nadwzroczność krzywiznowa
Nadwzroczność krzywiznowa (inaczej hyperopia krzywizny) jest wadą refrakcji oka, która powstaje wskutek zbyt małej krzywizny rogówki lub soczewki. W normalnych warunkach promienie świetlne, po przejściu przez układ optyczny oka, skupiają się dokładnie na siatkówce. W przypadku nadwzroczności krzywiznowej punkt skupienia znajduje się za siatkówką, co powoduje nieostre widzenie obiektów znajdujących się blisko.
Główną przyczyną tej wady jest zbyt mała moc łamiąca układu optycznego oka, spowodowana zmniejszoną krzywiznąprzednią rogówki lub soczewki. Objawami nadwzroczności krzywiznowej są najczęściej nieostre widzenie z bliska, szybkie męczenie się oczu podczas czytania, bóle głowy, a u dzieci może prowadzić do zeza akomodacyjnego. W przeciwieństwie do nadwzroczności osiowej, która wynika ze zbyt krótkiej gałki ocznej, nadwzroczność krzywiznowa związana jest wyłącznie z parametrami optycznymi elementów łamiących światło.
Diagnostyka nadwzroczności krzywiznowej obejmuje badanie refrakcji oka, keratometrię oraz topografię rogówki. Leczenie polega głównie na korekcji okularowej lub soczewkami kontaktowymi o odpowiedniej mocy dodatniej. W niektórych przypadkach, szczególnie przy wysokich wartościach wady, rozważyć można zabiegi chirurgiczne, takie jak laserowa korekcja wzroku metodą LASIK lub implantacja soczewek wewnątrzgałkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadwzroczność – Patofizjologia i mechanizm
Nadwzroczność (hipermetropia) to wada refrakcji oka, w której promienie świetlne skupiają się za siatkówką, co skutkuje niewyraźnym widzeniem obiektów bliskich przy zachowanej względnej ostrości widzenia odległego. Patomechanizm obejmuje głównie skrócenie osi przednio-tylnej gałki ocznej (zmniejszenie długości osiowej o 1 mm odpowiada około 3 dioptriom nadwzroczności) oraz spłaszczenie rogówki lub soczewki (zwiększenie promienia krzywizny o 1 mm powoduje około 6 dioptrii nadwzroczności). Akomodacja odgrywa kluczową rolę kompensacyjną, szczególnie u młodszych pacjentów, jednak wraz z wiekiem jej efektywność maleje, co prowadzi do ujawnienia objawów. Nadwzroczność klasyfikuje się na osiową, krzywiznową, wskaźnikową, funkcjonalną oraz z powodu braku soczewki, a także na bezwzględną, fakultatywną, jawną i utajoną w zależności od zdolności akomodacyjnej. Nieleczona nadwzroczność może prowadzić do powikłań takich jak zez akomodacyjny, amblyopia, asthenopia oraz przewlekła jaskra.
akomodacja, asthenopia, atropina, bezsoczewkowość, chirurgia refrakcyjna, długość osiowa oka, LASIK, mięsień rzęskowy, nadwzroczność, nadwzroczność krzywiznowa, nadwzroczność osiowa, nadwzroczność wskaźnikowa, niedowidzenie, rogówka, siatkówka, soczewka wewnątrzgałkowa, środek cykloplegiczny, starczowzroczność, teoria Helmholtza, wymiana soczewki refrakcyjnej, zez