farmakokinetyka tolterodyny

Farmakokinetyka tolterodyny obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tej substancji z organizmu. Tolterodyna to lek przeciwcholinergiczny stosowany głównie w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego, który blokuje receptory muskarynowe w mięśniach wypieracza pęcherza.

Po podaniu doustnym tolterodyna wchłania się szybko, a jej biodostępność wynosi około 17% u osób z szybkim metabolizmem (tzw. extensive metabolizers) i około 65% u osób z wolnym metabolizmem (poor metabolizers). Lek wiąże się z białkami osocza w około 96%. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 1-2 godzinach od podania dla postaci o natychmiastowym uwalnianiu i po 2-6 godzinach dla preparatów o przedłużonym uwalnianiu.

Metabolizm tolterodyny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP2D6 z grupy cytochromu P450, tworząc aktywny metabolit 5-hydroksymetyltolterodynę (5-HMT), który wykazuje działanie farmakologiczne podobne do związku macierzystego. U osób z wolnym metabolizmem proces ten zachodzi przy udziale CYP3A4, co prowadzi do powstawania innych metabolitów. Okres półtrwania leku wynosi około 2-4 godziny u osób z szybkim metabolizmem i 7-10 godzin u osób z wolnym metabolizmem.

Wydalanie tolterodyny zachodzi głównie przez nerki (około 77% dawki), przy czym mniej niż 1% leku jest wydalane w postaci niezmienionej. Pozostała część (około 17%) jest wydalana z kałem. Znajomość tych parametrów farmakokinetycznych jest istotna przy dostosowywaniu dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz przy stosowaniu leku wraz z inhibitorami CYP2D6 i CYP3A4.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tolzurin 2 mg

Tolzurin, zawierający tolterodyny winian w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na jego skuteczność terapeutyczną. Maksymalne stężenia tolterodyny w surowicy osiągane są po około 4 godzinach (zakres 2-6 h), a pozorny okres półtrwania wynosi około 6 godzin u osób intensywnie metabolizujących (CYP2D6+) i około 10 godzin u osób wolno metabolizujących (CYP2D6-). Stan stacjonarny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania. Biodostępność kapsułek wynosi 17% u osób intensywnie metabolizujących i 65% u wolno metabolizujących, co wynika z różnic w metabolizmie pierwszego przejścia katalizowanym przez enzym CYP2D6. Tolterodyna i jej aktywny metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z orosomukoidem, z frakcją niezwiązaną odpowiednio 3,7% i 36%, a objętość dystrybucji wynosi 113 L, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek.
biodostępność tolterodyny, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, farmakokinetyka tolterodyny, fenotyp metaboliczny, GFR, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klirens całkowity, klirens inuliny, kwas 5′-karboksylowy, kwaśna α1-glikoproteina, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, N-dealkilowana tolterodyna, N-dealkilowany kwas 5-karboksylowy, niedobór enzymu CYP2D6, objętość dystrybucji, okres półtrwania, orosomukoid, stan stacjonarny, stężenie tolterodyny, substancja czynna, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tolterodyny winian
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Titlodine 4 mg

Tolterodyna w postaci winianu, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (2 mg i 4 mg), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, w tym wolniejszym wchłanianiem i osiąganiem maksymalnego stężenia w surowicy po około 4 godzinach (zakres 2-6 godzin). Pozorny okres półtrwania wynosi około 6 godzin u osób intensywnie metabolizujących (z aktywnym CYP2D6) oraz około 10 godzin u osób wolno metabolizujących (brak aktywności CYP2D6). Biodostępność bezwzględna wynosi 17% u intensywnie metabolizujących i 65% u wolno metabolizujących. Tolterodyna i jej aktywny metabolit 5-hydroksymetylowy wykazują wysokie powinowactwo do białek osocza (frakcja niezwiązana odpowiednio 3,7% i 36%), a objętość dystrybucji wynosi 113 litrów. Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2D6 (hydroksylacja) i CYP3A4 (dealkilacja), a wydalanie następuje głównie z moczem (77%) i w mniejszym stopniu z kałem (17%).
biodostępność bezwzględna, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, dysfagia, ekspozycja AUC, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, farmakokinetyka tolterodyny, fenotyp metaboliczny, frakcja niezwiązana, klirens całkowity, klirens inuliny, kwas 5′-karboksylowy, marskość wątroby, metabolizm intensywny, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wolny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, orosomukoid, powinowactwo do białek osocza, przedłużone uwalnianie, ugrupowanie farmakologicznie czynne, winian tolterodyny, zaburzenia czynności nerek, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Uroflow 2 2 mg

