kortykosteroid nadnerczowy
Kortykosteroid nadnerczowy to hormon steroidowy produkowany przez korę nadnerczy, która jest zewnętrzną częścią gruczołu nadnerczowego. Do głównych kortykosteroidów nadnerczowych należą glikokortykosteroidy (np. kortyzol) oraz mineralokortykosteroidy (np. aldosteron), które odgrywają kluczową rolę w regulacji metabolizmu, odpowiedzi immunologicznej i gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu.
Kortyzol, będący najważniejszym glikokortykosteroidem, uczestniczy w metabolizmie węglowodanów, białek i tłuszczów, działa przeciwzapalnie i immunosupresyjnie. Aldosteron, główny mineralokortykosteroid, reguluje równowagę sodu i potasu oraz gospodarkę wodną organizmu, wpływając na ciśnienie tętnicze krwi. Zaburzenia produkcji kortykosteroidów nadnerczowych mogą prowadzić do chorób takich jak zespół Cushinga (nadmiar kortyzolu) czy choroba Addisona (niedobór kortyzolu).
W praktyce klinicznej syntetyczne kortykosteroidy nadnerczowe są szeroko stosowane jako leki o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym w terapii wielu chorób, w tym schorzeń autoimmunologicznych, alergicznych, zapalnych, a także w leczeniu niewydolności kory nadnerczy. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek tych leków może jednak wiązać się z licznymi działaniami niepożądanymi, w tym osteoporozą, nadciśnieniem, hiperglikemią czy supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hemkortin-HC 10 mg + 10 mg
Preparat Hemkortin-HC w formie czopków zawiera 10 mg octanu hydrokortyzonu oraz 10 mg jednowodnego siarczanu cynku, których synergistyczne działanie zapewnia wielokierunkowy efekt terapeutyczny miejscowy. Hydrokortyzon, będący aktywnym kortykosteroidem, wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwuczuleniowe, przeciwobrzękowe oraz przeciwświądowe poprzez stabilizację błon lizosomalnych, zmniejszenie przepuszczalności naczyń oraz hamowanie migracji leukocytów. Jego farmakodynamika może ulegać modyfikacjom w zależności od postaci farmaceutycznej, składu substancji pomocniczych oraz stanu uszkodzenia tkanek. Siarczan cynku pełni funkcję składnika ściągającego, wytrącając białka na powierzchni błon śluzowych, co tworzy warstwę ochronną i wzmacnia działanie przeciwzapalne oraz przeciwobrzękowe hydrokortyzonu.
biodostępność leku, błona lizosomalna, czopek doodbytniczy, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwuczuleniowe, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, Hemkortin-HC, hydrokortyzon, kora nadnerczy, kortykosteroid nadnerczowy, kortyzon, mediator zapalny, octan hydrokortyzonu, siarczan cynku, siarczan cynku jednowodny, śródbłonek naczyniowy, synergizm lekowy, wysięk, wytrącanie białek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fungizone 50 mg
Amfoterycyna B (Fungizone) jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym podawanym dożylnie, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które występują bardzo często, często lub z nieznaną częstością. Do najczęstszych objawów należą: dreszcze i gorączka (występujące w ciągu 15-20 minut od rozpoczęcia infuzji), nudności i wymioty, niedociśnienie, duszność oraz nefrotoksyczność manifestująca się azotemią, hipostenurią, kwasicą kanalików nerkowych i zwapnieniami. Często obserwuje się także hipokaliemię, hipomagnezemię, niedokrwistość oraz nieprawidłową czynność wątroby. Nefrotoksyczność jest szczególnie istotna klinicznie, zwłaszcza przy dawkach skumulowanych powyżej 5 g, a jej ryzyko wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków. W celu poprawy tolerancji amfoterycyny B zaleca się stosowanie leków przeciwgorączkowych (np. kwasu acetylosalicylowego, paracetamolu), przeciwhistaminowych, przeciwwymiotnych, petydyny (25-50 mg i.v.) oraz krótkotrwałych dawek kortykosteroidów nadnerczowych podawanych dożylnie.
agranulocytoza, amfoterycyna B, anafilaksja, arytmia, azotemia, bezmocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, ból żołądka, drgawki, duszność, encefalopatia, eozynofilia, Fungizone, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jadłowstręt, koagulopatia, kortykosteroid nadnerczowy, krew w kale, kwas acetylosalicylowy, kwasica kanalików nerkowych, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, leukocytoza, leukopenia, migotanie komór, moczówka prosta, nadciśnienie, nefrotoksyczność, neuropatia, niedociśnienie, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ototoksyczność, podwójne widzenie, reakcja alergiczna, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata słuchu, wstrząs, wymioty, wynaczynienie leku, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie płuc, zawroty głowy, zespół Stevensa-Jonsona, złuszczanie skóry, żółtaczka