niedodma pęcherzyków płucnych
Niedodma pęcherzyków płucnych (atelectasis) to stan patologiczny polegający na zapadnięciu się części lub całego płuca, co prowadzi do zmniejszenia lub całkowitego zaniku wypełnienia pęcherzyków płucnych powietrzem. W rezultacie dochodzi do znacznego ograniczenia powierzchni wymiany gazowej i upośledzenia funkcji oddechowej.
Wyróżnia się kilka typów niedodmy: obturacyjną (spowodowaną niedrożnością oskrzeli), kompresyjną (wywołaną uciskiem z zewnątrz), resorpcyjną (związaną z wchłanianiem powietrza z pęcherzyków przy niedrożności oskrzela) oraz z pociągania (na skutek zmian w opłucnej). Najczęstsze przyczyny to zatkanie dróg oddechowych (ciało obce, śluz, guz), ucisk z zewnątrz (płyn w opłucnej, odma), pooperacyjne ograniczenie ruchów oddechowych oraz długotrwałe unieruchomienie pacjenta.
Diagnostyka niedodmy obejmuje badanie RTG klatki piersiowej, tomografię komputerową oraz badania czynnościowe płuc. W obrazie klinicznym dominują duszność, kaszel, sinica oraz osłabienie szmeru pęcherzykowego po stronie zmiany. Leczenie jest ukierunkowane przede wszystkim na usunięcie przyczyny (np. odessanie wydzieliny, usunięcie ciała obcego), fizjoterapię oddechową, tlenoterapię oraz w ciężkich przypadkach wspomaganie oddychania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tlen medyczny Messer nie mniej niż 99,5% obj.
Tlen medyczny Messer o stężeniu ≥99,5% (V/V) może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie przy długotrwałej tlenoterapii lub wysokich stężeniach tlenu (>70%). Do najpoważniejszych należą zaburzenia neurologiczne, takie jak narkoza dwutlenkowowęglowa z utratą przytomności, hipoksja następowa u pacjentów z przewlekłą hiperkapnią oraz zatrucie tlenem (efekt Paula Berta) objawiające się uogólnionymi drgawkami. W układzie oddechowym obserwuje się niedodmę pęcherzyków płucnych, podrażnienie dróg oddechowych (dyskomfort krtani, obrzęk błony śluzowej nosa, suchy kaszel, zapalenie oskrzeli) oraz zaburzenia słuchu (ból ucha, zablokowanie trąbki słuchowej). Ponadto mogą wystąpić bóle zamostkowe i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (utrata łaknienia, nudności, wymioty), zmniejszenie pojemności życiowej płuc, przeczulice oraz zaburzenia psychiczne, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
ból zamostkowy, drgawki uogólnione, efekt Paula Berta, gaz medyczny skroplony, hipoksja następowa, krótkowzroczność, narkoza dwutlenkowowęglowa, niedodma pęcherzyków płucnych, obrzęk błony śluzowej nosa, podrażnienie dróg oddechowych, pojemność życiowa, przewlekła hiperkapnia, tlen medyczny, tlenoterapia, zablokowanie trąbki słuchowej, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaćma, zapalenie oskrzeli, zatrucie tlenem, zmniejszenie pola widzenia, zwłóknienie zasoczewkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tlen medyczny Spawmet nie mniej niż 99,5 % objętości
Tlenoterapia, mimo swojej skuteczności, niesie ryzyko licznych działań niepożądanych, szczególnie przy wysokich stężeniach tlenu (>40% u noworodków, >70% u dorosłych) oraz długotrwałej ekspozycji. W układzie oddechowym obserwuje się podrażnienie dróg oddechowych, niedodmę pęcherzyków płucnych oraz redukcję pojemności życiowej płuc, co może prowadzić do zaburzeń wymiany gazowej i zmniejszenia wydolności oddechowej. Wysokie stężenia tlenu mogą wywołać poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak zatrucie tlenem (efekt Paula Berta) objawiające się uogólnionymi drgawkami, narkozę dwutlenkową z utratą przytomności, przeczulicę oraz zaburzenia psychiczne. U noworodków, zwłaszcza wcześniaków, istnieje ryzyko zwłóknienia zasoczewkowego przy stężeniu tlenu w inkubatorze przekraczającym 40%.
ból zamostkowy, drgawki uogólnione, efekt Paula Berta, hipoksja następcza, krótkowzroczność, narkoza dwutlenkowa, niedodma pęcherzyków płucnych, podrażnienie dróg oddechowych, pojemność płuc, pojemność życiowa płuc, pole widzenia, przeczulica, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywne formy tlenu, retencja CO₂, stres oksydacyjny, tlen medyczny, tlenoterapia, trąbka słuchowa, wymiana gazowa, zaćma, zapalenie oskrzeli, zatrucie tlenem, zwłóknienie zasoczewkowe