kamienie wapniowo-szczawianowe

Kamienie wapniowo-szczawianowe to najczęstszy typ kamieni nerkowych, stanowiący około 80% wszystkich przypadków kamicy układu moczowego. Powstają one w wyniku krystalizacji szczawianu wapnia w moczu, gdy jego stężenie przekracza poziom rozpuszczalności. Proces ten może być wywołany przez zwiększone wydalanie wapnia z moczem (hiperkalciuria), nadmierne wydalanie szczawianów (hiperoksaluria) lub obniżone stężenie naturalnych inhibitorów krystalizacji, takich jak cytrynian.

Do głównych czynników ryzyka powstawania kamieni wapniowo-szczawianowych należą: odwodnienie, dieta bogata w szczawiany (szpinak, rabarbar, kakao), nadmierna podaż białka zwierzęcego, wysokie spożycie soli, nadmierna suplementacja witaminy C oraz zaburzenia metaboliczne (np. pierwotna nadczynność przytarczyc, sarkoidoza, nerkowa kwasica cewkowa). Genetyczne predyspozycje również odgrywają istotną rolę w patogenezie tego schorzenia.

Diagnostyka kamieni wapniowo-szczawianowych opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa), analizie składu wydalonych kamieni oraz badaniach biochemicznych moczu. W leczeniu stosuje się zwiększenie podaży płynów (powyżej 2,5 litra dziennie), modyfikację diety, a w przypadkach nawracających – farmakoterapię (tiazydy, cytrynian potasu). Kamienie większych rozmiarów mogą wymagać interwencji urologicznej (ESWL, PCNL, URS).

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl