bezkwaśność żołądkowa

Bezkwaśność żołądkowa (achlorhydria) to stan chorobowy charakteryzujący się brakiem lub znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Prowadzi to do zaburzenia procesu trawienia i może być objawem różnych chorób przewodu pokarmowego.

Przyczyny bezkwaśności żołądkowej są różnorodne i obejmują przewlekłe zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zakażenie Helicobacter pylori, chorobę Addisona-Biermera (niedokrwistość złośliwą), autoimmunologiczne zapalenie żołądka, stan po gastrektomii, a także długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej. W niektórych przypadkach bezkwaśność może mieć podłoże genetyczne.

Diagnostyka bezkwaśności żołądkowej opiera się na badaniach endoskopowych z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, pomiarze pH soku żołądkowego oraz teście stymulacji pentagastryną. Dodatkowo zaleca się oznaczenie przeciwciał przeciwko komórkom okładzinowym oraz czynnikowi wewnętrznemu Castle’a.

Konsekwencje nieleczonej bezkwaśności żołądkowej mogą być poważne. Niedobór kwasu solnego prowadzi do upośledzenia wchłaniania witaminy B12, żelaza i wapnia, co może skutkować niedokrwistością, osteoporozą i innymi zaburzeniami metabolicznymi. Ponadto zwiększa się ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego oraz rozwoju nowotworów żołądka ze względu na zmniejszoną barierę ochronną przed patogenami.

Leczenie bezkwaśności żołądkowej jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz suplementację brakujących składników odżywczych. W przypadku niedoboru witaminy B12 stosuje się jej parenteralne podawanie. Zaleca się również regularną kontrolę endoskopową z uwagi na zwiększone ryzyko rozwoju raka żołądka u pacjentów z przewlekłą bezkwaśnością.