Tolterodyna, substancja czynna preparatu Uroflow, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w surowicy w ciągu 1-3 godzin. Okres półtrwania wynosi 2-3 godziny u pacjentów z nasilonym metabolizmem (obecność enzymu CYP2D6) oraz około 10 godzin u osób z wolnym metabolizmem (brak CYP2D6). Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi odpowiednio 17% i 65%. Tolterodyna podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, głównie przez CYP2D6 do aktywnego metabolitu 5-hydroksymetylowego, który wykazuje równoważną aktywność farmakologiczną. U osób z wolnym metabolizmem głównym szlakiem jest CYP3A4 prowadzący do nieaktywnych metabolitów. Klirens ogólnoustrojowy u pacjentów z nasilonym metabolizmem wynosi około 30 l/h, natomiast u osób z wolnym metabolizmem jest znacznie zredukowany, co skutkuje około 7-krotnym wzrostem stężenia tolterodyny w surowicy. Pomimo różnic w metabolizmie, całkowity wpływ farmakologiczny (AUC) niezwiązanej tolterodyny i jej metabolitu jest podobny, co przekłada się na zbliżone bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, enzym CYP2D6, farmakokinetyka tolterodyny, fenotyp metaboliczny, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, liniowość farmakokinetyki, marskość wątroby, metabolit 5-hydroksymetylowy, metabolit N-dealkilowany, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, orosomukoid, stan stacjonarny, tolterodyna wodorowinian, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Uroflow 1 1 mg

Tolterodyna wodorowinian, substancja czynna leku Uroflow, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym w ciągu 1-3 godzin. Okres półtrwania tolterodyny jest zależny od fenotypu metabolicznego pacjenta: wynosi 2-3 godziny u osób z nasilonym metabolizmem (aktywność enzymu CYP2D6) oraz około 10 godzin u pacjentów z wolnym metabolizmem (brak aktywności CYP2D6). Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi odpowiednio 17% i 65%. Tolterodyna i jej aktywny metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z orosomukoidem, a ich frakcje niezwiązane stanowią 3,7% i 36%. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez CYP2D6, z wytworzeniem aktywnego metabolitu 5-hydroksymetylowego, który wykazuje równoważną siłę działania farmakologicznego. U osób z wolnym metabolizmem głównym szlakiem jest dealkilacja przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów. Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 30 l/h u osób z nasilonym metabolizmem i jest znacznie zredukowany u osób ze słabym metabolizmem, co skutkuje około 7-krotnym wzrostem stężenia tolterodyny w surowicy.
ciężkie zaburzenia czynności nerek, działanie farmakologiczne, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, farmakokinetyka tolterodyny, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, kwaśna glikoproteina α1, marskość wątroby, metabolit 5-hydroksymetylowy, metabolizm wątrobowy, nasilony metabolizm, objętość dystrybucji, orosomukoid, słaby metabolizm, tolterodyna N-dealkilowana, tolterodyna wodorowinian, zaburzenia czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Tolzurin 4 mg

