markery obrotu kostnego

Markery obrotu kostnego to biochemiczne substancje uwalniane podczas procesów tworzenia i degradacji tkanki kostnej, które można wykryć w surowicy krwi lub moczu. Dzielą się na markery kościotworzenia (np. osteokalcyna, frakcja kostna fosfatazy alkalicznej, propeptydy kolagenu typu I) oraz markery resorpcji kości (np. C- i N-telopeptyd kolagenu typu I, deoksypirydynolina).

Oznaczanie markerów obrotu kostnego ma istotne znaczenie w diagnostyce i monitorowaniu chorób metabolicznych kości, zwłaszcza osteoporozy. Podwyższone stężenia markerów resorpcji kości mogą wskazywać na zwiększone ryzyko złamań, nawet przy prawidłowych wynikach densytometrii. Badanie to jest również przydatne w monitorowaniu skuteczności leczenia – obniżenie stężenia markerów resorpcji o 30-70% w ciągu 3-6 miesięcy terapii antyresorpcyjnej wskazuje na dobrą odpowiedź na leczenie.

Interpretacja wyników powinna uwzględniać czynniki wpływające na metabolizm kostny, takie jak wiek, płeć, status menopauzalny, pory dnia (występuje rytm dobowy), funkcja nerek czy przyjmowane leki. Nowoczesne metody oznaczania markerów obrotu kostnego obejmują techniki immunoenzymatyczne (ELISA) oraz wysokoczułe metody chromatograficzne sprzężone ze spektrometrią mas.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl