ryfabutin
Ryfabutin to półsyntetyczny antybiotyk należący do grupy ryfamycyn, stosowany głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez prątki kwasoodporne. Lek wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy RNA bakterii, blokując podjednostkę β polimerazy RNA.
Głównym wskazaniem do stosowania ryfabutyny są zakażenia wywołane przez kompleks Mycobacterium avium (MAC) u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie u osób z HIV/AIDS. Lek jest również używany w schematach leczenia zakażeń Mycobacterium tuberculosis, zwłaszcza w przypadkach oporności na ryfampicynę lub gdy występują interakcje lekowe uniemożliwiające zastosowanie ryfampicyny.
W porównaniu do ryfampicyny, ryfabutyna ma mniej interakcji z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, co czyni ją cenną opcją terapeutyczną u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwretrowirusowe. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przebarwienia skóry i płynów ustrojowych oraz zapalenie błony naczyniowej oka.