hiperamonemia z encefalopatią

Hiperamonemia z encefalopatią to poważny stan kliniczny charakteryzujący się podwyższonym stężeniem amoniaku we krwi (hiperamonemia) prowadzącym do dysfunkcji mózgu (encefalopatia). Amoniak jest produktem ubocznym metabolizmu białek, który w normalnych warunkach jest przekształcany w mocznik w wątrobie i wydalany przez nerki.

Główne przyczyny hiperamonemii obejmują zaburzenia cyklu mocznikowego (wrodzone błędy metabolizmu), ciężkie choroby wątroby (marskość, niewydolność wątroby), zespół Reye’a, niektóre leki (kwas walproinowy, asparaginaza), infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie produkujące ureazę oraz nadmierne spożycie białka u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby.

Objawy encefalopatii hiperamonemicznej obejmują zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zmiany zachowania, dezorientację, ataksję, drgawki i obrzęk mózgu. W ciężkich przypadkach może prowadzić do trwałego uszkodzenia mózgu lub śmierci. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia amoniaku we krwi, testach funkcji wątroby, badaniach obrazowych mózgu i specjalistycznych testach metabolicznych.

Leczenie hiperamonemii z encefalopatią wymaga natychmiastowej interwencji. Obejmuje ono zmniejszenie produkcji amoniaku poprzez ograniczenie podaży białka, usuwanie nadmiaru amoniaku za pomocą leków wiążących (benzoesany, fenylomaślan), hemodializę w ciężkich przypadkach oraz leczenie przyczyn podstawowych. W przypadku wrodzonych zaburzeń cyklu mocznikowego może być konieczna długoterminowa dieta niskobiałkowa i suplementacja niezbędnych aminokwasów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl