współczynnik czasu protrombinowego

Współczynnik czasu protrombinowego (INR – International Normalized Ratio) to standaryzowana metoda pomiaru funkcji zewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia krwi. Wartość INR powstaje przez normalizację czasu protrombinowego (PT) pacjenta względem standardowego czasu kontrolnego, z uwzględnieniem współczynnika czułości odczynnika (ISI). INR umożliwia porównywanie wyników badań wykonanych w różnych laboratoriach przy użyciu różnych odczynników.

Wskaźnik INR jest przede wszystkim stosowany do monitorowania leczenia przeciwzakrzepowego antagonistami witaminy K (np. warfaryną). Prawidłowa wartość INR u osób nieleczonych przeciwzakrzepowo wynosi około 0,8-1,2. Dla pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty przedział terapeutyczny INR najczęściej mieści się w zakresie 2,0-3,0, choć w niektórych przypadkach (np. mechaniczne zastawki serca) może wynosić 2,5-3,5.

Systematyczne monitorowanie INR jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka powikłań krwotocznych. Zbyt niskie wartości INR zwiększają ryzyko zakrzepicy, natomiast zbyt wysokie wartości wiążą się z podwyższonym ryzykiem krwawień. Na wartość INR mogą wpływać interakcje lekowe, zmiany w diecie (szczególnie zawartość witaminy K), choroby współistniejące oraz niektóre suplementy ziołowe.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl