oporność wieloantybiotykowa

Oporność wieloantybiotykowa (MDR – Multi-Drug Resistance) to zjawisko nabywania przez drobnoustroje zdolności do przetrwania w obecności wielu różnych antybiotyków, które normalnie hamowałyby ich wzrost lub powodowały śmierć. Zgodnie z definicją WHO, patogen uznaje się za wielooporny, gdy wykazuje oporność na co najmniej jeden antybiotyk z trzech lub więcej grup antybiotyków.

Mechanizmy MDR obejmują modyfikacje genetyczne, które mogą być przekazywane między mikroorganizmami, także różnych gatunków. Bakterie mogą nabywać oporność poprzez mutacje chromosomalne lub transfer genów oporności za pomocą plazmidów, transpozonów czy integronu. Główne mechanizmy molekularne to produkcja enzymów inaktywujących antybiotyki (np. beta-laktamazy), modyfikacja miejsca docelowego działania leku, zmiana przepuszczalności błony komórkowej oraz aktywne usuwanie antybiotyku z komórki za pomocą pomp efflux.

Kliniczne znaczenie MDR jest ogromne – patogeny wielooporne znacząco ograniczają możliwości terapeutyczne, zwiększają śmiertelność, wydłużają hospitalizację i podwyższają koszty leczenia. Szczególnie niebezpieczne są tzw. „superbakterie” jak MRSA, VRE, bakterie wytwarzające ESBL czy NDM-1, oraz XDR (extensively drug-resistant) i PDR (pandrug-resistant) mikroorganizmy, wobec których dostępne opcje terapeutyczne są skrajnie ograniczone lub nieistniejące.

Przeciwdziałanie rozprzestrzenianiu MDR wymaga wielokierunkowych działań, w tym racjonalnej antybiotykoterapii zgodnej z zasadami stewardship, skutecznej kontroli zakażeń, nadzoru epidemiologicznego oraz intensyfikacji badań nad nowymi związkami przeciwdrobnoustrojowymi i alternatywnymi metodami leczenia infekcji.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl