moczówka prosta nerkopochodna
Moczówka prosta nerkopochodna (ang. nephrogenic diabetes insipidus, NDI) to rzadkie schorzenie charakteryzujące się niewrażliwością nerek na działanie wazopresyny (ADH). Prowadzi to do zaburzenia zdolności nerek do zagęszczania moczu i skutkuje wydalaniem dużych ilości rozcieńczonego moczu, często przekraczających 3-4 litry na dobę.
Choroba może występować w formie wrodzonej (pierwotnej) lub nabytej (wtórnej). Postać wrodzona najczęściej dziedziczy się w sposób sprzężony z chromosomem X i związana jest z mutacją w genie kodującym receptor V2 dla wazopresyny. Formy nabyte mogą rozwijać się w przebiegu chorób nerek, hipokaliemii, hiperkalcemii, stosowania niektórych leków (m.in. litu, amfoterycyny B, demeklocykliny) czy po zabiegach chirurgicznych.
Objawy kliniczne obejmują poliurię, polidypsję, nykturia oraz odwodnienie. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma test odwodnieniowy oraz próba z desmopresyną, które pozwalają na różnicowanie z centralną moczówką prostą. Leczenie obejmuje eliminację przyczyny (jeśli to możliwe), stosowanie diety niskosodowej, ograniczenie spożycia białka oraz farmakoterapię – tiazydy, indometacyna, amiloryd. Rokowanie zależy od etiologii i skuteczności terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Cyklofosfamid, lek cytotoksyczny z grupy oksazafosforyn, stosowany w onkologii i reumatologii, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ściswego monitorowania. Najpoważniejsze z nich to mielosupresja, manifestująca się leukopenią, neutropenią (bardzo rzadko), gorączką neutropeniczną (często), małopłytkowością i niedokrwistością (niezbyt często). Immunosupresja zwiększa ryzyko infekcji, w tym zapalenia płuc i posocznicy (niezbyt często). Długoterminowo obserwuje się ryzyko nowotworów wtórnych, takich jak ostra białaczka, zespół mielodysplastyczny (rzadko), rak pęcherza moczowego i inne nowotwory lite (częstość nieznana). Charakterystyczne są także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (niezbyt często) i wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, arytmia komorowa, azoospermia, brak miesiączki, chłoniak nieziarniczy, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba wenookluzyjna wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zarostowa żył płucnych, cyklofosfamid, drgawki, działanie teratogenne, encefalopatia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, hiponatremia, jadłowstręt, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie jelit, krwotoczne zapalenie pęcherza, leukopenia, limfopenia, łysienie, makrohematuria, małopłytkowość, martwica kanalików nerkowych, mielosupresja, migotanie komór, migotanie przedsionków, mikrohematuria, moczówka prosta nerkopochodna, neuralgia, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niepłodność, niewydolność jajników, niewydolność serca, nowotwór wtórny, obrzęk płuc, oksazafosforyna, oligospermia, osłabienie spermatogenezy, ostra białaczka, ostre zapalenie trzustki, parestezja, polineuropatia, posocznica, rak pęcherza moczowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zaburzenia owulacji, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepica żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie wątroby, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół mielodysplastyczny, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, żółtaczka, zwłóknienie płuc