Tolterodyna, substancja czynna preparatu Tolzurin, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które należy uwzględnić w terapii skojarzonej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy), zwłaszcza u pacjentów z obniżoną aktywnością CYP2D6, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia tolterodyny w surowicy i potencjalnego przedawkowania. Fluoksetyna, silny inhibitor CYP2D6, nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z tolterodyną, co wynika z równoważnej aktywności terapeutycznej tolterodyny i jej metabolitu 5-hydroksymetylotolterodyny. Ponadto, tolterodyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwmuskarynowych (np. solifenacyna, darifenacyna) oraz osłabiać skuteczność leków prokinetycznych (metoklopramid, cyzapryd), co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej modyfikacji terapii.
agonista cholinergiczny, antybiotyk makrolidowy, betanechol, cyzapryd, doustny antykoagulant, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie przeciwmuskarynowe, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakokinetyka tolterodyny, fluoksetyna, hydroksymetylotolterodyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu cytochromu P450, inhibitor proteazy, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmuskarynowy, metoklopramid, nudności i wymioty, oksybutynina, ośrodkowy układ nerwowy, receptor muskarynowy, solifenacyna, substancja czynna, suchość jamy ustnej, tolterodyna, układ cholinergiczny, warfaryna, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Uroflow SR 4 mg

Tolterodyna, zawarta w preparacie Uroflow SR (4 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 4 godzinach (zakres 2-6 godzin) i okresem półtrwania wynoszącym około 6 godzin u osób z nasilonym metabolizmem oraz około 10 godzin u pacjentów z powolnym metabolizmem (brak enzymu CYP2D6). Stan stacjonarny osiągany jest po 4 dniach stosowania. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 17% u osób z nasilonym metabolizmem i 65% u osób z powolnym metabolizmem. Tolterodyna i jej aktywny metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z białkiem osoczowym orosomukoidem, z frakcją niezwiązaną odpowiednio 3,7% i 36%. Objętość dystrybucji wynosi 113 l, co wskazuje na szerokie rozprzestrzenianie się leku w tkankach. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem CYP2D6, a u osób z powolnym metabolizmem dochodzi do alternatywnego szlaku przez CYP3A4, prowadzącego do nieaktywnych metabolitów.
AUC, biodostępność tolterodyny, CYP3A4, dostępność biologiczna, działanie terapeutyczne, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP2D6, farmakokinetyka tolterodyny, fenotyp metaboliczny, GFR, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, kwas 5′-karboksylowy, marskość wątroby, metabolit 5-hydroksymetylowy, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, orosomukoid, przedłużone uwalnianie, stan stacjonarny, substancja czynna, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Uroflow SR 4 mg

Tolterodyna, substancja czynna preparatu Uroflow SR, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy), które mogą znacząco zwiększać stężenie tolterodyny w osoczu, zwłaszcza u pacjentów z wolnym metabolizmem CYP2D6, co zwiększa ryzyko toksyczności. Jednoczesne stosowanie tych inhibitorów jest niewskazane. Tolterodyna nie wykazuje istotnych interakcji z fluoksetyną (silnym inhibitorem CYP2D6), warfaryną oraz doustnymi produktami antykoncepcyjnymi zawierającymi etynyloestradiol i lewonorgestrel. Ponadto, lek nie wpływa na metabolizm innych leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 i 1A2, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych w tych zakresach.
agonista receptora muskarynowego, antybiotyk makrolidowy, antykoagulant, cyzapryd, doustny produkt antykoncepcyjny, efekt sedatywny, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakokinetyka tolterodyny, fluoksetyna, hydroksymetylotolterodyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymatyczny, inhibitor proteazy, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lewonorgestrel, metoklopramid, perystaltyka przewodu pokarmowego, powolny metabolizm CYP2D6, tolterodyna, warfaryna, właściwość przeciwmuskarynowa, zaburzenie poznawcze, zakażenie HIV

farmakokinetyka tolterodyny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Tolzurin 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Titlodine 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Uroflow 2 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Uroflow 1 1 mg

Interakcje leku – Tolzurin 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Uroflow SR 4 mg

Interakcje leku – Uroflow SR 4 mg