wchłanianie dazatynibu
Dazatynib to inhibitor kinazy tyrozynowej stosowany głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia. Wchłanianie dazatynibu zachodzi przede wszystkim w przewodzie pokarmowym, gdzie lek podlega absorpcji po podaniu doustnym.
Proces wchłaniania dazatynibu charakteryzuje się zmienną biodostępnością, która wynosi około 14-34%. Na wchłanianie leku istotny wpływ ma pH soku żołądkowego – wyższe pH (środowisko zasadowe) znacząco zmniejsza absorpcję dazatynibu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie leków zmniejszających kwasowość żołądka, takich jak inhibitory pompy protonowej czy leki z grupy H2-blokerów, może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii.
Spożywanie posiłków, szczególnie wysokotłuszczowych, może zwiększać biodostępność dazatynibu nawet o 14%. Lek po wchłonięciu wiąże się w wysokim stopniu z białkami osocza (około 96%) i wykazuje obszerną dystrybucję tkankową. Dazatynib jest substancją lipofilną, co umożliwia mu przekraczanie bariery krew-mózg i działanie również w ośrodkowym układzie nerwowym.
Metabolizm dazatynibu zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP3A4, co stwarza ryzyko interakcji z innymi lekami metabolizowanymi przez ten sam cytochrom. Znajomość mechanizmów wchłaniania dazatynibu ma kluczowe znaczenie dla optymalizacji dawkowania i skuteczności terapii u pacjentów onkologicznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Dazatynib, substancja czynna leku Dasatinib Stada, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja na lek (AUC) wykazuje proporcjonalność do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Obecność pokarmu, zwłaszcza bogatotłuszczowego, powoduje niewielki wzrost AUC (14-21%), który nie jest klinicznie istotny. Dazatynib wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania u dorosłych wynosi około 5-6 godzin, a klirens pozorny po podaniu doustnym to 363,8 l/godz. (CV 81,3%). Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (85% dawki w kale), z minimalnym wydalaniem przez nerki (4% dawki w moczu).
AUC, białaczka, CYP3A4, cytochrom P450, dazatynib, eliminacja dazatynibu, farmakokinetyka dazatynibu, guzy lite, klirens, metabolity, metabolizm dazatynibu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, radioaktywność, stężenie maksymalne, Tmax, wchłanianie dazatynibu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna -
Leksykon leków
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Ekspozycja na lek (AUCτ) rośnie niemal liniowo w zakresie dawek 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Obecność pokarmu wpływa na farmakokinetykę, zwiększając AUC o 14-21% w zależności od rodzaju posiłku, jednak zmienność ekspozycji jest mniejsza przy podawaniu z posiłkiem wysokotłuszczowym (CV=32%) niż na czczo (CV=47%). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (średnio 2505 l, CV=93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez CYP3A4, a okres półtrwania wynosi 5-6 godzin, z klirensem pozornym 363,8 l/h (CV=81,3%). Eliminacja następuje głównie z kałem (85% radioaktywności), z minimalnym wydalaniem nerkowym (4%).
białko osocza, biodostępność, chromosom Philadelphia, Cmax, CYP3A4, dazatynib, dystrybucja leku, ekspozycja na lek, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, interakcja lekowa, klirens, metabolit, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, wchłanianie dazatynibu, współczynnik zmienności, wydalanie leku, zaburzenie czynności wątroby
