneczne
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe Zaburzenia mięśni (mialgie, zapalenie mięśni, skurcze, osłabienie) Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) Dolegliwości mięśniowe wymagające monitorowania, możliwe poważne powikłania
Rabdomioliza Bardzo rzadko (<1/10 000) Rozpad mięśni prążkowanych, stan zagrażający życiu
Zaburzenia układu rozrodczego Zaburzenia potencji Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) Zaburzenia erekcji i funkcji seksualnych u mężczyzn
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia kreatyniny Często (≥1/100, <1/10) Może wskazywać na zaburzenia funkcji nerek, wymaga monitorowania
Zwiększenie stężenia mocznika Często (≥1/100, <1/10) Związane z metabolizmem białek, może wskazywać na zaburzenia funkcji nerek

Szczególne niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi

Rabdomioliza i jej konsekwencje

Rabdomioliza jest jednym z najpoważniejszych działań niepożądanych fenofibratu, mimo że występuje bardzo rzadko. Charakteryzuje się rozpadem komórek mięśni prążkowanych, co prowadzi do uwalniania mioglobiny do krwioobiegu. Mioglobina jest toksyczna dla nerek i może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Objawami rabdomiolizy są silne bóle mięśniowe, osłabienie, ciemny mocz (kolor herbaty) oraz znaczny wzrost poziomu kinazy kreatynowej (CK) w surowicy.10

Powikłania zakrzepowo-zatorowe

Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Zatorowość płucna jest stanem zagrażającym życiu, wynikającym z zablokowania tętnicy płucnej przez materiał zatorowy (najczęściej skrzeplinę), co prowadzi do zaburzeń oddychania, niewydolności oddechowej, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Zakrzepica żył głębokich charakteryzuje się tworzeniem zakrzepów w żyłach głębokich, najczęściej kończyn dolnych, co może prowadzić do zatorowości płucnej.11

Zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki jest poważnym działaniem niepożądanym fenofibratu. W badaniu FIELD odnotowano statystycznie znaczący wzrost częstości tego powikłania (0,8% vs 0,5% w grupie placebo). Objawami zapalenia trzustki są silny ból w nadbrzuszu, często promieniujący do pleców, nudności, wymioty, gorączka. Stan ten wymaga natychmiastowej hospitalizacji i może stanowić zagrożenie dla życia pacjenta.12

Uszkodzenie wątroby

Fenofibrat może powodować różne zaburzenia funkcji wątroby, począwszy od bezobjawowego wzrostu aktywności aminotransferaz, poprzez kamicę żółciową, aż do zapalenia wątroby i żółtaczki. Powikłania kamicy żółciowej, takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych czy kolka żółciowa, mimo że występują bardzo rzadko, stanowią istotne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i mogą wymagać interwencji chirurgicznej.13

Śródmiąższowe choroby płuc

Śródmiąższowe choroby płuc są grupą schorzeń charakteryzujących się zapaleniem i/lub włóknieniem tkanki śródmiąższowej płuc, co prowadzi do zaburzeń wymiany gazowej i niewydolności oddechowej. Objawy mogą obejmować duszność wysiłkową, suchy kaszel, osłabienie, gorączkę. Mimo nieustalonej częstości występowania, powikłanie to wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalnie ciężki przebieg i możliwość trwałego uszkodzenia płuc.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl